Sarkozy officieel presidentskandidaat

(Novum/AP) - Nicolas Sarkozy heeft zondag de laatste horde genomen op weg naar de strijd om het presidentschap van Frankrijk, waar deze zoon van een Hongaarse immigrant al lang geleden zijn zinnen op heeft gezet. Nu hij zondag door de centrumrechtse UMP unaniem is aangewezen als haar officiële kandidaat, kan de voorspelde nek-aan-nekrace met Ségolène Royal van de Socialistische Partij beginnen.

De UMP heeft alles uit de kast gehaald om Sarkozy een goede uitgangspositie te bezorgen. De partijconventie van zondag moest een spektakel naar Amerikaans voorbeeld worden, met enorme videoschermen en duizenden bezoekers. Sarkozy was de onbetwiste ster, want potentiële tegenkandidaten hielden het bij voorbaat al voor gezien.

Een Franse president die geen wijn drinkt, zich een vriend van de Verenigde Staten noemt en de Fransen arrogantie verwijt lijkt onmogelijk, maar Sarkozy gaat juist prat op deze eigenschappen en laat zich zijn bijnaam Sarco de Amerikaan graag welgevallen. Hij wil Frankrijk veranderen, want het vasthouden aan oude, kostbare overheidsbemoeienis houdt innovatie tegen, zegt hij, en als de Fransen niet beter Engels leren spreken zullen zij bij de globalisering het nakijken hebben. "Iedereen die een beetje heeft rondgereisd weet dat arrogantie maar al te vaak een Franse ondeugd is", zei hij in november in een vraaggesprek.

Nicolas Paul Stéphane Sarkozy de Nagy-Bocsa, zoals hij volledig heet, zit al van jongs af aan in de politiek. In 1975 betrad hij als 20-jarige leider van de jonge Gaullisten het podium op een politieke bijeenkomst in Nice. Jacques Chirac,destijds premier, gaf hem vijf minuten om te zeggen wat hij te zeggen had. Het werden er twintig en Chirac was weg van hem. Daarna ging het snel met Sarkozy's politieke loopbaan. In 1983 werd hij burgemeester - Frankrijks jongste - van Neuilly-sur-Seine ten westen van Parijs. Vijf jaar later kwam hij in het parlement en in 1993 werd hij minister van begroting en regeringswoordvoerder.

De relatie met Chirac, die werd gekenmerkt door zowel vriendschap als rivaliteit, kreeg een knauw toen Sarkozy bij de presidentsverkiezingen van 1995 partij koos premier Edouard Balladur. Chirac won en hield Sarkozy uit woede over diens verraad buiten de regering. Na zijn herverkiezing in 2002 gaf hij hem een nieuwe kans. Als minister van binnenlandse zaken moest Sarkozy Chiracs belofte waarmaken om de criminaliteit terug te dringen. Hij ging voortvarend te werk, hervormde de politie en voerde strengere straffen in.

Sarkozy is voorstander van de euro, de Europese Unie en de vrije markt, maar als Franse bedrijven worden bedreigd komen nationalistische gevoelens bij hem boven. Als minister van financiën (2004-2005) stak hij tot woede van Duitsland een stokje voor de overname van het Franse Alstom door het Duitse Siemens.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden