Sastre wint in grauwe tussenperiode

Tourorganisator ASO vond imago belangrijker dan een sterk deelnemersveld. Onder deze voorwaarden kreeg de Ronde van Frankrijk in Carlos Sastre een verdiende winnaar.

Met een splijtende aanval aan de voet van de klim naar Alpe d’Huez legde Carlos Sastre de basis voor de eindzege in de 95ste editie van de Ronde van Frankrijk. De Spanjaard voltooide de klus op de voorlaatste dag. In een tijdrit over 53 kilometer behield hij voldoende marge op favoriet Cadel Evans. Het valt te betwijfelen of zijn prestaties lang op het netvlies van de wielervolgers blijven staan. Daarvoor ontbrak het Sastre aan uitstraling en pure klasse, symptomen waarmee het hele peloton kampte. Een positieve uitzondering daargelaten.

Hoofdschuldige aan deze kleurloze Tourepisode is organisator ASO. Uit vrees voor een nieuw schandaal rond een klassementsrenner weerde de directie teams en renners over wie enige twijfel bestond. Deze handelswijze ging ten koste van de aantrekkingskracht van de Ronde van Frankrijk. Vooral het ontbreken van titelverdediger Alberto Contador en zijn werkgever Astana ontdeed het sportieve gevecht van franje. Zonder de Kazakse formatie kon CSC onbedreigd de dienst uitmaken.

De Deense ploeg, geleid door Bjarne Riis, beschikte als enige over negen volwaardige coureurs. Niet het individuele talent van Sastre, maar de samengebundelde kracht van CSC brak de overige kandidaten. Terwijl Cancellara, Voigt en Andy Schleck in de Alpen om beurten het tempo opvoerden, hadden de helpers van Denis Mentsjov (Rabobank) en Evans (Silence-Lotto) allang het veld geruimd. Dat de laatste op de voorlaatste dag zijn kansen op de gele trui pas verspeelde, devalueerde de overwinning van Sastre nog verder.

Hoogtepunten in de Tour zijn op de vingers van één hand te tellen. Met vier sprintzeges maakte Mark Cavendish van Team Columbia goede reclame voor een generatie jonge wielrenners met een mooie toekomst voor zich. Ondanks de finesse van zijn lancering en de explosie op de laatste 100 meter, miste hij tegenstand van formaat. Alleen Milram en Quickstep hadden een ploeg met de capaciteiten om een finale hard te maken. Waar het eerste team een beroep moest doen op de versleten afmaker Erik Zabel (38), miste de tweede spurter Boonen (geweerd).

Stefan Schumacher zorgde eveneens voor een positieve noot. De Duitser won beide tijdritten, reed eventjes in het geel rond en bleef nadien langer dan verwacht in het spoor van de favorieten. Met een derde plek én de bolletjestrui zorgde ploeggenoot Bernhard Kohl voor de grootste verrassing. De renner, opgeleid bij Rabobank, hield Mentsjov met een fenomenale tijdrit van het podium. Kohl hield liefst 53 seconden voorsprong op de Rus.

Op individueel vlak kon niemand zelfs maar in de schaduw staan van Andy Schleck. De meesterknecht van broer Frank en Sastre maakte alle verwachtingen waar. Met zijn 12de plek in het eindklassement kan de winnaar van de witte trui (beste jongere) op een geslaagde Tour. Vooral het gemak waarmee hij bergop gaten dichtte, sprak tot de verbeelding Waar Voigt een grimas trok, vond Schleck tijd te lachen in de camera. Als de 23-jarige Luxemburger zich verder ontwikkelt en een kans krijgt als kopman, gaat hij een serieuze bedreiging vormen voor Contador. Bovendien beschikt hij, in tegenstelling tot Sastre, over uitstraling.

Team Columbia en Slipstream-Chipotle zorgden voor de opvallendste ploegenprestaties. Beide formaties overstegen de gestelde doelen veruit. Columbia legde beslag op vijf etappes, droeg de witte trui (Lövkvist), pakte het geel (Kim Kirchen) en deed in vrijwel elke (vlakke) finale mee. Slipstream won weliswaar geen rit, maar kon tot verbazing van kapitaalkrachtigere ploegen steeds met de besten mee. Alleen tijdens de zwaarste Alpenklimmen moest het team terrein prijs geven.

Over de prestaties van Rabobank viel weinig te juichen. De ploegleiding had de gehele Tour afgestemd op Mentsjov. Nadat inschattingsfouten, angst en een gebrek aan macht hem een reële kans op een Tourzege hadden ontnomen, kon het team nergens op terugvallen. Het totale ontbreken van Nederlandse smaakmakers, ingegeven door het knechtenwerk voor Mentsjov, werd het beste omschreven door Joost Posthuma. „Buiten het zicht van de camera’s werkte ik me het snot voor de ogen”, zei hij met een serieus gezicht. „Toen de televisieregistratie begon, was bij mij het beste er al vanaf.” De groene trui voor Oscar Freire, de enige renner van Rabobank die zich niet een keurslijf hoefde te wringen, gold als een troostprijs. Van de Nederlanders gold Laurens ten Dam als een positieve uitzondering. Hij eindigde net buiten de top-20.

De ASO kwam evenmin ongeschonden uit de koers. De strijd voor een schonere toekomst van het wielrennen bleek, zoals te verwachten viel, niet in één jaar beslecht. Na positieve testen van Beltran (Liquigas) en Duenas (Barloworld), zorgde de verwijdering van Ricco (24) voor de grootste schok. In het lichaam van de Italiaanse klimspecialist waren na de vierde etappe sporen van epo aangetroffen. Zijn zeges op Super-Besse en Bagneres konden in de prullenbak. Zijn werkgever Saunier-Duval verliet na de bekendmaking van het nieuws direct de Tour om niet het middelpunt te worden van een nog omvangrijker schandaal. Ploeggenoot Piepoli, winnaar op Hautacam, bleek later eveneens verboden middelen te hebben gebruikt. De positieve plas van Fofonov (Credit Agricole) op de slotdag zorgde na dit geweld niet eens voor een rimpeling.

Beter dan een volledig schone Tour kan de ASO zich richten op het samenstellen van een sterk deelnemersveld in de volgende editie. Dan krijgt de belangrijkste wielerkoers in ieder geval een winnaar die beklijft.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden