Sanne Wevers: Ik heb veel te veel ambities om dit zo zwaar te laten wegen

Sanne Wevers realiseert zich dat ze na haar val van de balk een podiumplek kan vergeten.Beeld ANP

Sanne Wevers viel op balk buiten de prijzen door een val. Ze zoekt naar een antwoord op de vraag waar het misging.

Ze zal de finale nog wel een paar honderd keer afspelen in haar hoofd. Hoe kon het dat Sanne Wevers in de WK-finale op balk in Doha zaterdag van het toestel viel, op een moment waarop het haar nog nooit was overkomen? Vier dingen die haar oefening, waarmee ze zevende werd, misschien hebben beïnvloed.

De concurrenten

Als Sanne Wevers zaterdag de zaal betreedt, staat haar gezicht strak. Ze is als zevende aan de beurt en kan daardoor nog heel even in de inturnhal een paar keer op de balk staan. Simone Biles gaat nog aan de leiding, maar aan de score is al te zien dat de Amerikaanse fouten heeft gemaakt. Ze is niet de enige. Kara Eaker, vanuit de kwalificaties met een geweldige oefening een van de favorieten voor de wereldtitel, valt van de balk af. De een na de ander gaat in de fout. Het podium is ineens heel dichtbij.

Wevers weet dat ook. "Natuurlijk krijg je wel een beetje mee wat er voor je gebeurt. Maar ik was niet afgeleid door de val van Eaker. Ik kan dat soort dingen altijd heel goed naast me neer leggen. Ik had juist het idee dat ik goed in mijn taak zat. Je moet uiteindelijk je eigen oefening neerzetten. Het maakt niet uit wat de rest doet. Je ziet hier weer hoe moeilijk finales zijn. Ik zeg het zo vaak, balk blijft balk. Dat bewijst zo'n finale elke keer weer."

Ook vader en coach Vincent Wevers maakt zich op dat moment nog geen zorgen. Hij vindt wel dat Sanne erg lang moet wachten tot ze het teken krijgt om te beginnen. Om te voorkomen dat ze afgeleid raakt, geeft hij haar nog snel een tip mee voor de afsprong. Dan houdt ze haar gedachten bij haar 'taak', zoals hij het omschrijft.

De oefening

Het begin voelt al niet helemaal goed. De opsprong komt niet perfect uit, waardoor Wevers er geen flikflak achteraan doet als ze op het toestel staat. Dat doet ze wel vaker niet. Vorig jaar ging ze hierbij de mist in. Ze vergat het element later alsnog te turnen. Die fout maakt ze niet nog eens. Dan komt de Wevers-pirouette, de dubbele draai met een gestrekt been. Die gaat ook niet helemaal recht, maar de turnster kan het opvangen. Het gaat pas echt mis bij de eerste twee acrobatische hoogstandjes. Na de radslag komt een flikflak, maar ze komt helemaal naast de balk uit en valt er van af.

Wevers schrikt. Dit overkomt haar zelden, en nooit bij deze combinatie. De laatste keer dat ze in een officiële wedstrijd van de balk viel, was vorig jaar bij een oefenwedstrijd waarin ze een nieuwe opsprong uitprobeerde. "De laatste keer dat deze combinatie niet lukte was iets van vier maanden geleden. Maar alleen in de training. In de wedstrijd is het nog nooit voorgekomen dat ik die niet maakte. Ik zat er helemaal naast, geen idee hoe dat kan. Dit lukt gewoon altijd. Maar ik zeg het zo vaak. Balk is balk. Je moet er wel op blijven."

De wond

Wat begon met een klein wondje, werd een krater. Precies onder de voet waar ze op moet draaien als ze haar vele pirouettes maakt. Wevers had het gat in haar voet, aanvankelijk een onschuldig kwaaltje, met van alles proberen te dichten. Zelfs lijm werkte niet. Dus draaide ze de wond elke keer weer open.

Turnschoentjes waren geen optie, dan raakte ze het goede gevoel met de balk kwijt. Voor de finale deed Wevers het pijntje af als iets onschuldigs. Haar turnen zou er niet door beïnvloed worden, en daar leek het ook niet op in de kwalificaties.

De voorbereiding

Wevers kon zo snel niet bedenken of er iets fout was gegaan op de weg naar de WK. Ze relativeerde haar misser meteen. "Ik kan niet zeggen dat ik mezelf nu iets kan verwijten. Ik heb er in de aanloop weer alles voor gedaan. Dat het zo eindigt, is een hele grote domper, maar het hoort ook bij de sport. Ik ben heel erg teleurgesteld, maar de wereld vergaat niet. Ik besef dat dit een kans was. Als ik terug ga naar de trainingshal en mijn werk weer doe, gaat er weer een kans komen. Ik heb nog veel te veel ambities om dit zo zwaar te laten wegen."

Met de Europese titel op de balk won Sanne Wevers afgelopen zomer voor het eerst sinds het olympisch goud in Rio de Janeiro weer een eerste grote internationale titel. Haar leven was na een jaar vol televisie-optredens, demonstraties en andere verplichtingen weer in rustiger vaarwater gekomen.

Wevers nam geen tussenjaar zoals sommige andere topturnsters deden. Ze gebruikte haar tijd om de nieuwe code (na elke olympische cyclus verandert de internationale turnfederatie het beoordelingssysteem) onder de knie te krijgen. Vorig jaar in Montreal zat de routine er nog niet goed in. In Doha had Wevers de verschillende scenario's weer goed in haar hoofd.

Twee debutanten meldden zich in Qatar meteen aan de wereldtop. De Chinese Tingting Liu (18) turnde bijna foutloos naar goud. De pas 16-jarige Anne-Marie Padurariu, ook voor het eerst op de WK, won zilver. Biles was zoals altijd een gevaar, zij veroverde brons.

Lees ook:

Al tien jaar turnen op topniveau: Sanne Wevers blikt terug én vooruit

Anoniem kan Sanne Wevers nooit meer een turnhal binnenlopen. Als olympisch kampioene van Rio 2016 op de balk weet de 26-jarige Almelose dat alle ogen op haar zijn gericht.

Niemand doet Sanne Wevers’ pirouettes na

Sanne Wevers staat in de WK-finale met een oefening die uitpuilt van de pirouettes – haar handelsmerk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden