KokenFrisse courgettesalade

Salade, geïnspireerd op de waterige komkommer van Petrus Hondius

Charlotte KleynBeeld Oof Verschuren

Culinair historica Charlotte Kleyn onderzoekt smakelijke verhalenen werkt ze graag uit in haar keuken.

Ik lees me deze periode een ongeluk, wat dat betreft kan de isolatie me niet lang genoeg duren. Eindelijk had ik ­bijvoorbeeld tijd voor ‘Tot op de draad, de vele levens van oude kleren’ van ­historica Ileen Montijn, en zo kwam ik ­erachter dat de geschiedenis van mode ­behoorlijk lijkt op die van eten en drinken. Lange tijd werden de onderwerpen niet ­serieus ­genomen, maar nu blijkt dat de ­studie naar zowel kleding als voeding veel zegt over een bepaalde periode en maatschappij.

(Wereld)handel – denk aan zowel wol, zijde en katoen als specerijen, suiker en graan – en technische innovaties zijn al ­eeuwenlang nauw verbonden met deze ­basisbehoeftes van de mens. Dat niet alleen: omdat iedereen moet eten en zich moet ­kleden, zijn voedsel en mode in ­vrijwel ­alle aspecten van de geschiedenis aanwezig.

Ook standenverschillen zijn er goed in uit te drukken. Zo schrijft Montijn over liefdadigheid in de negentiende eeuw, waarbij rijke ­dames eenvoudige kleding van ruwe stoffen doneerden aan de armen; dat paste bij hun stand. Stel je vóór dat je een wasvrouw een oude zijden jurk zou geven – dat zou haar op het foute pad kunnen brengen.

Wat iemand at, hing ook af van zijn of haar stand. Zeventiende-eeuwse dokters schreven voor dat verfijnde rijkelui het best zacht wittebrood konden eten, maar dat boeren beter leefden op ruw roggebrood en peulvruchten. En dichter Petrus Hondius schreef in 1621 in een hofdicht welke soorten groenten, fruit en kruiden geschikt ­waren voor mensen van stand, en welke je beter aan de knecht kon geven (‘de concommers, slijm en water, kout en groen, goede spijse voor mijn knechten’).

Nog een overeenkomst: door de huidige lage prijzen van kleren is het niet langer ­gebruikelijk om kledingstukken eindeloos te herstellen en door te geven, net als dat eten tegenwoordig makkelijk wordt weggegooid – ondenkbaar tot nog niet zo lang ­geleden en hopelijk in de nabije toekomst ook weer.

Geïnspireerd op de waterige, koude, groene komkommer van Petrus Hondius, ga ik ­vandaag aan de slag met rauwe, geraspte courgette. Een frisse salade voor in de lente, lekker voor alle standen.

Het recept: Frisse courgettesalade

• 2 courgettes
• 1 biologische citroen
• 2 el pijnboompitten
• handje verse munt
• handje koriander of platte peterselie
• 50 g cherrytomaatjes
• 3 el olijfoliezwarte peper en zout (liefst fleur de sel)

Bereiding

Rasp de courgette boven een kom met een grove rasp. Rasp er ook wat citroenschil over. Rooster de pijnboompitten kort in een koekenpan.

Snijd de munt en koriander of peterselie fijn, halveer de tomaatjes en doe, met de pijnboompitten, bij de courgette.

Voeg het sap van de citroen en de olijfolie toe, en breng op smaak met flink wat peper en zout. Schep om en serveer direct.

Liesbeth Maliepaard, Charlotte Kleyn, Fow Pyng Hu, Samuel Levie en Merijn Tol vertellen in deze rubriek verhalen achter het eten, compleet met recept.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden