Sagan trekt een spoor van vernieling

Dylan van Baarle (zesde) beste Nederlander in Ronde van Vlaanderen: 'Ik zag alleen grote namen'

En nu door naar Parijs-Roubaix, snoefde Peter Sagan met grote guitige ogen. "Laat maar komen". De winnaar van de Ronde van Vlaanderen had een spoor van vernieling getrokken door de Vlaamse Ardennen. Er viel voor niemand, ook de ijzervreters Fabian Cancellara en Sep Vanmarcke niet, veel te lachen gisteren. Wie dacht een vuist te maken tegen de 26-jarige wereldkampioen kwam bedrogen uit op de onbarmhartige heuvels en kasseien. "Op Sagan stond vandaag geen maat", getuigde de Nederlander Dylan van Baarle uit eerste hand.

Van Baarle liet zich tegen de zwart behangen hekken vallen in Oudenaarde. Hij gaf de term 'uitgeteld' een eigen invulling. Zijn benen ineengekrompen en zijn bibs net hangend boven het asfalt van de finishstraat, hapte de 23-jarige Nederland naar het water dat uit zijn bidon viel. Het eerste schittering van het voorjaar had het zout uit zijn lichaam geknepen. De witte kringen zaten als atollen op zijn nauwsluitende kleding.

Het is een misvatting dat coureurs die net 255 loodzware kilometer koers in de benen alleen een soort onverstaanbaar gerochel kunnen uitbrengen. Van Baarle was na twintig tellen weer bij. "Soms heb je geluk en kies je het goede wiel."

De mecanicien van Cannondale Pro Cycling Team stak zijn arm onder die van de jonge Nederlander en hees de renner met de nodige moeite omhoog. Van Baarle had zijn ledematen spreekwoordelijk horen kraken. "Ik heb nog nooit zo afgezien in mijn leven als vandaag op de Paterberg. Ik kwam bijna kostend boven. Maar het bracht mij wel waar ik nu ben." Daarmee doelde de beste Nederlander in koers niet op het afgesloten finishvak waarmee dat de organisatie meende het publiek het zicht op het sportieve lijden van de renners te moeten ontnemen. Van Baarle wees op zijn zesde plek in de honderdste Ronde van Vlaanderen. Daarmee deed hij het beter dan de specialisten Niki Terpstra (tiende) en Lars Boom (elfde).

De jubileumuitgave van Vlaanderens Mooiste was er een van vele toevalligheden, van oplettendheid, maar ook van onachtzaamheid en brute pech. Kanshebber Greg van Avermaet verliet met een sleutelbeenbreuk huilend van de pijn en verdriet het strijdperk. Het draadje waarop de renners balanceren, is dun. De ernst daarvan werd vorige week weer duidelijk. Twee Belgische coureurs lieten het leven: een door een aanrijding, de ander vanwege hartfalen. Sagan mag dan soms de rol van pretnummer vertolken, hij verliest nooit uit het oog dat sport eigenlijk draait om menselijkheid. "Ik wil deze race opdragen aan de twee overleden jongens", toonde de winnaar zijn compassie na afloop.

Dragen de renners voor een deel zelf schuld? Ja. Gisterenmiddag leek het peloton op een op hol geslagen kudde wilde beesten. Ze riskeren lijf en leden om als eerste de Koppenberg op te vliegen. En waarom? Om als zestigste boven te komen.

Van Baarle reed toen ver voor het gedrang uit. Zijn uitbraakpoging met de Belg Stijn Vandenbergh loodste hem tot bij de kopgroep. Niet lang daarna sloot een ontketende Sagan aan. De grote ogen van Van Baarle verrieden de opwinding van een kind. "Het was net een droom toen ik om mij heen keek. Ik zag alleen maar grote namen." Mee ronddraaien, nu niet een beurt verzaken, zei de gedienstige Voorburgse novice. Op de Paterberg moest hij Sagan laten gaan. Van Baarle was niet de enige. Alleen Cancellara stoof de geloste renners als een wervelwind voorbij. "Morgen ben ik vast verkouden", zei Van Baarle schalks.

Van Baarle keek terug op het contrast met vorige week. "Na Gent-Wevelgem en Harelbeke was ik enorm teleurgesteld. De ploeg was ziek, niet fit. Vandaag wist ik mij te herpakken. Ik weet nu ook wat ik wil en dat is vaker dit soort finales rijden."

Komend weekeinde misschien al, in Parijs-Roubaix? "Dat is een heel andere wedstrijd. Maar als ik daar rijd zoals vandaag..."

De Ronde is niet te beveiligen

De Ronde van Vlaanderen komt 's ochtends in Brugge onbekommerd tot leven. Zeventig kilometer zuidelijker langs de taalgrens is het stil op de heuvel die over Ronse uitkijkt. Op helling nummer 16, de Hotond, is geen agent te bekennen. Van verhoogde veiligheidsmaatregelen is geen sprake, twee weken na de bloedige aanslagen in Brussel. Wie in Brugge een accreditatie op zijn borst draagt, heeft vrije doorgang tot bij het rennerspodium. De markt in Oudenaarde is met hekken afgezet. Bij de mager bezette controleposten worden rugzakken gecontroleerd, maar plastic zakken ongemoeid gelaten. De Vlaamse overheid wil weinig kwijt over de veiligheidsmaatregelen. "Het aantal politieagenten dat ingezet wordt, is groot, maar exacte cijfers geven we niet. En er geldt een vliegverbod boven het traject van de Ronde", aldus de gouverneur van Oost-Vlaanderen. Een wielerwedstijd van 255 kilometer kun je niet beveiligen. Moet je de koers daarom annuleren? Fabian Cancellara: "Er zal politie zijn en controles. Maar ik weet ook dat het zondag mooi weer wordt. En dat heel veel mensen lang de weg zullen staan. Die verdienen het dat wij ze weer een beetje vreugde bezorgen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden