Saeed Ahmadian, fysiotherapeut Een handdruk geeft al veel informatie

Ons dagelijks werk is meer dan levensonderhoud alleen, het bepaalt onze waardigheid. Maar wat doen we precies?

"Ik wil vandaag nog één ding doen. Kun jij je rechterarm over je rechterschouder naar achteren buigen, en zo ver mogelijk richting de onderkant van je rug strekken? Ja, prima.'

Een uurtje geleden kwam deze meneer hier voor het eerst, met lage rugklachten. Hoewel hij kon aangeven waar de pijn zit, ben ik hem niet op dat punt gaan behandelen. Lokaal is niet interessant voor mij; ik richt me op de hele persoon. Dat kan alleen als ik contact maak met mijn patiënten. Daar was deze eerste behandeling op gericht.

Het leggen van contact begint bij de kennismaking: een handdruk geeft al veel informatie. Stevige hand, slap handje - het vertelt me wat over de spanning die iemand in zijn lijf heeft. Hoe groter die spanning, hoe minder contact iemand onderhoudt met zijn lichaam. Die spanning lees ik ook af aan de ademhaling, de manier van praten, lichaamstemperatuur, bewegingen. Wanneer iemand zijn shirt uittrekt, let ik op hoe hij dat doet. Steekt hij net zo makkelijk zijn linkerhand door het mouwgat als zijn rechter?

'En kun jij nu met je linkerhand, als je die achter je rug langs omhoog uitstrekt, je rechterhand pakken? Ja. Dat gaat.'

Bij deze meneer ontdekte ik dat de linker- en rechterhelft van zijn lichaam in disbalans zijn. Dat voelde ik aan de spieren in zijn nek, aan de linkerkant stonden ze strak, kon ik ze nauwelijks vastpakken. Zou ik me bij hem enkel op zijn onderrug richten, dan zullen zijn klachten gaan zwerven. Van de onderrug naar de nek, of nog hoger. Zit hij hier over een paar maanden met hoofdpijnklachten.

Fysiotherapie is voor mij contact leggen met mensen, en daarna de balans in het lichaam herstellen. Contact leggen is moeilijk. Dat leren we nauwelijks bij de opleiding. Ik vertel stagiairs vaak dat ze goed moeten kijken naar de patiënten, maar ja, of ze ook iets zien? Vaak is dat een kwestie van aanleg.

Na de kennismaking en het eerste gesprek heb ik zijn nekwervels gevoeld. Die konden bij deze meneer niet stuk voor stuk bewegen, ze bewogen en bloc. Dat betekent dat er blokkades zitten. Ook uit zijn houding kon ik een en ander aflezen, vooral toen hij erbij vertelde de hele dag achter de computer te zitten. Ik heb er een skelet bij gepakt, om hem iets uit te leggen over anatomie. Dat doe ik graag, gedragsverandering begint bij informatieoverdracht.

Aan de hand van de bewegende botjes toonde ik hem dat, als hij inzakt en zijn kin naar voren laat komen, de ruimte tussen zijn nekwervels verkleint. De zenuwen tussen die wervels staan dan constant onder druk. Klachten kunnen zich uiten in de nek, maar net zo goed in de armen of in de onderrug.

'En nu andersom, linkerhand over linkerschouder, rechterhand over de rug. En? Nee, dat dacht ik al, bij lange na niet. Ik wil je laten zien dat er een groot verschil zit tussen de spanning en de beweeglijkheid van jouw linkerkant en je rechterkant. Ik geef je nu een paar oefeningen mee. Daar gaan we komende keren mee aan het werk.'

Ik vermoed dat bij deze man de lokale klacht onder in zijn rug verdwijnt als we de balans in zijn lichaam herstellen."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden