'Salinero was liefde op het eerste gezicht'

Na een jaar ellende heeft Anky van Grunsven haar rust helemaal terug. Als verrassende favoriet betreedt ze vandaag op de rug van Salinero de piste van de Philipshalle in Düsseldorf, voor de finale om de wereldbeker voor dressuurruiters.DEN BOSCH - Nog altijd stroomt er een warm gevoel door haar lichaam als Anky van Grunsven het filmpje ziet. De hippische sportbond liet na de Olympische Spelen van Sydney een promotievideo maken waarop de olympische successen breed uitgemeten zijn: haar kür op Bonfire en de gouden medailles die zij en springruiter Jeroen Dubbeldam veroverden.

Fred Troost

Het filmpje is onderhand grijs gedraaid, maar nog altijd ontroert het Van Grunsven als ze het weer ziet: ,,Het geeft me weer dat gevoel, dat ik niet meer wil kwijtraken. Als ik Bonfire zie, raakt het me, steeds weer, en meer nog dan die gouden medaille. De trouwheidvan dat beest, dat hij dat voor me wilde doen.”

Van Grunsven is sterk geneigd haar successen te delen met de viervoeters op wier rug ze de hoogtepunten heeft beleefd. Nu Bonfire al weer enkele jaren gepensioneerd in de wei naast haar huis scharrelt, heeft ze haar genegenheid overgedragen op Salinero. ,,Die heeft veel trekjes van Bonfire. Het is ook een paard dat z'n best voor me doet.”

Het was even zoeken voor ze hem gevonden had. Ze testte enkele andere paarden tot ze bij Salinero terechtkwam. ,,Het was liefde op het eerste gezicht. Ik had er nauwelijks op gezeten of ik wist: dit paard kan Bonfire's opvolger worden.”

Dat heeft ze goed aangevoeld en Van Grunsven en negenjarige Salinero zijn in hun rol gegroeid. Als de zwarte ruin de piste betreedt, komt er wel wat binnen. Van Grunsven lacht: ,,En dan moet je weten dat ik hem een lelijkerd vond toen ik hem kocht. Dat was het enige wat ik tegen hem had. Hij is ook helemaal niet zwart. Alleen als z'n haren gaan groeien wordt hij eerst vlekkerig en daarna zwart. Geschoren ziet hij er weer bruin uit.”

Ze doet er verstandig aan een scheerbeurt even uit te stellen, want Salinero's voorkomen maakt indruk, dwingt respect af, straalt zekerheid uit. Voor een finale om de wereldbeker kan dat alleen maar gunstig zijn.

De combinatie betreedt die finale vanmiddag als combinatie die in de plaatsingswedstrijden het hoogste scoorde. En dan heeft Van Grunsven de eerste kwalificaties nog moeten missen, als nawee van een pechjaar. Eerst brak ze, begin 2003, haar been, toen raakte Salinero geblesseerd. Ze werd voorts geplaagd door ernstige ziekte in haar familie en een gerechtelijke procedure rond een verkocht paard dat, amper bij de nieuwe eigenaar, overleed. Pas in december, op Jumping Maastricht, keerde ze terug in de piste. Met opklimmend succes, tot haar vreugde en ook ten faveure van de nationale dressuursport. Want wie in Nederland dressuuur zegt, zegt Anky van Grunsven. De eclatante overwinning in de wereldbekerwedstrijd, waarin zij afgelopen zaterdag tijdens Indoor Brabant in de kür op muziek schitterde en zich onderscheidde met een percentage van 81,40, deed de kopvrouwe van de vaderlandse dressuurdelegatie zichtbaar goed. Zij stond er weer na dat ellendejaar en dat terwijl ze de grenzen met Salinero nog lang niet heeft bereikt: ,,Er zitten nog méér mogelijkheden in; hij loopt zo mooi los.”

Over haar kansen had ze voor de kür nog voorzichtig gezegd:

,,Als ik 75 scoor, tel ik weer mee in de top.” Met een 80+-score kon ze echter de favorietenrol in de wereldbekerfinale niet meer ontlopen en dat is - met de Spelen van Athene in het vooruitzicht - een heuglijk feit voor de Nederlandse dressuursport.

Niettemin blijft Van Grunsven bescheiden; het herstel gaat stukje bij beetje. Over de Spelen zegt ze: ,,In Sydney ging ik met Bonfire voor een medaille; de kleur zou van de vorm van de dag afhangen. Maar met Salinero heb ik ik die zekerheid niet. Ik heb met hem nog geen buitenwedstrijd gereden en ook nog niet tegen Ulla Salzgeber. Ik weet dat ik vooraan mee kan, maar ik wil me een reëel doel stellen. Tot voor kort dacht ik aan een plaats in de toptien, nu in de topacht.” Na Indoor Brabant lonkt de topvijf, maar hardop spreekt ze dat nog niet uit.

Zenuwachtig is ze niet, zal ze zich ook vandaag niet voelen, maar ze heeft wel druk nodig, om te presteren. Ze betreurt het dat Debbie MacDonald haar titel niet kan verdedigen omdat haar paard Brentina geblesseerd is. ,,Jammer, ze was vorig jaar heel goed en ik wil graag met de besten strijd leveren.”

Van Grunsven laat zich, hersteld van haar beenfractuur, niet meer door bijzaken afleiden. De geslaagde operatie van haar vader - in Den Bosch was hij er voor het eerst weer bij - gaf haar de rust terug. De nog lopende rechtszaak laat ze langs zich afglijden: ,,Dat zoeken anderen maar uit.”

In haar sportbeleving past nu de ultieme concentratie op haar werk: dressuurrijden, maar toch ook het meeverzorgen van de paarden: uitrijden, nawassen. Want, zegt ze: ,,Ik rijd geen paard om er alleen maar op te zitten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden