Review

Sabah trekt een badpak aan

Regie: Ruba Nadda. Met Arsinée Khanjian en Shawn Doyle. In 7 bioscopen.

Ruba Nadda is een Canadese vrouw met Syrische wortels die met ’Sabah’ een sprookje heeft gemaakt over een Syrische moslimvrouw in Toronto.

Ruba Nadda heeft gestudeerd voor filmregisseur en heeft met haar eerste grote film internationaal succes geboekt.

Vorig jaar, op het Filmfestival van Rotterdam, was ’Sabah’ een van de publieksfavorieten. Op foto’s heeft de regisseuse blote schouders, gestifte lippen en een bos lange zwarte krullen. Ze lacht recht in de camera.

Sabah – haar hoofdpersoon – lijkt in alles het tegendeel: geen opleiding, geen werk, geen man, geen kinderen, zelfs geen hobby. Haar sociale leven is beperkt tot haar ziekige moeder, een zus, een schoonzus, een nichtje en niet te vergeten een conservatieve en autoritaire broer die sinds de dood van vader het familiekapitaal beheert en alle vrouwen de les leest.

Als Sabah de straat opgaat om groenten en fruit te kopen, is ’t net een bang vogeltje, weggedoken in regenjas en hoofddoek. Canadezen kent ze niet, en spreekt ze niet. Op haar veertigste verjaardag ziet ze er niet zo gelukkig uit.

En dan komt de kentering waar Ruba Nadda haar hoofdpersoon én haar publiek heel slim naar heeft laten hunkeren. Sabah koopt een badpak, gaat naar het zwembad en ontmoet haar prins.

Dankzij het subtiele spel van Arsinée Khanjian – de Canadese actrice van Libanese afkomst die veelvuldig te zien was in films van haar echtgenoot Atom Egoyan – ben je wel bereid mee te gaan in het ’Assepoes’-verhaal dat meer en meer ’Romeo en Julia’-dimensies krijgt.

Die leuke jonge timmerman met die lieve blauwe ogen die zo ontwapenend wordt gespeeld door de Canadese acteur Shawn Doyle is geen moslim, en Sabah ziet zich gedwongen haar liefde geheim te houden. Stiekem, als een dolverliefd tienermeisje gaat de veertigjarige moslima naar haar afspraakjes.

’Sabah’ past in de recente hausse aan ’Romeo en Julia’-films waarin Oost en West worden gekoppeld en de gelieven tal van maatschappelijke, religieuze, politieke en culturele verschillen op hun bord krijgen.

Anders dan Sally Potter (’Yes’) of Ken Loach (’Ae Fond Kiss’) weet Ruba Nadda niet altijd even overtuigend aan het educatieve toontje te ontsnappen: hoe verenig je twee culturen?

’Sabah’ is wel vanaf het begin met humor en hoop doordesemd en daarom zien we Sabah en Stephen zo graag door die traditionele vormgeving en opzichtige symboliek heen walsen, naar een weinig verrassend maar wel innemend happy end.

Sabah heeft aan het slot blote schouders, gestifte lippen en een bos lange, zwarte krullen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden