Salif Keita

muziek

*****

Aan de rij stoelen te zien rekende de Amsterdamse Melkweg zondag op een zitconcert. De Malinese superster Salif Keita kwam immers een akoestische recital geven.

Zijn muzikanten, in traditionele klederdracht gehuld en sommigen met een muzieklessenaar voor de neus, bleven inderdaad gedurende het hele optreden zitten.

Gestoken in maatpak nam Keita frontaal in hun midden plaats. Als een Mandinge-koning - het volk waarvan hij afstamt - heerste hij autonoom en superieur. Pas aan het slot verhief Keita zich voor de toegiften, afgedwongen door een dansende, laaiend enthousiast zaal.

Keita is een man van weinig woorden, maar heeft des te meer indringende noten op zijn zang. In tegenstelling tot zijn laatste toernee (2013), toen hij met keiharde elektronica een flitsende show ten beste gaf, zong er nu een bezonken artiest.

Vol innerlijke rust bracht hij met metrische precisie een dwarsdoorsnede uit het repertoire waarmee hij sinds 1970 tot de stem van Afrika uitgroeide. Begonnen in de Rail Band van Bamako, de huisband van de plaatselijke stationsrestauratie, trad hij enkele jaren later toe tot Les Ambassadeurs, die traditionele Mandinge-muziek combineerde met latin en pop.

Zijn internationale doorbraak kwam met het klassiek geworden album 'Soro' (1987). Sindsdien sloeg Keita als een vernieuwend architect bruggen tussen oeroude muziektraditie en hedendaagse, westerse pop. Lichtheid en swing heeft hij altijd behouden, maar zijn uitstapjes met overstuurde synthesizers werden hem niet altijd in dank afgenomen. Met deze tournee heeft Salif Keita zijn definitieve bestemming gevonden. In de combinatie van ngoni, elektrische gitaar, kora, percussie en een bescheiden bijdrage van laptop trof hij de ideale balans.

Keita's indringende kopstem, goed voor 24-karaats Sahelsoul, gedijde optimaal op het wiegend web van straffe syncopen en de bedwelmende beurtzang van twee zangeressen. Majestueus klonk het 12 minuten durende 'Mandjou', heftig ging het toe in 'Yamoke' en 'Tekere'.

Soms waande je je in een Afrikaanse gospelkerk, met Keita als voorganger die met gestrekte armen zijn gemeente in vervoering bracht. Dit was een concert en gebeurtenis ineen, met improvisatie en speelplezier als boventoon en intense toewijding als ondertoon.

Nogmaals: 14/4 Oosterpoort (Groningen); Salif Keita & Les Ambassadeurs: 6/7 Afrikafestival (Hertme).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden