Scheidsrechters volgen de regels en maken fouten

Er wordt de laatste weken wat afgemopperd op de scheidsrechters binnen het topvoetbal. De mannen met fluit kunnen het vak niet aan, snappen de sfeer niet, zijn half blind of geheel krankjorum. Vooral de als gedrogeerde projectielen langs de zijlijn lopende rudimentaire overblijfselen van wat ooit nette coaches waren, laten weten niet van die fouten makende mannen gediend te zijn.

Scheidsrechters zijn ook mensen, denk ik wel eens, en hebben het recht fouten te maken. Zoals voetballers, trainers en journalisten dat recht ook hebben. Scheidsrechters werken volgens de regels, hen aangereikt volgens het boekje, en hebben, zo lijkt het, soms weinig ruimte voor interpretatie of zelfs maar een 'menselijke' ingeving bij een hachelijke situatie.

Scheidsrechters vinden dat ze het goed gedaan hebben als ze 'de regels' hebben nageleefd. Wat dan als het volgende gebeurt?

Er is een wedstrijd in de Engelse zesde divisie tussen Dorchester en Havant & Waterlooville. Voor dit duel zijn 486 toeschouwers naar het befaamde Westleigh Park gekomen en zij zien een gelijk opgaande wedstrijd. Op driekwart van de tweede helft verschijnt er een streaker op het veld. Ja, ook in de onderbond ligt de humor voor het oprapen.

De persoon heeft een zwarte pruik op en draagt een knalgroene 'piemelhouder', een kledingstuk dat beroemd is gemaakt door filmacteur Sacha Baron Cohen in zijn creatie van Borat. Hij begint, tot verbijstering van de spelers, scheidsrechter en tot vermaak van het publiek aan een 'slalom of fame'. Eerst wordt hij achterna gezeten door spartelende, uitglijdende, stewards, later door wat spelers.

De 38-jarige verdediger Ashley Vickers, speler-coach van Dorchester, die zijn jaren slijt met lange trappen naar voren, ziet zijn kans schoon. Na een flinke tussensprint grijpt hij de streaker om het lijf en brengt hem naar de grond.

Karwei geklaard, zou je zeggen, man afvoeren, scheidsrechtersbal en lekker doorspelen. Terwijl de streaker onder applaus van het publiek wordt afgevoerd willen de spelers doorgaan. De scheidsrechter echter fluit, vraagt attentie van allen, trekt vervolgens de rode kaart en houdt die in het verbijsterde gezicht van Vickers.

Even blijft het rustig totdat meerdere spelers komen aanrennen en aan de man in zwart duidelijk maken dat hij wellicht een afslag gemist heeft. Waarom? Hoe? Kom op¿ De scheids roept dat hij simpelweg de regels handhaaft; de weggezonden speler heeft een ander binnen de lijnen met een tackle naar de grond gehaald. De sanctie is duidelijk: rood.

Ook spelers van de tegenpartij bemoeien zich met het voorval, maar de scheids blijft kaarsrecht. Hij ontwijkt fysieke aanvalletjes, hoort het gescheld aan en de sfeer op het veld wordt vervelend. De stand wordt van 1-1 doorgetrokken naar 3-1, nog twee spelers van Dorchester worden weggestuurd en in een hitsige, totaal opgefokte sfeer eindigt de wedstrijd met gescheld, geschop, geduw en geruzie. De scheids verlaat onder politiebegeleiding de stad en alle aanwezigen schudden het hoofd. Zoiets hebben ze nog nooit meegemaakt. Vickers wordt door journalisten van alle Britse kranten gebeld. Is het waar dat¿?

Hier staat dus een scheidsrechter op zijn strepen, met het regelboekje in de hand en hier wordt duidelijk hoe oorlogen kunnen beginnen en waarom mensen elkaar naar het leven staan.

Dorchester-Havant & Waterlooville, 1-1, niets aan de hand. En dan komt er een streaker het veld op. Meer niet. Frisse maartmiddag in zuidelijk Engeland. Zwakke wind uit het westen, lekker voetbalweer. Waar hebben we het over?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden