Rui Costa en Figo maken het verschil

Ze noemen zich de uitvinders van het voetbal, de Engelsen. Ze beschouwen het eigen eiland als de metropool van de voetbalwereld en dus zijn de verwachtingen bij elk WK of EK hoog. Na de magere plaatsingsreeks in 1999, werden de Britten goeddeels afgeschreven. Geen homogeen elftal, te weinig echte vedetten, waren de kanttekeningen die bij de ploeg werden geplaatst.

De eindcijfers van de miraculeuze wedstrijd in het Philips Stadion (3-2 voor Portugal) lijken die stelling te staven. Toch dienen de rapportcijfers voor Engeland te worden herzien. Zoals Portugal en Engeland zich gisteren aan de meegereisde fans presenteerden, verdienen beide elftallen het, tenminste de volgende ronde te bereiken.

Portugal combineerde slim, Engeland tomeloos. Het elftal dat op grond van de belabberde kwalificatiereeks eigenlijk geen entreebewijs voor Euro2000 mocht krijgen, speelde het eerste halfuur als herboren, al was het een vreemd gezicht, te zien hoe de Engelsen een comfortabele 2-0 voorsprong weggaven.

Het was in Eindhoven de avond van de grote sterren. Bij het elftal van Kevin Keegan was David Beckham de bepalende man. Beckham, de recalcitrante playboy, die bij Manchester United Alex Ferguson vaak tot wanhoop dreef. Werd hij niet gepakt op de snelweg, dan was er wel een middernachtelijk feest waar hij zich te buiten ging.

Op het veld waren de incidenten even talrijk. Beckham was een driftkikker, die ladingen gele kaarten verzamelde. Het Engelse publiek raakte zelfs uitgekeken op de fratsen van de rechtermiddenvelder. Vooral tijdens het WK van 1998, toen hij in de kwartfinale tegen Argentinië van het veld werd gestuurd.

Beckham was uit op rehabilitatie en slaagde gisteren in zijn opzet. Hij was in zijn eentje verantwoordelijk voor de Engelse bliksemstart. Reeds in de derde minuut bediende hij Paul Scholes, een kwartier later volgde de perfecte trap naar Steve McManaman.

Engeland heerste in de beginfase. Tegenstander Portugal wekte niet de indruk in een aanvaardbaar resultaat te geloven. Daarvoor waren de actie te voorspelbaar, te veel in één tempo. De trage opbouw leek fnuikend. Toch deden zich genoeg kansen voor. Engeland nam verdedigend veel risico's. Vooral wanneer Sol Campbell zich overgaf aan zijn offensieve driften. De Spurs-man was echter steeds op tijd terug.

Hoe kon het dan toch, dat Portugal vanuit verloren positie het duel een ander aanzien kon geven? Was het die ene, briljante granaatinslag van Figo, geschoten vanaf zo'n 25 meter? Misschien. Feit is, dat Engeland na de 2-1 minder dwingend was. Portugal schitterde niet, maar het had wel twee levensgevaarlijke slalommers achter de spitsen: Figo en, in nog sterkere mate, Manuel Rui Costa. En dus begon Engeland op twee gedachten te hinken. Kon het zo doorgaan, of moest er meer zekerheid worden ingebouwd?

Het was in Eindhoven inderdaad de avond van de grote sterren. De niet meer zo jonge Rui Costa is aan oogsten toe. De 29-jarige speler won in 1991 het WK-onder 21 en wacht sindsdien op een hoofdprijs. Misschien waren zijn keuzes -eerst Benfica, daarna Fiorentina- ongelukkig. Maar met het Portugal zoals dat gisteren speelde, gloort het succes aan de einder.

Portugal speelde het slim na de 2-1. Tegenover de onverzettelijke aanvalsdrift van Engeland, vertrouwde het op de uitbraken. Een prima formule tegen het Engelse verdedigingsblok dat in het centrum te statisch was. Die zwakte achterin veroorzaakte ook de 2-2. Rui Costa was naar de zijkant uitgeweken en trok voor op Joao Pinto die voor Campbell kroop en via de paal het net vond.

Het zou nog erger worden voor de Engelsen. Na een klein uur stond het zowaar 3-2. Nuno Gomes scoorde, de inleidende voorzet kwam van Rui Costa. Wat volgde was een lange, onbeheerste stormloop op het doel van Baia, die nauwelijks meer opleverde dan een kans voor Scholes. Voor de elf van Keegan leverde de soms briljante eerste helft te weinig op en bleken de negentig minuten vervolgens te lang. Het was een harde les, die de volgende ontmoeting met Duitsland nog beladener maakt. De verliezer van dat duel hoeft zich straks weinig illusies te maken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden