Schaatsen / De ’eeuwige’ tweede blijft ongrijpbaar

Met Bob de Jong is altijd iets merkwaardigs aan de hand geweest. Even ongrijpbaar als zijn persoonlijkheid is zijn presteren op het ijs. Als niemand iets van hem verwacht is hij op zijn best.

Geen enkel interview hoefde hij voor dit seizoen te geven. Zelfs afgelopen dagen niet. Niemand hield immers met hem rekening. Hij vond het allemaal best. ,,Ik heb ook niet zo veel te melden. Ik leid een heel normaal leven. Laat mij maar mijn gang gaan.’’

Zijn erelijst in meer dan indrukwekkend. Vier keer werd hij wereldkampioen op een lange afstand, dertien medailles behaalde hij op het WK afstanden. Dat is meer dan de man bij wie altijd in de schaduw stond: Gianni Romme. De Jong, nota bene een ver familielid van Joop Zoetemelk, werd als een eeuwige tweede beschouwd. Maar Zoetemelk won ook ooit de Tour. Vier jaar geleden was De Jong nog de schlemiel van de olympische schaatsploeg in Salt Lake City, gisteren beklom hij de top van de Olympus.

Na de eerste euforie stond hij er alweer bij alsof hij zojuist de Grüno-bokaal had gewonnen. Bij zijn coach Ingrid Paul van Team Telfort kwamen meer emoties los. Na de slechte prestaties van Jan Bos was getwijfeld aan haar aanpak. ,,Dit bewijst dat de voorbereiding goed is geweest. Gretha had hier ook goud gepakt’’, sprak Paul, waarna ze haar tranen niet de baas was. Smit mag vandaag niet starten op de vijf kilometer.

Paul had de afgelopen twee jaar regelmatig aanvaringen met De Jong. Eigenwijs trekt hij vaak zijn eigen plan. In de trainingen wil hij nooit zo diep gaan als Paul van hem vraagt. De repliek van De Jong is altijd dat je niet in trainingen maar in de wedstrijden het uiterste uit jezelf moet halen. Soms vergeet hij gewoon een training. Begin januari ging hij nog een paar dagen skiën. ,,Dat wordt dan ontraden, maar ik doe het toch. Ik geniet ook van andere dingen dan schaatsen. Ze moeten me niet teveel dwingen.’’

Dat hij talent van nature heeft, bleek al toen hij in 1995 wereldkampioen junioren werd. Na het brons van Nagano op de tien kilometer, als 21-jarige, leek hij in Salt Lake City geboren voor goud. Het werd een drama. Na zijn dertigste plaats op de vijf kilometer werd hij vijftiende op de langste afstand. ,,Ik zat daarna gigantisch diep, mentaal.’’

Geen ploeg was nog in hem geïnteresseerd. Hij keerde terug naar het gewest Zuid-Holland. Het bedrijf Metafoor nam hem als bouwkundig adviseur in dienst in ruil voor een onkostenvergoeding. Anderhalf jaar geleden kreeg hij een contract bij DPA, het huidige Team Telfort. Daar probeerde Paul het fabeltje uit de wereld te helpen dat De Jong zo’n uniek gestel zou hebben dat zijn benen niet verzuren. De ’diesel van Leimuiden’, nu gevestigd in Kudelstaart, zou extreem weinig melkzuur aanmaken bij lange inspanning. Paul: ,,Hij maakt net zo veel lactaat aan als ieder ander. Maar Bob kan wel heel lang op hetzelfde niveau een inspanning leveren. Hij kan lang rondjes dertig rijden.‘’

Die opdracht voerde hij gisteren perfect uit. Van de demonen van Salt Lake City had hij geen last meer. Die waren met zijn redelijke vijf kilometer (zesde) al verjaagd. In Collalbo bereidde hij zich daarna in alle rust voor op de tien kilometer. Onbevangen en zelfverzekerd kwam hij terug in Turijn. Het leidde tot 13.01.57. Pas anderhalf uur later zag hij Chad Hedrick en Carl Verheijen op zilver en brons stranden. Verheijen kon daar mee leven. Meer zat er niet meer in zijn lichaam. ,,Ik kon niet meer versnellen.’’ Hedrick: ,,Ik had een slechte dag.’’ Beide rijders hebben een zwaar programma achter de rug. Verheijen: ,,Je kon zien dat hij nog fris was.’’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden