Saai en stijfjes, maar hij durft hard in te grijpen

Vier keer minister, één keer vicepremier, twee keer eerder kandidaat en nu eindelijk premier van Spanje. Mariano Rajoy Brey (Santiago de Compostela, Galicië 1955), de 'eeuwige tweede', is het eindelijk gelukt. Spanje heeft gekozen voor een conservatieve en serieuze politicus, met een voorliefde voor sigaren en voetbalclub Real Madrid.

Spaanse media noemen hem vaak saai en stijfjes. In de peilingen scoort hij laag als het gaat om charisma. "Toch is hij wel de leider die Spanje nu nodig heeft", zegt hoogleraar politiek Fernando Vallespín Oña. "Iemand die niet bang is om hard in te grijpen."

Rajoy is geboren in een vooraanstaande politieke familie en heeft twee broers en een zus. Zijn vader was rechter. Ook Rajoy studeerde rechten, aan de universiteit van Santiago de Compostela. Zijn politieke interesse werd gewekt door de mislukte staatsgreep van Antonio Tejero in februari 1981, zo schrijft hij in zijn onlangs verschenen boek 'En confianza' ('In vertrouwen'). De tanks van mede-couppleger Milans del Bosch reden door dezelfde straten waar Rajoy als dienstplichtige enkele maanden eerder had gelopen. Dat, en dat hij in 2005 zijn vinger brak bij een helikopterongeluk, zijn de spannendste details uit zijn leven.

Nu staat de vader van twee zoons voor de haast onmogelijk taak om Spanje uit de crisis te halen. Hij moet daartoe vijf miljoen werklozen aan een baan helpen en het vertrouwen van de financiële markten winnen, zodat de rente die het land moet betalen op staatsobligaties weer naar een betaalbaar niveau zakt. Zelf is hij vastberaden. "We gaan onze begrotingsdoelstellingen halen."

Wie een Galiciër tegenkomt op de trap weet nooit of hij naar boven of naar beneden gaat, zeggen Spanjaarden. En: elke Galiciër beantwoordt een vraag met een tegenvraag. Dat gaat zeker op voor de (dubbelzinnige) Rajoy, die graag zijn kaarten op de borst houdt. Zijn 'Honderd-puntenplan voor Spanje', het manifest waarmee de Partido Popular de verkiezingen in ging, staat vol ideeën, maar in heel algemene bewoordingen.

Het plan beantwoordde niet de vraag hoe zijn regering banen creeert, of hoe Rajoy de welvaart in stand wil houden terwijl hij tegelijk keiharde bezuinigingen uit wil voeren. Dat laatste zal Rajoy snel moeten doen, om uit handen van het IMF en de EU te blijven. Maar de Spanjaarden zijn zo wanhopig op zoek naar verandering, dat Rajoy is weggekomen met zijn weinig concrete plannen.

Met spanning wordt nu uitgekeken naar de ministersploeg die hij zal samenstellen. Er gaan stemmen op voor een kabinet van deskundigen, en voor een deel zal Rajoy daar in meegaan. Zelf is hij ook eerder een technocraat dan een politicus - een gemakkelijk prater is hij zeker niet. Dat bleek ook weer tijdens het enige televisiedebat in de afgelopen campagneweken, tussen Rajoy en zijn socialistische opponent Alfredo Pérez Rubalcaba. Rajoy keek voortdurend op zijn aantekeningen en leek minder op zijn gemak dan zijn tegenstander.

Wellicht dat daar verandering in komt nu hij, dankzij een meerderheid in het parlement, gewoon zijn gang kan gaan. De stalen zenuwen die hem toegeschreven worden, heeft hij de komende jaren in ieder geval hard nodig.

In het nieuws omdat...
...hij gisteren met zijn conservatieve volkspartij Partido Popular de landelijke parlementsverkiezingen in Spanje heeft gewonnen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden