Schalken kijkt uit naar einde van lijdensweg

Sjeng Schalken keert voorlopig niet terug op de tennisbaan. En misschien heeft de Limburger zijn laatste wedstrijd wel al gespeeld.

Het gevecht tegen zijn lichaam duurt nu al bijna drie jaar. De doorzetter in Schalken zegt dat hij die strijd uiteindelijk kan gaan winnen, maar de 30-jarige toptennisser is ook een realist. ,,Ik kan mijzelf niet eeuwig aan het lijntje houden”, zei Schalken deze week tijdens een informele sponsorbijeenkomst in Rotterdam. Hij geeft zichzelf nog een klein halfjaar. Rond 1 mei 2007 hakt hij de knoop door: stoppen of doorgaan.

Tot die tijd neemt Schalken niet deel aan toernooien. Vorige week kwam hij tot de conclusie dat hij niet in staat is een hele week voluit te trainen, laat staan wedstrijden te spelen. In Sankt Anton voegde hij zich bij een aantal toppers (Melzer, Djokovic en Koubek), dat zich voorbereidt op het komende tennisjaar. Twee, drie dagen kon Schalken vol gas met die jongens mee, maar daarna keerden de klachten in zijn linkerbeen terug.

,,Als dat de komende maanden zo blijft, zal ik er een punt achter zetten”, verzuchtte Schalken. Hij haalt zijn hoop uit de passie voor de sport. De pijn zit niet alleen in zijn linkerbeen, ook mentaal krijgt hij bij iedere terugslag weer een klap te verwerken. Na een lange rustperiode haalde hij twee maanden geleden zijn racket uit de kast. Schalken voelde weer ’de drang om naar de baan te trekken’. Maar nog altijd verkeert hij in onzekerheid.

Schalken kijkt uit naar het einde van zijn lijdensweg, waarvan hij nog precies weet wanneer die begon. Tijdens de Davis Cup-wedstrijd in Maastricht tegen Canada, in februari 2004, voelde hij zich niet goed. Later bleek dat hij al enige tijd de ziekte van Pfeiffer onder de leden had. Drie maanden later ontdekte hij in Hamburg de eerste verschijnselen van zijn onwillige linkerbeen. ,,Ik kon twee keer glijden naar de backhandhoek, maar bij de derde keer zakte ik er doorheen.” Hij moest zijn partij tegen de Spanjaard Hernandez opgeven.

Een hernia tastte het lichaam van Schalken nog verder aan. Die klachten zijn verholpen, maar nog altijd komt er af te toe een stroomstootje niet aan in het linkerbeen – dat na een carrière van tien jaar ook slijtageverschijnselen vertoont. Bij operatief ingrijpen bestaat het risico dat de kwaal verergert. ,,Het moet van nature weggaan, ik laat ze niet aan de elektriciteitsbedrading van mijn lichaam zitten. Ik wil op mijn vijftigste en zestigste ook nog normaal functioneren.”

Schalken vindt zich ’stabiel genoeg’ om met het leed om te gaan. Met name in het eerste sukkeljaar, toen hij nog met zijn vrouw Ricky de wereld rondreisde, zat hij er vaker doorheen. ,,Dan vroeg ik mij weleens af: wat ben ik aan het doen? Je bent steeds bezig om je te verbeteren en dan zak je weg uit de tophonderd. Dat was een klap, omdat je weet hoe moeilijk het is om weer omhoog te komen.”

Op de eindejaarslijst staat Schalken op plaats 679, tussen de Australiër Haybittel en de Slowaak Svarc. Tijdens de US Open van 2002 werd hij geflankeerd door spelers van een ander kaliber. Op de affiches van de halve finales in New York prijkte de naam van Schalken tussen die van Sampras, Agassi en Hewitt. Het was zijn beste prestatie op een grand slam, hoewel hij in 2002, 2003 en 2004 op Wimbledon de kwartfinales haalde.

Schalken is realist genoeg om te beseffen dat hij nimmer meer de nummer elf van de wereld zal worden, zoals in april 2003. Het eerste doel van Schalken – sinds 10 juli vader van dochter Jacky – is om weer fit de baan op te stappen, maar hij is niet een man die om spek en bonen gaat meedoen. Het is alles of niets en in zijn achterhoofd houdt Schalken er serieus rekening mee dat hij op 11 februari van dit jaar in Bergamo tegen de Italiaan Bolelli zijn laatste wedstrijd heeft gespeeld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden