Sarkozy aangevallen op Afghanistan-beleid

De dood van tien militairen leidt niet tot vragen over de Franse aanwezigheid in Afghanistan. Maar voert Sarkozy wel de juiste strategie?

Tegen het middaguur zal vandaag in Les Invalides een grote herdenkingsceremonie beginnen voor de tien Franse militairen die dinsdag bij een zelfmoordaanslag in Afghanistan om het leven kwamen. De Franse president Nicolas Sarkozy zal erbij aanwezig zijn. De stoffelijke overschotten zijn inmiddels overgevlogen naar Parijs.

De eerste reactie op de dood van de tien was er een van verslagenheid. Maar daarna volgde de twijfel. Niet over noodzaak van de strijd tegen het terrorisme in Afghanistan, wél over de bijdrage die de Fransen daaraan kunnen leveren. „We kunnen nu wel zeggen dat het een verschrikkelijk incident was”, stelde Julien Dray, woordvoerder van de Parti Socaliste, „maar voeren we wel de goede strategie? Hoe vecht je tegen een ongrijpbare tegenstander met tentakels tot in Pakistan?” Oppositiepartijen als de PS, maar ook linkse kranten als Libération en Le Monde verwijten president Sarkozy dat hij Frankrijk in een uitzichtloze oorlog heeft gestort.

Over de Franse deelname aan de Navo-missie in Afghanistan (aanwezig sinds 2001) heerste lange tijd overeenstemming tussen de grote politieke partijen: het werd gezien als een opbouwmissie. Dat veranderde toen Sarkozy afgelopen voorjaar op verzoek van de Amerikanen besloot om de Franse soldaten niet langer louter in het relatief veilige gebied rond de Afghaanse hoofdstad Kaboel, maar ook in het veel gevaarlijker achterland te stationeren.

Razernij wekte hij met zijn aankondiging – nota bene voor het Britse parlement – dat hij bovenop de huidige 2300 nog eens 700 soldaten naar Afghanistan zou sturen. De prominente socialist Jean-Marc Ayrault noemde het een ’slaafs atlantisme’ en achtte het onacceptabel dat Franse troepen „frontsoldaten worden in een oorlog zonder doel noch einde”.

Volgens peilingen is een meerderheid van de Fransen dit met hem eens. Gisteren moest Axel Poniatovski, lid van Sarkozy’s partij UMP en voorzitter van de buitenlandcommissie van de Assemblée Nationale, de Franse Tweede Kamer, toegeven dat het gevaar van de situatie onvoldoende is ingeschat. Wat nu te doen? Zelfs voor Sarkozy’s tegenstanders is een terugtrekking van de Franse troepen niet aan de orde. „Maar hoe win je een oorlog die militair niet te winnen valt”, vroeg Libération zich vertwijfeld af. De krant meent dat de oplossing, zelfs als die een militaire overmacht vereist, uiteindelijk toch vanuit de politiek moet komen. Libération zet in op bestrijding van de corruptie in de regering van de Afghaanse president Karzai en onderhandelingen met nationalistische talibanleiders die de steun genieten van de lokale bevolking. Maar zulke onderhandelingen zijn voorlopig niet aan de orde, schreef de internationaal bekende islamspecialist en Centraal-Aziëkenner Olivier Roy. De reden is simpel: de Amerikanen maken geen onderscheid tussen de op Al-Kaida gerichte leiders en de meer lokaal gerichte talibanleiders. Voor de VS zijn ze allemaal terroristen.

Volgens Le Monde moet Sarkozy eerst maar eens duidelijk uitleggen waarom „Franse soldaten sterven op 6000 kilometer van Parijs”. Deze zomer bedong Sarkozy via een grondwetswijziging dat de president het recht heeft te spreken voor het Franse parlement. „Afghanistan biedt hem een prachtkans om het spreekgestoelte te beklimmen”, zo besloot de krant haar commentaar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden