Schande

Wilders roept weerstand op en zegt dan dat die verontwaardiging selectief is, signaleert Hans de Bruijn.

In 2011 maakte Wilders PvdA-leider Job Cohen uit voor 'bedrijfspoedel'. Er was verontwaardiging. Dit kon écht niet. Een paar dagen later herinnerde Wilders eraan dat Wim Kok ooit Jan-Peter Balkenende een 'schoothondje' noemde. Toen was niemand verontwaardigd. Het frame: Wilders mag blijkbaar niet zeggen, wat anderen wel mogen zeggen. De politieke elite is selectief verontwaardigd.

In 2012 stelde Wilders een meldpunt Overlast Midden- en Oost-Europeanen in. Verontwaardiging alom. Kort daarop herinnerde Wilders eraan dat ook de SP ooit zo'n meldpunt instelde. Toen was niemand verontwaardigd. Het frame: Wilders mag blijkbaar niet zeggen, wat anderen wel mogen zeggen. De politieke elite is selectief verontwaardigd.

Onlangs riep Wilders 'minder Marokkanen'. Verontwaardiging alom. Het duurde even, maar toen herinnerde Wilders aan PvdA'ers die het hadden over een 'etnisch monopolie op overlast', over de noodzaak Marokkanen 'te vernederen'. Het spelpatroon is duidelijk. Wilders roept wat, wordt door iedereen voor schurk uitgemaakt. Dan komt hij met een vergelijkbare uitspraak van anderen. En manoeuvreert hij zich in de rol van slachtoffer van de politieke elite.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden