Sambal bij?

Nachtenlang werd ik ’s avonds bezocht door een muizenfamilie. Met het regenseizoen brengt het leven in Phnom Penh (Cambodja), naast een hoop water, nog een tweede bron van overlast; knaagdieren!

Door het regelmatig onderlopen van de straten zijn vele van hen dakloos geworden en hebben hele muizen en ratten families het wat hogerop gezocht. Eén hoog, welteverstaan. Mijn één hoog!

Nachtenlang werd ik ’s avonds bezocht door een muizenfamilie. Dat trippelde onder mijn slaapkamerdeur door om uitgebreid mijn kledingkast te beklimmen. Plots wiebelende slippers of een nog uitstekend staartje verraadde enige aanwezigheid op visueel gebied. Audiotechnisch verried men zichzelf door aan van alles te gaan knagen en ritselen. Nu ben ik naar eigen inzicht best diervriendelijk, maar hier werd ik toch niet zo vrolijk van.

Muizen zijn leuk in een bos, ratten in de dierenwinkel, maar niet in bed! Hermetisch verstopt onder mijn klamboe probeerde ik een oog dicht te doen. Ik wens niet ’s nachts stiekem bewandeld worden! Maar het slapen viel niet mee. Met kletterend kabaal werd onze keuken door de nieuwe huisgenoten afgebroken. Ze hadden zelfs het lef aan mijn stroopwafels te knagen. Je kunt natuurlijk te ver gaan!

Sokleang, 1 van onze medewerkers, besloot het tot haar levensdoel te maken de muizen te elimineren. Maar haar methodes zijn ietwat aan de brute kant. Apetrots liet ze me een foto op haar mobieltje zien, “Heida, look I catch a Mouse”. Een dood exemplaar bungelend aan z’n staartje. Ze had ‘m in een sjaal gevangen en toen met een grote zwieperd op straat doodgeslagen, vertelde ze glunderend. Het was net alsof de kat trots zijn vangst kwam laten zien, met gemengde gevoelens bewonder je het ‘kadootje’. Nog eens goed naar de foto kijkend vroeg ik haar waar ze eigenlijk die mij wel heel bekend voorkomende sjaal had gelaten, “oh I put it back”‿.terug in de mand met te verkopen mooie zijden sjaaltjes in onze winkel welteverstaan. Hm.

Mijn vraag was of er misschien een andere mogelijkheid bestond dit probleem op te lossen, iets dat niet onze koopwaar betrof. Er werd mij verzekerd dat het zou worden opgelost. Ik moest me er maar vooral niet mee bemoeien. Met enige argwaan en rinkelende alarmbellen stelde ik toch even de vraag wat nu eigenlijk de planning was. Lijm, was het schoorvoetende antwoord. De muis plakt vast en dan laat je ‘m creperen tot ie vanzelf doodgaat. Nou ja verdrinken kan ook. Of je slaat er met een eind hout op.

Ik heb maar even van mijn hiërarchische positie gebruikt gemaakt. Noem me een softy, maar nu staat er (geheel tegen de zin van mijn personeel, die denken dat ik compleet mesjogge ben) zo’n val waarin ‘t beest blijft leven en hebben ze plechtig moeten zweren de gevangenen vrij te laten bij de rivier. Daar kan naar hartenlust geknaagd en gescharreld worden zonder dat er ook maar iemand last van heeft.

Maar misschien is er nog een andere oplossing! Eentje waarbij ik ook gelijk een voedselprobleem oplos. Want wat las ik op Nu.nl:

‘Cambodjanen tasten dieper in de buidel voor rat’

Er blijkt enorme vraag te zijn naar rattenvlees omdat het rund en varken zo duur worden. Hele vrachten rat worden vrolijk opgesmikkeld. De ratten hier hebben het formaat huiskat, dus daar kun je best een soeppie van trekken.

Nu nog even een bordje op de deur hangen.

Speciale aanbieding: Nieuw; catch your own snack! Gratis afhaalmenu.

Sambal bij?

(Inmiddels is de beste oplossing vanzelf bij me ingetrokken; een snoezig rood katertje van 6 maanden. Hij heeft nog niks gevangen, maar de knagers hebben zich niet meer laten zien. En zo word ik nu elke ochtend knaagdiervrij, maar met een kater wakker.)

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden