Schippers heeft record Cooman binnen bereik

Sprinter moet leren vertrouwen op nieuwe start

De eerste schreden zijn aarzelend, onwennig. Wat volgt, is de resoluutheid van een orkaan die in kracht zal toegenomen. In weerwil van onvolkomenheden is Dafne Schippers ingenomen met haar explosieve opening van het olympische seizoen.

In Karlsruhe triomfeerde ze tweemaal op de 60 meter, ondanks haar traditioneel zwakke start. Belangrijker dan de snelste seizoentijd (7,07 seconden in de serie) in dit prille indoorseizoen, is het feit dat Schippers zo veel verder is dan een jaar geleden. Toen voor de toenmalige meerkampster de mondiale sprintdoorbraak nog moest komen, opende ze in een nationale wedstrijd met 7,20.

Dit jaar koos ze meteen voor internationale duels om geen energie aan overbodige wedstrijden te verliezen. In Karlsruhe bleek dat ze wedstrijden hard nodig heeft om het belangrijkste doel van deze winter te verwezenlijken: een stabiele, goede start. Wat dat betreft had de seizoensopbouw met 60 meters op binnenbanen niet beter kunnen zijn.

Vorig jaar om deze tijd was Schippers nog een fenomeen dat hinkte op twee gedachten. Met een warm hart voor de meerkamp, maar als Europees kampioen 100 en 200 meter een natuurlijk sprinttalent. Hoe saai kon dat zijn, volledige specialisatie?

Van die twijfel is geen spoor meer te bekennen nu ze is uitgegroeid tot mondiale sprintsensatie. En nu ze ervaart dat het geduldig slijpen en schaven aan finesses ook een uitdaging is. Omdat die voor dit overambitieuze talent zicht biedt op de hoogst denkbare prijs: olympisch kampioen 100 meter.

"Ik heb geen heimwee naar de meerkamp", bekent de wereldkampioene 200 meter. "Ik ben nog steeds blij met mijn keuze. Ik denk dat er hele mooie nieuwe dingen komen. Ik geniet ervan om daarmee bezig te zijn, omdat ik stappen maak. Ik zit goed in mijn vel en alles verloopt soepel. Ik hoef niet meer constant achter de feiten aan te lopen, zoals je bij de meerkamp wel doet."

"De start is belangrijk, daarop kan ik de meeste winst boeken. Ik werk aan de ideale positie in het startblok en aan de eerste twee passen. Ik heb nu de ruimte om daar alle aandacht aan te besteden, het is niet zo dat ik in training veel nieuwe dingen doe."

Tijdens de WK was het verschil op de 100 meter tussen winnares Shelly-Ann Fraser-Pryce en nummer twee Schippers vijfhonderdste van een seconde. Die achterstand liep ze vooral op door inefficiëntie van de eerste passen. Schippers zweeft te lang na de lancering uit het startblok; ze moet sneller kaatsen met de voeten op de baan; haar rug beter ontspannen; de juiste kniehoek vinden.

Het zijn technische onvolkomenheden die met eindeloos geduld moeten worden weggeslepen. "Mijn coach (Bart Bennema, red) en ik weten wel zo ongeveer wat voor mij de ideale start is. De uitvoering blijft lastig." Ze wijst op hogere stabiliteit in training: vorig jaar gingen twee van de zes starts goed, nu zijn dat er vier of vijf. En in Tenerife klokte Bennema haar snelste 60 meter ooit, maar hij maakt dat resultaat niet openbaar.

Een training is ook geen wedstrijd, al beschouwt Schippers indoorwedstrijden wel als beste training. In Karlsruhe kwam die stabiliteit er in de starts nog niet uit. In de serie was die matig; in de finale, na een valse start van Jamile Samuel, slecht. Desondanks waren de tijden van respectievelijk 7,07 en 7,08 opmerkelijk, gezien het feit dat Schippers vorig jaar het indoorseizoen afsloot met een Europese titel in 7,05.

Het Nederlands record van Nelli Cooman van 7,00 seconden, dat in 1986 een sensationeel wereldrecord was, ligt komende weken binnen bereik.

"Als ik met zulke slechte starts die tijden loop, dan heb ik er het volste vertrouwen in", zei ze voor de camera van de NOS. "Bart had me gewaarschuwd voor de start. We zijn er hard mee aan het werk, je moet gaan vertrouwen op alles wat je er hebt ingeslepen. Daar heb je een aantal wedstrijden voor nodig. Net zoals je moet wennen aan de belasting van 7,07 lopen. Daarna had ik wat kramp in mijn hamstrings."

undefined

Limieten WK voor Martina en Koster

Dafne Schippers was al voorgeselecteerd voor de WK indoor, die van 17 tot en met 20 maart plaatsvinden in Portland. Maureen Koster op de 1500 meter en Churandy Martina op de 60 meter voldeden in Karlsruhe aan de limiet.

Martina, die de afgelopen vijf jaar geen indoorwedstrijden liep, evenaarde in de series met 6,60 seconden het Nederlands record van Brian Mariano. In de finale eindigde hij in 6,61 als zesde.

Koster - vorig jaar derde tijdens de EK indoor op de drie kilometer - voldeed met 4.10,68 ruimschoots aan de WK-eis, maar was niet tevreden over haar vorm. Ze was net terug van een trainingskamp in Zuid Afrika en voelde zich niet fit.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden