Ruud de Wild

Ruud de Wild (Hilversum, 1969) is discjockey en presentator van het BNN-programma Top Of The Pops. Voor de radio presenteert hij het programma Ruuddewild.nl waarin hij, op 6 mei 2002, Pim Fortuyn als gast ontving. Kort na de uitzending werd de politicus, op het parkeerterrein van het 3FM-gebouw, neergeschoten. Een paar kogels passeerden rakelings het hoofd van de dj.

1. Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben

,,Ik ben nooit 'in de Heer' geweest, alhoewel ik dat misschien niet eens kan zeggen. Je bent wat je meekrijgt. Mijn ouders waren lid van de Pinkstergemeente. Ze hebben ons -elf kinderen in totaal- streng gelovig opgevoed. Elke zondag naar de kerk, geen kerstboom in huis en dat soort geneuzel. Niet te veel aandacht voor een schoolopleiding want: kennis is macht, macht is werelds en werelds is verdoemenis. Mijn geloof was vooral gebaseerd op angst. Bijvoorbeeld voor het eind der tijden dat niet lang meer op zich zou laten wachten. Op den duur ging ik mij zelfs afvragen wat de zin van mijn leven was als er toch ieder moment een einde aan kon komen. Maar ik begon ook steeds meer vraagtekens te zetten bij de verhalen die ik te horen kreeg. Als het zo was dat alleen de leden van de Pinkstergemeente in de hemel kwamen, waar bleven die andere vijf miljard mensen dan? En waar verbleven de mensen die al eerder dood waren gegaan? Zo rond mijn zestiende ben ik, als enige van ons gezin, uit het geloof gestapt. Ik dacht: als ik dan toch met die voortdurende dreiging in mijn kop moet rondlopen, laat ik dan maar een zo leuk mogelijk leven proberen te leiden. Ik deed alles wat me vroeger werd verboden, maar het heeft nog jaren geduurd voordat ik van mijn angst en van mijn schuldgevoel was verlost. Ik weet nog dat ik met vriendinnetjes in bed lag en regelmatig een man in de hoek van de kamer zag staan. Ik heb oprecht aan mijn geestelijke vermogens getwijfeld -tot ik in de gaten kreeg dat het God was die ik daar, in gedachten, had zien staan. En aan het eind van 1999 kreeg ik het vreselijk benauwd omdat ik steeds heb geloofd dat de wereld in 2000 zou vergaan... Het is natuurlijk een briljante manier om mensen te laten geloven: maak ze maar bang! Ik begrijp nu ook waarom de Islam zoveel aanhangers heeft: veel moslims worden volgestopt met haat en angst. En is het is allemaal zo onnodig. Weg met die ballast, weg met die rotzooi! Een goede God voor alle mensen, dáár wil ik in geloven. Iemand die verantwoordelijk is voor alles wat wij niet kunnen bevatten. Want wees nou eerlijk: zo'n draaiende aardbol met alles erop en eraan -dat is toch een ongelooflijk verhaal? Zeggen dat het allemaal met een oerknal begon, is mij iets te makkelijk. Er moet een schepper zijn. Dat kan niet anders.''

2. Gij zult u geen gesneden beeld maken noch enige gestalte van wat boven in de hemel, noch van wat beneden op de aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is

,,Nee, ik schilder niet omdat ik 'het mooie' wil verbeelden. Hou toch op man, ik ben gewoon een grafische gek. Ik ben zoals Lou Reed die platen ging maken omdat hij zijn favoriete muziek nergens hoorde. Dat vind ik een leuke insteek. Wat ik maak is grafisch en industrieel. Materiaalkeuze, afmetingen en kleuren, daar gaat het om. Niks geheimzinnigs aan. Ik kan wel betoverd worden door kunst. Vooral door bouwwerken. Als ik door Londen of Parijs loop, denk ik vaak: wauw, wat mooi, dit kunnen we nooit meer overtreffen. Weet je wat Danny Rook, een vriendje van mijn vrouw, eens tegen mij zei? De allermooiste foto maak je met je ogen. Een keer knipperen is genoeg. Want welke zonsondergang je ook fotografeert; je zult nooit kunnen overbrengen wat je zag en hoe het voelde toen je daar, op dat moment, stond. Dat zijn momenten van mystieke schoonheid. Het is een flauw voorbeeld, maar één van de mooiste zonsondergangen vindt plaats op Ibiza, bij het Café Del Mar. Moet je je voorstellen: jong en oud komt bij elkaar, er wordt gegeten en gedronken, sommige mensen staan stijf van de coke -het is één grote hippiekolonie. Vanuit grote luidsprekers klinkt keihard klassieke muziek. En dan, als het hoogtepunt in de muziek nadert, begint iedereen te klappen, te juichen en te fluiten tot de zon langzaam in de zee is weggezakt. Kippenvel. Waanzinnig.''

3. Gij zult de naam van de Here, uw God, niet ijdel gebruiken

,,Er zijn nog altijd broers en zussen die voor mij bidden omdat ze denken dat het niet goed met mij zal aflopen. Over ijdel gebruik van Gods naam gesproken! Waar halen ze de arrogantie vandaan om te denken dat ze voor mij moet bidden? Wat zijn dat voor debielen? Lamstralen! Ik heb met een paar zussen goed contact -dat zijn vrouwen die niet zomaar oordelen- maar voor de rest van het stel hoop ik oprecht dat er een God is die hen ooit nog een beetje wijsheid bij zal brengen.''

4. Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt, zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen; maar de zevende dag is de sabbat van de Here uw God, dan zult gij geen werk doen

,,De zevende dag is sabbat van de heer De Wild zul je bedoelen. Ik heb die rustdag nodig, anders kan ik het allemaal niet aan. Onlangs heb ik nog, heel braaf, langs de Zeelandse mosselkwekerijen gelopen. Ik had een houten kop van hier tot Tokio; ik liep daar vooral om mijn kater eruit te laten waaien. Soms stap ik, heel bewust, even uit de snelle tijd om me te bedenken waar het leven nou eigenlijk over gaat. Mediteren? Nee joh, schei uit! Die zweefteverij, daar heb ik helemaal niks mee. Bidden doe ik ook al lang niet meer en ik zal alleen een kerk binnenstappen als ik het een mooi bouwwerk vind. Maar ik respecteer de zondagsrust van anderen zeker. Je zult mij die dag niet luid toeterend door Ermelo zien rijden.''

5. Eer uw vader en uw moeder

,,Ik was een lief kind voor mijn ouders. Gehoorzaam, veel te gehoorzaam. Want je zoekt toch een kwaliteit in een groot gezin. Dan maar het lieve jongetje. Alles om aandacht te krijgen. En dat is niet makkelijk hoor, als je een moeder met tien andere kinderen moet delen. Ik heb haar vereerd, meer dan haar toekwam. Tot lang na haar dood heb ik tegen iedereen geroepen hoeveel ik van haar hield. In ieder interview kwam het terug: Ruud de Wild, een moederskind. Dierbaarste bezit van Ruud de Wild: de oorbellen van zijn moeder. Toen ze stierf, dacht ik: dit is echt het eind der tijden. Je knijpt er tussenuit en laat mij hier achter... man, ik ben er jaren kapot van geweest.

Door dat hele gedoe met Fortuyn is die zaak gaan verschuiven. Ik ging in therapie en alles wat ik zo diep mogelijk had weggestopt kwam bovendrijven. Hoe ik altijd mijn best had gedaan om aardig gevonden te worden. Opdat ze maar van mij zouden houden. Ik heb leren inzien dat ik mezelf heb overschreeuwd, dat ik de lelijke dingen heb weggestopt. Ik heb helemaal niet niet zo'n goede band met mijn moeder gehad. Ik heb mij daar aan vastgehouden om mezelf te beschermen. En uit angst, daar heb je het weer. Want als ik geen bijzondere relatie met mijn moeder had, wat had ik dan wel? Ja, het was heel akelig om erachter te komen, maar aan de andere kant: ik had al zoveel klappen gehad, deze ene tik kon ik er nog wel bij hebben. Er zijn nu, op dit moment, niet veel dingen meer in mijn leven die ervoor kunnen zorgen dat ik ontspoor. Ik ben nuchter geworden. Ik wil er ook niet in blijven hangen. Steeds maar dat gezeik. Steeds weer onderuit. Dat wil ik niet meer.

Ik heb mijn moeder wel eens vergeleken met een schilderij. Eerst was zij mijn enige bezit, nu maakt ze deel uit van de collectie. Eerst kon ik geen foutje in het doek ontdekken, nu zie ik ook de mindere kanten. Ik heb er ook vaak met mijn vader over gesproken. Wel duizend keer zijn al mijn klachten over hun opvoeding voorbijgekomen. Hij zegt dat hij heeft geprobeerd het zo goed mogelijk te doen. Dat vind ik wel een terechte opmerking. Ik neem aan dat het zo is. Bovendien: ik heb de ui laagje voor laagje afgepeld, er is niets meer te pellen over. Het is zoals het is en daar moet ik het mee doen.''

,,Het blijft jammer dat mijn moeder er niet meer is. Ik had die confrontatie wel met haar aan willen gaan. En dan had ik haar meteen aan haar kleindochter kunnen voorstellen. Weet je wanneer ik haar het meest heb gemist? Toen Fortuyn net was vermoord en wij in de kantine van BNN bij elkaar kwamen waar een trauma-psycholoog ons ging 'de-briefen'. Mijn vader was er, dat was prima, maar achteraf heb ik het toch jammer gevonden dat zij er niet was, om bij weg te kruipen. Om bij uit te huilen.''

6. Gij zult niet doodslaan

,,Tien dagen na de moord, kocht ik een Harley Davidson waar ik de meest verschrikkelijke dingen mee uithaalde -wat kon mij het allemaal schelen? Ik kreeg de zwaarste pillen voorgeschreven, maar wilde ze niet innemen. Ik heb ze zes weken in mijn tas laten zitten, tot het niet meer ging. Ik zag de hele wereld aan voor een meloen. Als ik in de spiegel keek, herkende ik mezelf niet eens. Het is voor mijn vrouw ook een hel geweest. Ze was zwanger, maar ik had haar niets te bieden. Zelfs de geboorte van onze dochter Toy bracht geen verandering. Ik vond er geen hol aan. Ik heb het aan uitstekende hulp te danken dat ik op een gegeven moment, beetje bij beetje, weer kon opkrabbelen. Op een dag zag ik ineens hoe mooi ze was. Hoe klein. Ik zag in hoe bijzonder het was dat ik ervoor kon kiezen dit meisje zonder angst te laten opgroeien; hoe ik het anders, misschien wel beter dan mijn eigen ouders zou kunnen doen.''

,,Het klinkt gek, dat weet ik wel, maar ik ben sterker uit de strijd gekomen. Ik ben er ook een leuker mens door geworden. Opgeruimder. Als ik nu blij ben, ben ik ook echt blij. Ik ben niet langer fatalistisch, ik wil juist iets van het leven maken. Er is iemand in mijn armen kapotgeschoten, ik heb verhoren meegemaakt, confrontaties. Ik heb de kogelgaten in mijn tas gezien, mijn bril met nog maar één glas... ik heb Vadertje Tijd ontmoet... Ik heb dagenlang rondgelopen in onzekerheid: leefde ik eigenlijk wel? Twee kogels hebben mij op een haar na gemist... Had ik niet dood moeten zijn? Of het mijn lot was? Ik weet het niet. Ik ben er niet ongelukkiger door geworden, maar ik zit er, voor mijn gevoel, nog midden in. Als iemand in een film zijn pistool trekt, begin ik al te trillen. We zijn nu zestien, zeventien maanden verder en het is echt pas in weken uit te drukken dat ik me langer goed voel dan slecht. Ik was in het begin tevreden met twee goede dagen, nu ben ik blij met vier goede dagen. Dat is al over de helft, maar dan heb ik nog steeds drie kutdagen over. Ik weet niet of ik aan hele goede weken toe zal komen. Het blijft een wond, daar ben ik van overtuigd.''

7. Gij zult niet echtbreken

,,Weet je, ik zou het emotioneel niet eens aankunnen om er tegelijkertijd drie wijven op na te houden. En ik zeg 'wijven' omdat zij dan 'gebruiksvoorwerpen' zouden zijn. Een vrouw moet een vrouw blijven. Tatum is geen wijf. Taat is een vrouw. Mijn vrouw. Het heeft allemaal met vertrouwen te maken. En wederzijds respect. Geven en nemen. Zodra je niet langer naar een relationeel Walhalla zoekt, ben je volgens mij op de goede weg. Natuurlijk kom ik regelmatig allerlei jonge meiden tegen, maar je wilt toch dat ze je leuk vinden om wie je bent en niet om wat je bent? Wat nou braaf? Ik ben helemaal niet braaf. Wat een onzin. Ik zuip nog steeds heel veel, daar ga ik niet ingewikkeld over doen. Tref mij niet in de kroeg aan -ik ben nog vaak de weg kwijt. Er sluimert altijd een tweede persoon in mij die alles aan zijn laars lapt, maar dat wil niet zeggen dat ik met iedereen het bed induik.''

8. Gij zult niet stelen

,,Alles hangt van jatwerk aan elkaar. Televisieprogramma's, kunstwerken, de krant -alles is gejat. Ja, popmuziek ook, maar je moet wel een beetje met de tijd meegaan. Je kunt wel roepen dat je alles al een keer eerder hebt gehoord, maar wat moeten we dan? Stoppen? Bovendien is de muziek diverser dan ooit. Heb je Aïsha van Outlandish al eens gehoord? Het origineel is van Cheb Kaled, een rai-zanger van het eerste uur. En luister eens naar het werk van DJ Tiësto, de beste dj ter wereld en hij komt gewoon uit Nederland. Wat hij met zijn remixen toevoegt aan bestaande platen is gewoon briljant! Maar goed, ik ben het met je eens, als ik bij Top of the Pops een of andere stomme kip weer eens zo'n Madonna-liedje hoor na-blaten denk ik ook: mag dat uit? Ja, ik ben de presentator, maar ik heb geen enkele invloed. Ik speel een rol, ik ben een onderdeel van het format. Top of the Pops ziet er in alle tweeënnegentig landen waaraan het is verkocht precies hetzelfde uit. Maar in mijn radio-uitzendingen doe ik het anders. Ik ben een van de weinige dj's in Nederland die zelf zijn lijst samenstelt. Als het kutmuziek is, draai ik het niet.''

9. Gij zult geen valse getuigenissen spreken tegen uw naaste

,,Het is niet goed om altijd eerlijk te zijn. Ja, tegen de mensen uit mijn eigen, kleine kring, die ieder gekozen woord, iedere intonatie kennen, ben ik eerlijk, maar aan het grote publiek zal ik het achterste van mijn tong niet meer laten zien. Ik wil niet met Jan en alleman in discussie. Het gaat je geen hol aan wie ik ben. Vroeger liepen werk en privé in elkaar over, maar aan die vertroebeling heb ik een einde gemaakt. Ik ben altijd mezelf, maar er is toch een groot verschil tussen het Ruud de Wild in de studio en Ruud de Wild, thuis op de bank.''

10. Gij zult niet begeren uws naasten huis; gij zult niet begeren uws naasten vrouw, noch zijn dienstknecht, noch zijn dienstmaagd, noch zijn rund, noch zijn ezel, noch iets dat van uw naaste is

,,Weet je wat ik de allerergste ontdekking van mijn leven vond? Dat Erik de Zwart, mijn grote voorbeeld, niet in een kasteel maar in een flatje woonde. En dat hij zich ook gewoon ergens zorgen over kon maken. Mijn icoon! Zorgen! Een icoon heeft geen zorgen. Dat mag helemaal niet. Toen is de grote ontmaskering begonnen. Mijn angst om groot te worden had daarmee te maken; ik was bang dat ik mijn eigen helden zou overstijgen. Goeie vraag: is dat uiteindelijk ook gebeurd, of blijken er geen helden te zijn? Misschien dat laatste... Zo lang je aan helden denkt, blijf je vergelijken. Als je niet meer vergelijkt, hef je ook het lijden op. Ik wil gewoon happy zijn en dan dondert het niet meer hoe iemand anders leeft. Van Ruud de Wild bestaat maar één exemplaar, daar ben ik wel achtergekomen. Ik ben mezelf en het is goed zo. Al moet ik je eerlijk zeggen dat ik nog altijd de mensen benijd die overal schijt aan hebben. Ik ben geen pleaser meer, maar een beetje meer onverschilligheid zou toch wel aardig zijn. Aan de andere kant: als ik denk aan vroeger, aan de angstige schijtbak die ik was, dan ben ik toch wel ver gekomen. Ik heb alles. Ik heb een vrouw, een dochter, vrienden die zeggen van mij te houden. Over de auto waar ik nu in rijd, durfde nog niet eens zo lang geleden alleen maar te dromen. Soms sta in de tuin, achter het huis en denk: dit is mijn tuin, dit is mijn huis. Ik ben verwend. Maar ik ben er geen kutmens door geworden. In de straat ben ik gewoon de buurman. Mijn vier beste vrienden zijn al tweeëntwintig jaar mijn vier beste vrienden. Als ik niet oprecht was, hadden ze mij jaren geleden al uitgekotst. Zo. Dit was het? Oké, dan ga ik er weer vandoor.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden