Schaamteloze vulgarisering van 'Tootsie' 'MRS. DOUBTFIRE'

In 75 bioscopen.

HANS KROON

Ook als regisseur schoot Colombus in de roos. Hij debuteerde met 'Home alone' en continueerde dat succes met 'Home alone 2'. En nu scoort Columbus alweer. 'Mrs. Doubtfire' is in Amerika een enorme hit. Vermoedelijk is dat louter en alleen te danken aan super-ster Robin Williams.

Deze speelt een vader zoals elk kind die zich droomt. Daniel Hillard verdient zijn brood met het nasynchroniseren van tekenfilmpjes, organiseert dolle kinderpartijtjes waaraan hij zelf enthousiast deelneemt en ligt door zijn anarchistische gedrag voortdurend over hoop met autoriteiten.

Op een kwade dag heeft mama Hillard (Sally Fields op haar tuttigst) schoon genoeg van haar kind-mannetje. Ze wil scheiden, krijgt de voogdij toegewezen en brengt haar man en drie kinderen, die elkaar nog maar enkele uren per week mogen zien, in de opperste staat van wanhoop.

Daniel is echter niet voor een gat te vangen. Vermomd als de struise Engelse huishoudster Mrs. Doubtfire keert hij bij zijn kindertjes terug. Op slinkse wijze weet Mrs. Doubtfire zich onmisbaar en geliefd te maken en 'en passant' mama's nieuwe vrijer, een lefgozertje van het zuiverste water, de deur uit te werken. Als Mrs. Doubtfire ook nog furore maakt als presentatrice van een kinderprogramma op de tv, kan een happy-end niet meer uitblijven.

Wie dit verhaaltje bekend in de oren klinkt, kent zijn klassiekers. Tot in de kleinste details namelijk is 'Mrs. Doubtfire' een schaamteloze vulgarisering van Sydney Pollacks travestie-hit 'Tootsie'.

Maar niet alleen dit ordinaire jatwerk maakt 'Mrs. Doubtfire' tot een taai ongerief. Nog genanter is dat Williams niet in de hand gehouden werd. “Ga je gang maar”, lijkt Columbus tegen hem gezegd te hebben. “Haal al je grappen en grollen maar uit de kast. Wij plakken ze later wel achter elkaar.” En zo zit je twee uur lang te kijken naar een op hol geslagen driftkikkertje en naar komisch bedoelde taferelen waarvan geen mens begrijpt dat ze de montage overleefden.

Ongein

Dat de Amerikanen daar wel pap van lusten, kan nauwelijks de verdienste van regisseur Columbus genoemd worden. Hem komt, zo gebiedt de eerlijkheid te zeggen, slecht de eer toe haarfijn aangevoeld te hebben dat zijn landgenoten de ongein van Williams vreten; hoe ze zijn grappen en grollen ook voorgezet krijgen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden