Opinie

Schelmenkomedie in oud-Russische stijl

’Het Woud’ van Alexander Ostrovski bij De Appel. T/m 2 juni (wo t/m za) in het Appeltheater, Den Haag.Info: www.toneelgroepdeappel.nl of 070 3502200

Een van de aardige dingen van de voorstelling bij De Appel van de 19de-eeuwse komedieschrijver Alexander Ostrovski is dat we een kijkje krijgen in de traditie waarop de echte grootmeester en vernieuwer Anton Tsjechov teruggreep. Ik had tenminste nog nooit een stuk van Ostrovski gezien; ’Het Woud’ uit 1871 mist de emotionele scherpte en de complexe personages die Tsjechov zo tijdloos maken, maar de aanzetten ertoe zijn toch aanwezig.

Zo is er de eigenares van een landgoed, Raisa Pavlovna (Sacha Bulthuis) met een nichtje dat zij heeft opgevoed, de overromantische Aksinja (Marieke van Leeuwen), de gewiekste koopman Vosmibratov (Hugo Maerten), een geliefd type van Ostrovski lees ik, en de ijzige huismeester Carp, van Jan van Eijndthoven.

Vertaler Alain Pringels en de jonge regisseur David Geysen, voor wie dit zijn eerste grote-zaalproductie is, hebben het stuk met fantasie, een aangename tegen-naturalistische stijl en grappige knipogen naar Shakespeare aangepakt. De hypocrisie, die de motor van de handeling is, wordt aan het eind door de neef van Raisa, Gennadi (Iwan Walhain) genadeloos blootgelegd, en zeker ook door zijn wodka zuipende kompaan Arkady, een vrijwel zwijgende maar daardoor des te sprekender persoon van Bob Schwarze. De wel erg moraliserende toespraak van Gennadi was te zoet voor onze smaak die niet meer door censors van de tsaar wordt gedicteerd.

Treffend is het decor van Tom Schenk, waarin het grauwe leven op het landgoed door louter grauw papier wordt verbeeld; wanden, vloer en hoge kamerschermen waar van achter de acteurs opkomen en afgaan. In het bedrijf dat in het woud speelt, worden de schermen omgedraaid en zien we een lieflijke bomenpartij en kleurige bloemen, terwijl de wanden door tegenlicht ineens een dicht en ondoordringbaar woud vormen. Ook deze schitterende belichting, in de andere bedrijven kil en hard, is een knap ontwerp.

In de kleinere rollen van de treurige dienster (Gaby Milder), de al even grote wanhoop uitstralende buurman (Stephan Evenblij), de schurkachtige verloofde van Aksinja (Kaspar Schellingerhout) en haar naïeve, maar ware geliefde Pjotr (Tim Winkel) komt het toch beperkte talent als toneelschrijver van Ostrovski tot uitdrukking. Maar ondanks dat, ondanks de schril getoonzette muziek van Carl Beukman en de soms te schreeuwerige scènes een fraai vormgegeven en fraai gespeelde bittere komedie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden