Sara Kroos Doorgefokt

Cabaret

****

Soms kan een cabaretier iets zo treffend beschrijven dat je er heel hard om moet lachen en dat je het voortaan zelf ook zo zult noemen. In dit geval: als Sara Kroos het heeft over het winkeltje bij het tankstation. 'Het huisje van satan', noemt zij het. Vanwege alle verlokkingen: snoep, broodjes frikandel, koekjes en chips. In grote hoeveelheden aanwezig en zo voor het grijpen. Kom daar maar eens heelhuids uit.

Kroos speelt in haar nieuwe voorstelling 'Doorgefokt' veel met dat soort herkenbare anekdotes, uit het leven gegrepen. Bijvoorbeeld over de ruzie die zij heeft met haar dure, intelligente koffiezetapparaat. Het ding zeurt dat het afvalbakje geleegd moet worden. Wat zij al tig keer gedaan heeft, maar er komt nog steeds geen koffie uit.

Ze vertelt op beeldende wijze over haar vrouw die van 'ouwe meuk' houdt en het liefst museum na museum doorloopt. Wat Kroos op de been houdt, is de wetenschap dat er daarna gegeten wordt. Maar als ze de versierde sarcofagen van de mummies bekijkt, met allerlei prullaria om mee te nemen naar het hiernamaals, ziet ze ineens de schoonheid: we verzinnen allerlei symbolen en rituelen om maar te denken dat het goed komt. Zo passeren er in 'Doorgefokt' wel meer mooie gedachten.

Kroos staat bekend als een cabaretière die geen blad voor de mond neemt. Ze legt feilloos de vinger op de zere plek en drukt er het liefst nog even lekker in. Maar vanaf het prilste begin - Kroos zit met dit achtste programma vijftien jaar in het vak - legt zij ook zichzelf onder de loep. In dit programma vertelt Kroos met veel zelfspot over haar depressies, en ontroerend over het litteken van haar moeder door borstkanker.

'Doorgefokt' is een pleidooi voor compassie. Voor onszelf, maar zeker ook voor de mensen om ons heen. We hebben namelijk allemaal zo onze systeemfouten, net als het koffiezetapparaat. Tegelijkertijd verzet Kroos zich met kracht en hilariteit tegen de tendens dat het leven maakbaar is. Zo zingt ze in een van haar liedjes: 'Dit is wat het is: heel mooi, maar niet mooi heel'. Kortom: accepteer je eigen systeemfouten, dan wordt het pas écht leuk. In een fraai geconstrueerde voorstelling pelt Kroos elke keer een laagje van deze boodschap af, tot ze uiteindelijk bij de kern uitkomt: 'Dat je stuk bent, betekent niet dat je het niet meer doet'. Wie de veerkracht van de mens zo mooi en grappig theatraal kan maken, is een hele grote.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden