Sagan prolongeert titel, met dank aan de Belgen

Tom Leezer leek heel even in de voetsporen te treden van Joop Zoetemelk. Maar wereldkampioen werd opnieuw Peter Sagan.

Tom Leezer moest nog geboren worden toen Joop Zoetemelk in 1985 in Montello wereldkampioen op de weg werd. De 30-jarige knecht zal de beelden van Zoetemelks uitgekookte demarrage in Italië ongetwijfeld voorbij hebben zien komen in een of andere sportcanon. Leezers lepe vlucht ruim twee kilometer voor de finish in de hoofdstad van Qatar was een regelrechte kopie van die laatste keer dat een Nederlandse coureur de regenboogtrui veroverde.

Tom bleek echter geen Joop. Verre van dat. De sprintsecondant bij LottoNL-Jumbo legde het gisteren in de slotfase af tegen een formidabele trein, een voortrazende dubbeldekker uit België en Slowakije. Leezer werd met nog 300 meter te gaan in de kraag gevat. Zijn sprookje was in één keer voorbij, jammerde Leezer toen de verkramping toesloeg.

En misschien was dat maar goed ook. De WK in de bakoven van Qatar waren van begin tot einde controversieel. De wereldkampioenschappen hadden een knecht als kampioen spreekwoordelijk niet overleefd, na verhitte discussies over de ondraaglijke warmte, het lege parcours, de absentie van basale mensenrechten en de keuze van de UCI, de internationale wielerunie, voor de oliemiljoenen.

De winnaar werd uiteindelijk Peter Sagan. Opnieuw. De Slowaak volgde zichzelf op als wereldkampioen, na Richmond (VS) vorig jaar. Daarmee werd het beeld van het kampioenschap zowaar iets draaglijker, al zal de tijd dat waarschijnlijk moeten leren. Sagan had overigens met zichzelf weinig rekening gehouden, blijkens zijn opmerking voorbij de streep dat hij 'in shock' was. Met Sagan stapten twee andere oud-wereldkampioenen op het podium: de Brit Mark Cavendish (tweede) en de Belg Tom Boonen (derde).

Woestijnwind

De drie smaakmakers behoorden met de Nederlander Niki Terpstra, de Noren Alexander Kristoff en Edvald Boasson Hagen en de Belgische olympisch kampioen Greg van Avermaet tot de oplettenden, toen de woestijnwind de gelederen al vroeg in de wedstrijd in stukken sneed. Dat was mede het gevolg van het kopwerk van de Belgische en Britse ploegen, die hun huiswerk blijkbaar goed hadden gedaan.

Het betekende voor ruim driekwart van het peloton de genadeklap. Met name de Duitse ploeg, vooraf getipt als grote kanshebber, had zitten slapen op 176 kilometer (!) voor de finishstreep, toen de Brits-Belgische alliantie de rugwind uitbuitte. Van de drie Duitse kopmannen zat niemand voorin mee. De frustratie bij vooral Marcel Kittel en John Degenkolb sprak boekdelen. Kittel gooide met zijn bidon een deuk in een passerende auto en Degenkolb vond het nodig water in het gezicht van de Belg Jens Debusschere te spuiten.

Sagan bedankte na afloop de Belgen voor hun coup in het zand. Zonder hen had de wedstrijd een ander verloop gehad, meende de Slowaak. "Zij hebben de koers gemaakt." Het had overigens niet veel gescheeld of ook Sagan had in het woestijnstof gebeten. Hij leek even de aansluiting te missen, toen de Belgen met de wind speelden. "Ik had geluk. Ik kon als laatste aansluiten."

Daarmee tekenden de overigen echter, de Belgen voorop, hun onvermijdelijke doodvonnis. Sagan zette met zijn wereldtitel de kroon op een succesvol jaar. Hij won in het voorjaar de Ronde van Vlaanderen en Gent-Wevelgem, vier Touretappes in de zomer en dit najaar het EK.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden