Ruzie is handel in hiphopland. Maar rappers verdienen ook flink aan de prille vrede.

Hommeles in hiphopland. De 'beef' (hiphopslang voor onenigheid) tussen rappers 50 Cent en The Game liep de afgelopen weken zo hoog op, dat het nooit meer goed leek te komen. Tot de kemphanen vorige week ineens gebroederlijk op een persconferentie in Harlem verschenen om de strijdbijl te begraven. Dat beiden een nieuwe cd te promoten hebben, maakt het zaakje erg verdacht. Kunnen ze elkaar echt niet zien of luchten, of hebben we hier te maken met een onvervalst staaltje straattheater?

In de Amerikaanse hiphopscene ontvouwde zich de laatste paar weken een groots en meeslepend drama dat alle ingrediënten had om qua publiciteit te kunnen wedijveren met de Michael Jackson-rechtszaak: jaloezie, verwijten, intriges, harde woorden, verborgen agenda's en een schietpartij voor de deur van Amerika's populairste hiphopradiostation, Hot 97 in New York. De hoofdrolspelers in deze Griekse tragedie -die uiteindelijk helemaal geen tragedie bleek- waren de meest omstreden rappers van de laatste jaren: 50 Cent en nieuwkomer The Game.

Voor wie niet bekend is met deze gespierde woordgoochelaars een korte profielschets. 50 Cent (echte naam: Curtis Jackson) werd geboren in een achterstandsbuurt in Queens, New York. Moeder speelde de hoer, vader vertrok met de noorderzon en Curtis belandde in de criminaliteit (oplichting, drugs). Maakte naam als rapper door op zelfgemaakte mixtapes andere rappers de huid vol te schelden. Werd vijf jaar geleden in zijn auto beschoten -zijn lichaam ving negen kogels- en groeide na het uitkomen van zijn debuut 'Get Rich Or Die Tryin'' (elf miljoen cd's verkocht) uit tot een van de populairste rappers van het moment.

Een vrijwel gelijke levensloop kende Jayceon Taylor oftewel The Game, zij het niet aan de oost- maar aan de westkust. Taylor groeide op in het beruchte getto Compton in Los Angeles en werd net als 50 Cent opgevoed door zijn oma. Hij werd lid van de jeugdbende The Bloods, waar hij leerde auto's te stelen en drugs te dealen. Werd net als 50 Cent beschoten, maar kreeg 'slechts' vijf kogels in zijn lichaam. Werkte samen met topproducer Dr.Dre al twee jaar met weinig succes aan zijn eerste rapplaat, 'The Documentary'. Totdat Jimmy Iovine -de hoogste baas van het Interscope-platenlabel, de thuishaven van onder meer Dr.Dre, Eminem en 50 Cent- voorstelde om The Game onder te brengen bij 50 Cents hiphopcrew G-Unit, zodat de jonge protégé van Dre kon meeliften op hun succes.

Net als The Game werkte ook 50 Cent aan zijn nieuwe cd, 'The Massacre'. En aangezien hij er in het verleden goed garen bij spon, besloot hij ook ditmaal weer een aantal rappers op de korrel te nemen. Dissen heet dat, en voor Amerikaanse rappers is het onderhand een nationale sport geworden. Het spel is simpel: de ene rapper beledigt in zijn nummer een concurrent ('je rapt slechter dan een baviaan, je kleedt je als een kleurenblinde Mohammedaan', dat niveau). Die ziet zich vervolgens weer genoodzaakt terug te slaan met zijn eigen beledigende raptekst en zo gaat het een paar rondes door, tot beide partijen het beu zijn. De hiphopfans bepalen wie de 'battle' gewonnen heeft. Vroeger was het een prestigestrijd en had het nog klasse en stijl, tegenwoordig doen deze ordinaire scheldpartijen vooral dienst als zorgvuldig uitgestippelde marketingfoefjes.

Je kunt je maar moeilijk aan de indruk onttrekken dat ook in het geval van 50 Cent en The Game, hoe hoog hun ruzie ogenschijnlijk ook opliep, het opkrikken van de cd-verkopen het achterliggende motief was. Wat was er namelijk aan de hand? In het nummer 'Piggybank' van zijn nieuwe cd 'The Massacre' geeft 50 Cent rappers Nas, Jadakiss en Fat Joe een veeg uit de pan. Tijdens een radio-interview met Hot 97 op een zaterdagavond eind februari, zei The Game echter dat hij waarschijnlijk een nummer zou opnemen met Nas. Ook had hij geen problemen met Fat Joe en Jadakiss en voelde hij er weinig voor meegesleept te worden in de ruzies die zijn mentor 50 Cent was begonnen.

Dat 'geheul met de vijand' schoot 50 Cent dusdanig in het verkeerde keelgat, dat hij twee dagen later op een ander radiostation verklaarde dat hij The Game uit zijn G-Unit-crew had gesmeten. Op datzelfde moment was The Game wederom te gast bij Hot 97, waar hij probeerde de uitspraken tijdens zijn eerdere interview wat af te zwakken en de luisteraars bezwoer dat er tussen hem en 50 Cent geen frictie was. De gebeurtenissen die daarop volgden, blijven een beetje vaag. The Game zou met een groep vrienden naar het radiostation zijn gereden waar 50 Cent geïnterviewd werd. Hun werd de toegang tot het gebouw ontzegd, binnen werd het interview met 50 Cent in allerijl afgebroken en buiten klonken er schoten. Daarbij viel een gewonde, een 24-jarige inwoner uit Compton die in zijn been werd geraakt.

Dit zijn het soort cliché-bevestigende verhalen waar ze in Amerika van smullen. Hiphoptijdschriften pakten groots uit met lange artikelen en interviews, terwijl MTV iedere scheet die de rappers lieten tot groot nieuws bombardeerde. Er werd druk gespeculeerd over hoe het vanaf het begin al niet boterde tussen de twee. Dat 50 Cent The Game onder druk van het platenlabel door zijn strot geduwd kreeg. Dat 50 Cent jaloers was omdat de meesterproducer Dr.Dre al zijn tijd en energie stak in de debuutplaat van The Game en niet in 'The Massacre'. En dat in de ogen van 50 Cent 'The Documentary' alleen maar zo'n succes was dankzij zijn talloze gastraps.

Maar wie schetste de verbazing van de hiphopgemeenschap toen de ruziemakers op een zelf belegde persconferentie zalvende woorden spraken over hoe mensen hun meningsverschillen te boven komen, zich niet moeten verliezen in negatieve gedachten en hun lot in eigen handen kunnen nemen? Om de daad bij het woord te voegen, doneerden ze gezamenlijk 250000 dollar aan een jongenskoor in Harlem.

Het is een trend dat hiphoppers zich steeds meer ontwikkelen als 'spin doctors'. Ze genereren wat in eerste instantie lijkt op negatieve publiciteit, melken het wekenlang uit en weten er aan het eind van de rit zo'n draai aan te geven dat hun portemonnee er flink van groeit. En reken maar dat het werkt. In dezelfde week van de persconferentie kwam 'The Massacre' van 50 Cent op één binnen in de Billboard-albumlijst; inmiddels zijn er meer dan een miljoen van verkocht. En ook 'The Documentary' van The Game ging die week bijna honderdduizend keer over de toonbank. Om het verhaal compleet te maken staat 50 Cent momenteel met drie singles in de top vijf. 'Candy Shop' op één, 'Disco Inferno' op vijf en op plaats vier staat 'How We Do', een duet met, jawel, The Game.

Wat leek op een uitslaande brand was dus eigenlijk niets meer dan een smeulend vuurtje. Dat er voor heeft gezorgd dat zowel 50 Cent als The Game er voorlopig weer warmpjes bij zitten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden