Salaam Shalom Salami

Na ongeveer een uur zei ze: "Je hebt nog helemaal niet gevraagd of ik Marokkaans ben!" Nee, natuurlijk niet. Wat kon mij dat nou schelen? Ik was niet geïnteresseerd in haar identiteit - ik schiet in de lach als ik dit woord schrijf - maar in haar persoonlijkheid. Ze was begin 30, had lang zwart haar, een karaktervol gebogen neus en ze bruiste als een bubbelbad. Ik ontmoette haar afgelopen 5 mei op de Vrijheidsmaaltijd van Salaam Shalom, in hun eigen woorden 'een onafhankelijke en ongesubsidieerde vriendenkring van vrijwilligers, opgericht door joden en moslims'.

Bij Salaam Shalom willen ze 'elkaar niet als vertegenwoordigers van een staat, religie of politieke ideologie zien, maar als vrienden'. Er worden 'culturele, literaire en muzikale ontmoetingsactiviteiten georganiseerd die begrip, respect en vriendschap tussen mensen moeten bevorderen'. Zo wil Salaam Shalom 'haat, angst, onzekerheid en geweld in de wereld bestrijden met vriendschap, liefde, vrede en menselijkheid'.

Nou ben ik joods noch moslim. Ik ben maar een geile, onbesneden straathond. Maar ik hou van vrouwen, en iemand die deze voorkeur met mij deelt adviseerde me de Vrijheidsmaaltijd te bezoeken. Pourquoi pas? dacht ik. Misschien kwam ik Natascha van Weezel wel tegen, theedrinkend met moslims om tot wederzijds begrip te komen. En dat met die mooie ogen van haar. Ça valait le déplacement!

De maaltijd vond plaats in Café Belcampo in de Amsterdamse Foodhallen. Ik arriveerde toen het al voorbij was. Er zijn namelijk ook nog mensen die moeten werken in Nederland, zelfs op Bevrijdingsdag, zelfs op Hemelvaartsdag. Natascha van Weezel heb ik niet gezien, maar ik raakte in gesprek met een jonge vrouw die dus Marokkaans bleek te zijn. Ik zag alleen maar een mooie, moderne vrouw, overlopend van leven.

We zaten aan een cocktailbar in de Foodhallen en bekeken een glamoureuze fotoshoot van haar jongste zuster op haar telefoon. Toen kwam het gesprek op Ebru Umar, die op dat moment in Turkije vastzat. Tot mijn verbazing vond mijn gezelschap dat het wel wat minder mocht met die vrijheid van meningsuiting. Besefte ze dan niet dat haar vrijheid om aan een cocktailbar te zitten, dat de vrijheid van haar zusje om glamourfoto's te laten maken, dat de vrijheid om haar hand door haar weelderige haardos te halen en te zeggen: 'Mijn haar is mijn hoofddoek', dat die vrijheid staat of valt met de vrijheid van meningsuiting? Misschien besefte ze nog niet dat ze in Nederland vrij was.

Salaam Shalom is een goed initiatief, maar zou het niet nog beter zijn als moderne joden en moslims eens uit hun ingebeelde identiteit zouden breken? Want hoe joods of islamitisch zijn die joden en moslims bij Salaam Shalom nou eigenlijk? Ik denk dat de meesten geen kosher- of halalstempel zouden krijgen.

Identiteit is een illusie. We zijn alleen op de wereld. Willen joden en moslims zich wat minder alleen voelen? Dat ze elkaar tot man en vrouw nemen. Geen beter overlegorgaan dan het geslachtsorgaan. Misschien zou Salaam Shalom na de volgende Vrijheidsmaaltijd matrassen op de grond moeten leggen, zodat joden en moslims hun vriendschap vorm kunnen geven door tezamen één grote salami te worden.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden