Review

'Sancta Susanna' uit Spanga blijkt voltreffer in Zwolle

opera Festival in Overijssel van start gegaan. Het is de vraag of men met zo'n specialistisch iets als kameropera - vaak ook nog van ultramoderne snit - de zalen in Zwolle, Kampen en Hardenberg vol zal krijgen, maar vooralsnog is het enthousiasme van de organisatie groot en kondigde men direct bij aanvang al een tweede editie aan.

In de Zwolse schouwburg Odeon beleefde zaterdagavond het bijzondere project 'Being a refugee' zijn première. In opdracht van het Nederlands Vocaal Laboratorium kregen vier componisten opdracht om een mini-opera op het thema 'vluchteling' te componeren. Drie van die operaatjes werden achter elkaar in Odeon uitgevoerd voor een select (lees: de zaal was lang niet vol) publiek. Onder leiding van Romain Bischoff kwamen de hybride werkjes zaterdagavond tot leven en het viel helaas niet mee.

Je zou willen dat je wat positiever kon zijn over een dergelijk sympathiek project, maar het resultaat was dermate pover dat het leek alsof we veertig jaar terug in de tijd werden geworpen, naar de dagen van het idealistische en amateuristische vormingstheater. Het meest geslaagd was 'The Container' van Artyom Kim, het minst 'Maanschemering' van Ron Ford. Dat laatste werk was een soort melodrama voor stem, Chinees mondorgel en panfluit op een tekst van Janine Brogt. In de gezwollenheid van haar woorden bewees Brogt zich weer eens als de dramaturge met een grote, vette D en de muziek van Ford riep niets beklemmends op. In 'El Viaje de los Cantores' van Victor Rasgado werden de hitte en de claustrofobie van vluchtelingen in een trein voelbaar, maar ook hier verder geen overtuigingskracht. Afgezien van het thema hingen de drie operaatjes bovendien als los zand aan elkaar. Jammer.

Een voltreffer daarentegen was 'Sancta Susanna' (1922) van Paul Hindemith dat door Opera Spanga diezelfde avond laat in de Proosdijkerk werd gebracht. Het spannende en blasfemische werk over een non die in een soort godsdienstige vlaag van verstandsverbijstering de liefde bedrijft met Jezus aan het kruis kreeg van artistiek leider Corina van Eijk een 'mannelijke' pendant. Na de door Van Eijk zelf geregisseerde oorspronkelijke versie, volgde een bewerking van hetzelfde operaatje voor monniken die door Margrith Vrenegoor geregisseerd was. In die laatste versie hing Jezus (de mooie danser Dries van der Post) in de armen van de dood alvorens hij zich dansend in de armen van bariton Vitali Rozynko (Matheus) wierp. Het homo-erotisch element was hier net iets te dik aangezet.

Van Eijk zelf hield zich voor haar doen opvallend in en maakte een ijzersterk drama rondom de Susanna van Maaike Widdershoven en de Klementia van Klara Uleman. Jammer dat het orkest op band stond en dat beide dames een microfoontje voor hun mond hadden, maar ze zongen en speelden beiden ongelooflijk sterk. De climax met het kruisbeeld was huiveringwekkend uitgewerkt. Mooi detail was dat de 'nonnen' gedurende de monnikenversie stiekem vanuit een hoog gewelf meekeken. Een onbedoelde extra blasfemische laag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden