Review

Saai is het niet met David

Regie: Lone Scherfig. Met Carey Mulligan, Peter Sarsgaard, Alfred Molina. In 12 bioscopen.

Vader Jack (Alfred Molina) is onder de indruk als Jenny (Carey Mulligan) thuiskomt uit Oxford. Voorin het boek ’The Lion, the Witch and the Wardrobe’ staat een persoonlijke opdracht van Clive, oftewel C.S. Lewis. ’Saai is het niet met David’, zegt hij over de dertiger die zijn tienerdochter een weekendje meenam en die zijn natuurlijke bezorgdheid heeft doen smelten. Later pas ontdekt hij dat de schrijver Oxford allang heeft verruild voor Cambridge, en dat hij in de maling is genomen. Het is niet zo vreemd dat een schoolmeisje zich laat inpalmen door een oudere man, werpt Jenny hem later voor de voeten, maar hoe zit het met jou?

Drie Oscarnominaties kreeg ’An Education’ van de Deense regisseuse Lone Scherfig – voor beste film, beste actrice en beste scenariobewerking – en alle drie zijn ze goed te verkopen. Mulligan is innemend als de ijverige leerling die zich ontwikkelt tot een jonge Audrey Hepburn aan de Seine. Nick Hornby bewerkte de korte memoires van een Britse journaliste tot het scenario van dit lichte drama. Beste film lijkt een brug te ver, al doet het sterke spel en een subtiel vormgegeven tijdsbeeld veel goeds.

Hornby herkende in Jenny’s angst het echte leven mis te lopen, een veelvoorkomend thema uit de populaire cultuur. Het is niet anders dan een rockband die naar de stad trekt om aan het uitgestippelde pad te ontsnappen, zei de auteur die bekendstaat om zijn hang naar jongensromantiek. Nu heeft het Engeland van 1961 nog geen vermoeden van The Beatles.

In ’An Education’ zijn de sixties grauw en kleinburgerlijk. Judy luistert naar Juliette Greco en spreekt Frans met vriendinnen om het alledaagse wat glans te geven. Vader ziet de universiteit van Oxford als een huwelijksmarkt. Maar onderwijs alleen is niet meer genoeg. Jenny wil de kleur die David in haar leven brengt, met zijn sportauto en interessante vrienden. En die Scherfig onderbouwt met een zwierige beeldtaal.

Dat David Joods is, dat Jack geen ’wandering Jew’ wil voor zijn dochter, dat schoolhoofd Emma Thompson de kruisiging van Jezus en de oorlog erbij haalt, dat Jenny ’my Jew’ niet verdedigt om zijn karakter maar om wat zijn geld koopt, en dat David onfrisse zaken doet, maakt ’An Education’ volgens Jewishjournal.com antisemitisch. Waarschijnlijker is dat het scenario een groter contrast kon gebruiken tussen de angstige middenklasse en wereldwijze nieuwkomer. Zo goed-fout liggen de verhoudingen ook niet. David maakt het leven helderder, beseft vader. De dolende Jood is innemend, menselijk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden