Schipperen tussen school en thuis

Marwa Al Zalimi (24 mbo, maatschappelijk werk) en Dule Aelberts (66, oud-directeur bibliotheek , oud-docente en nu freelance kwaliteitsauditor roc-opleidingen) vormen een koppel sinds januari: "Ik kijk over haar schouder mee, als het nodig is geef ik haar een duwtje in de rug. Ik ben geen vader, geen moeder en geen huiswerkinstituut. Maar iemand die een tijdje met haar meeloopt", aldus Aelberts.

Al Zalimi - geboren in Irak, op achtjarige leeftijd met haar ouders, drie broers en zus naar Zwolle verhuisd - was ziek geweest, liep achter op school en met haar stage ging het ook niet zo goed. "Het was jarenlang goed gegaan, maar nu voelde ik echt dat het leven tussen twee culturen zwaar was. Tussen het leven op school en thuis: elke keer weer die knop omdraaien. Ze toonden op school veel begrip. Ze wisten dat het geen luiheid was, dat ik het qua niveau aankon. Ik kreeg een begeleider, een Hollandse man. Dat klikte niet. Toen kwam Dule. Ik kan alles bij haar kwijt, ik mag altijd bellen."

"De eerste klik kun je nooit overdoen", zegt Aelberts. "Het voelde gelijk goed. Ik dacht: deze meid moet haar talenten gebruiken. Haar wil ik richting diploma helpen. Want dat vind ik het belangrijkste: zonder diploma ben je hier niets." In februari de mbo afronden, dan hbo toegepaste psychologie: dat is het plan van aanpak van de maatjes. Aelberts: "Het is wat voor zo'n meisje: twee zulke verschillende leefwerelden. Ik vind het geweldig interessant om te horen, ik probeer het allemaal te begrijpen. Hoe ze schippert. Tussen hoe ze thuis met elkaar omgaan, hoe ze denken, hoe ze doen. Alles is anders. Hoe het is om ouders te hebben die zich vastklampen aan hun vaderland, aan de Iraakse cultuur."

Maatje op Maat van roc Landstede in Zwolle bestaat al sinds 2004. Het was in eerste instantie bedoeld als 'instrument tegen schooluitval' en vooral ter ondersteuning van allochtone scholieren. "Maar inmiddels hebben we meer autochtone dan allochtone leerlingen met een maatje", zegt coördinator Nabil Sahhar. "De problematiek is hetzelfde, bijvoorbeeld: gebroken gezinnen, geen steun van het thuisfront, schulden."

"Ik kom in mijn boeken moeilijke woorden tegen. Klasgenootjes hebben hulp thuis, ik krijg geen hulp. Ik help. Ik ben de jongste, degene met de meeste opleiding. Ik vul voor iedereen formulieren in, mijn ouders zijn voor internetbankieren echt afhankelijk van me", zegt Al Zalimi, die nu stage loopt in de dagopvang voor verstandelijk gehandicapten, in IJsselmuiden.

"Toen we haar kennismakings- gesprek voor die stage voorbereidden, zei ik: 'Je moet ook vragen stellen. Dat staat goed'. Ik voelde dat ze dat vanuit haar cultuur moeilijk vond", aldus Aelberts. "Maar met mijn Hollandse nuchterheid zeg ik dan toch: zo doen we dat hier."

"Ja, in de Iraakse cultuur is dat onbeleefd, zo doe je niet tegen je baas. Het was op school echt wel eens gezegd, maar het was goed dat Dule me er weer op wees", zegt Al Zalimi. "Ik heb de vragen gesteld die in mijn hoofd zaten, ze hebben gemerkt dat ik goed voorbereid was en fanatiek ben. Doorvragen, je mening geven: dat zijn dingen die ik echt moet leren."

"Dit geeft veel voldoening. Als Marwa dit diploma heeft, gaan we samen uit ons dak", zegt de zestiger. De twintiger: "Ik hoop dat ze daarna mijn maatje blijft. Er zijn dingen die je met vriendinnen kunt bespreken. Maar met Dule kan ik over privé, school, stage, over alles praten."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden