Schippers vertilde zich aan Rio

Hardlopen | Atlete Dafne Schippers beheerste in korte tijd de sprint in de perfectie, maar wist niet hoe ze met tegenslag moest omgaan.

Olympische sprookjes kun je visualiseren, een ander verhaal is ze te realiseren. Van Dafne Schippers werd afgelopen jaar elke beweging wetenschappelijk geanalyseerd, een nachtmerrie kon er niet mee worden voorkomen. Want dat is het winnen van zilver voor een talent dat niet tegen haar verlies kan.

Dafne Schippers, van zevenkampster op even snelle als wonderlijke wijze getransformeerd in een sprintster van de buitencategorie, was naar Rio de Janeiro afgereisd voor niets minder dan eeuwige roem. Na haar successen tijdens de WK in Peking vorig jaar betekende dat olympische titels op 100 en 200 meter, met misschien een kleine bonus op de estafette daarbij.

Schippers vertilde zich aan die ambitie van zeldzaam gewicht. Het is gissen of achter haar ontspannen, koele façade stilaan toch een druk was gerezen die haar lichaam niet aankon. Feit is dat ze in Rio plotseling geblesseerd raakte, in paniek raakte, wonderwel snel herstelde en, vooral zichzelf, teleurstelde.

Op de 100 meter werd ze vijfde, ver achter Elaine Thompson. Op de dubbele afstand moest ze die ontketende Jamaicaanse donderdagochtend (Nederlandse tijd) ook voor laten gaan. Dertien uur later, het kan geen toeval zijn, viel met de estafette het doek na een doorwaakte nacht. Door een inschattingsfout van Schippers die op olympisch niveau niet mag voorkomen.

Vooral de nederlaag op de 200 meter - ze was voor haar acute liesblessure de uitgesproken favoriet - zal naresoneren tot haar geplande revanche in Tokio 2020. Vorig jaar won Schippers de wereldtitel in een persoonlijk record van 21,63, voor Thompson in 21,66. Dit keer was de kwaliteit minder: Thompson won in de snelste jaartijd: 21,78. Schippers liep ook haar beste seizoenstijd: 21,88.

Thompson was voor de Spelen lang geblesseerd geweest; Schippers tijdens. Thompson was al lang vrij van schrik; Schippers had die amper afgeschud. Er was paniek geweest, ze had gedacht Rio te moeten verlaten. Buiten dat mentale aspect is de vraag wat die blessure deed met haar lichaam, met haar kracht, techniek en coördinatie. Op de sprint telt elk detail.

Een andere, in Rio niet uitgesproken, verklaring voor haar nederlaag kan hebben gelegen in haar tactiek. Schippers loopt de bocht van de 200 meter doorgaans gedoseerd, om daarna op souplesse vol te kunnen accelereren. In Rio wekte ze de indruk dat ze te ingehouden startte, waardoor de marge met Thompson bij het uitkomen van de bocht te groot was geworden. Haar doorgaans kenmerkende ontspanning ging in de slotfase over in verkramping, in een te grote wil om te winnen. Dat is de grootste fout waarin een sprinter kan vervallen.

Het is een o zo groot cliché: topsport, zeker in de disciplines die er in het olympische programma uitspringen, is balanceren op een smal koord. Balkturnster Sanne Wevers, gehard door tegenslag, beheerste die kunst tijdens haar gouden oefening tot in de perfectie. Schippers - het beoogde zondagskind dat olympische sprinttitels slechts hoefde te omarmen - kreeg in Rio op dat gebied haar eerste les. Een kostbare, waarvan de toekomst moet uitwijzen of die rendabel is geweest.

Sport 12|17

Meer olympisch nieuws

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden