Roué Verveer: 'Mijn grappen zijn altijd waar'

Roué Verveer: 'Ik wil helemaal geen hoofdrol spelen, ik ben een ondersteuner'. Beeld Mark Kohn

Roué Verveer (Paramaribo, 1972) is comedian. Zijn show 'Op het laatste moment' is in verschillende theaters te zien. Op 23 en 24 juni staat hij met de comedyshow 'Gabbers', samen met Jandino Asporaat, Guido Weijers en Phillipe Geubels, in Ziggodome.

I Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben
"Ik geloof in God, maar hoe ik mij Hem voorstel tja, dat is... eh - zeg, wacht eens even! Ga je mij allemaal van dit soort moeilijke vragen stellen? Stond dat in de mail? Ik ga straks mijn vrouw even bellen om te zeggen dat ze de interview-aanvragen voortaan een beetje beter moet screenen haha! Nee, maar we hebben hier wel meteen de kern te pakken: ik geloof namelijk op míjn manier.

"Ik ga op zondag naar de kerk en ik volg de richtlijnen die ik in de bijbel lees. Zo ben ik opgevoed - en als ik om me heen kijk, denk ik: mijn vader wist wat goed voor mij was want de vrijheid die het christendom geeft bevalt me uitstekend - maar ik voel me ook echt getroost door het geloof, en dan met name door de gedachte dat mijn dierbaren niet ergens onder de grond liggen te verteren, maar dat ze op een mooie plek, daar boven, gelukkig zijn en op mij wachten."

II Gij zult u geen gesneden beeld maken noch enige gestalte van wat boven in de hemel, noch van wat beneden op de aarde, noch van wat in de wateren onder de aarde is
"Er staat bij mij geen Boeddhabeeldje in de tuin. Ik doe niet aan afgoderij, maar ik ben wel een beetje bijgelovig en dat ligt waarschijnlijk in elkaars verlengde. Toch denk ik dat God het mij niet kwalijk neemt dat ik iedere avond voor ik opga in de coulissen nog even heel snel het Onze Vader opzeg."

III Gij zult de naam van de Here, uw God, niet ijdel gebruiken
"Als iemand vloekt, zal ik daar niets van zeggen. Ik veroordeel niemand. Dan geloof je niet in God. Ook goed. Een gelovige artiest is niet cool, ze denken al snel dat je bij de zwartekousenkerk zit of zo, maar ik ben helemaal niet zo streng in de leer. Ik vind het zelfs leuk om er grappen over te maken.

"In 2014 deed ik samen met Kluun, Victoria Koblenko, Dione de Graaff, Filemon Wesselink en Wouke van Scherrenburg, als enige gelovige, mee aan het EO programma 'De sterren van Bethlehem'. Op een dag voeren we met een bootje over het Meer van Galilea toen Kluun zei: 'Dus jij gelooft écht dat Jezus hier over het water heeft gelopen?' Ik zei: 'Ja.' 'En je gelooft ook dat hij die vijf broden heeft vermenigvuldigd?' 'Natuurlijk!' 'En dat hij twee vissen over vijfduizend mensen kon verdelen?' 'Nee, man,' riep ik, 'je denkt toch niet dat ik gek ben!' Ik zag al die verbaasde gezichten: huh? Maar als snel daarna lag iedereen dubbel. Je moet ook om Jezus kunnen lachen, ja toch?

In de serie 'tien geboden' interviewt Arjan Visser wekelijks bekende en minder bekende Nederlanders aan de hand van de Bijbelse tien geboden over hun leven, wereldbeeld en religie.

"Het wordt iets anders als iemand, nadat ik heb gezegd dat ik gelovig ben, opzettelijk en achter elkaar door 'godverdomme' blijft roepen. Of, dat je doorgaat met het tekenen van Mohammed-cartoons terwijl mensen al heel vaak hebben gezegd dat ze zich daardoor gekwetst voelen. En dan roepen mensen: moet toch kunnen! Tuurlijk. Maar waarom zou je? Als je bij mij thuiskomt vraag ik of je je schoenen uit wil doen. Dan zeg jij toch ook niet: 'Ben je besodemieterd, ik hou ze lekker aan'?"

IV Gedenk de sabbatdag, dat gij die heiligt, zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen; maar de zevende dag is de sabbat van de Here uw God, dan zult gij geen werk doen
"Donderdag-, vrijdag- en zaterdagavond sta ik op het podium. Soms zitten er wel duizend man in de zaal. Ik krijg applaus, na afloop staan ze in de rij voor een foto of een handtekening en dan, op zondagochtend... ga ik naar de kerk, waar ik word opgenomen in een groep, waar we samen zingen, bidden en naar de dominee luisteren. Daarna drinken we koffie of thee in de gemeenschapsruimte, praten wat, wensen elkaar een gezegende dag, een fijne week, en dan gaan we weer naar huis.

"Laatst dacht ik: zit ik daar nou puur vanwege mijn religieuze overtuiging, of is het om mij te ontladen? Het is niet zo dat ik mij in de kerk dichter bij God voel, nee, het is het ritme, het zijn de rituelen; op deze manier past het geloof precies in mijn leven."

V Eer uw vader en uw moeder
"Voor mij is dit een makkelijk gebod. We waren niet rijk, maar ik miste niks. Mijn ouders waren lief, maar ze konden ook streng en strikt zijn. Nu vind ik het alleen maar goed dat ze zo waren, toen dacht ik: waarom haten jullie mij zo!? Wat heb ik misdaan? Het antwoord op die vraag heb ik gekregen toen ik zelf vader werd. Als ik die twee jongens soms bezig zie, weet ik: aha, dát deed ik dus!

"Ik kreeg weleens een pak slaag, maar dat was helemaal niet zo raar in die tijd. Als ik er met generatiegenoten over praat, hebben we de grootste lol. Geen trauma's aan overgehouden hoor. En het is ook niet zo dat mijn vader thuiskwam en zomaar begon te slaan. Nee, ik wist heel goed wat ik verkeerd had gedaan. I took a chance and lost.

"Ik herinner me vooral hoe hard je kon lachen met mijn vader. Hij is de grappigste man die ik heb gekend. Mijn vader heeft nooit op een podium gestaan, maar hij was in wezen een rasechte comedian. Toen hij overleed, was ik al met mijn tweede show bezig.

"Tijdens de begrafenis zei een van zijn vrienden tegen me: 'Vergeet nooit van wie je het hebt hè? Ik hoop voor jou dat je zijn niveau ooit gaat halen.' Destijds dacht ik: hee, wie is hier de pro? Nu weet ik wat hij bedoelde. Mijn vader kon, zonder te try-outen, meteen de juiste grap maken. Dat is iets wat ik de laatste tijd pas echt onder de knie begin te krijgen.

"Mijn vader is nu tien jaar dood. Hij is 73 jaar geworden. Misschien was het moeilijker geweest om hem plotseling te moeten verliezen, maar wij hebben anderhalf jaar aan het idee kunnen wennen. Hij kreeg kanker en het werd al snel duidelijk dat hij het niet zou redden. Mijn moeder heeft de laatste twee weken van zijn leven voor hem gezorgd. Ik denk dat die periode therapeutisch voor haar is geweest.

"Na zijn overlijden was ik bezorgd, ik vroeg me af hoe ze het zou redden in haar eentje. 'Roué', zei ze, 'God heeft mij de kracht gegeven om je vader te verzorgen, Hij zal me ook de kracht geven om dit te dragen. Ik ben nooit alleen.' Dat is de kracht van haar geloof. Dat is, waar we het eerder over hadden, de troost van het geloof.

"Tijdens een Surinaamse uitvaartdienst worden er altijd troostliedjes gezongen. God gaat je helpen, God geeft je kracht - dat soort dingen. Er is één liedje op mijn vaders begrafenis gezongen waar ik nog altijd aan moet denken: di da siki ben kom tranga, masra seni dede kon, dede kon a taki. Vrij vertaald staat daar: toen de ziekte ondragelijk werd bracht God verlossing door de dood. In dit liedje, wordt de dood voorgesteld als een huis met een rijkgevulde tafel waar je kunt gaan eten en drinken met iedereen die je is voorgegaan. Dat vind ik zó mooi!

"Ik zie het ook helemaal voor me. Mijn vader speelde in een band. Keurig, in driedelig, traden ze op met grote sterren in vijfsterrenhotels. Hij was de jongste van het stel, dus zijn oude vrienden zitten er al, in dat huis, aan die tafel. Ze zien hem binnenkomen. 'Daar ben je!' roepen ze blij. En het feest kan beginnen."

VI Gij zult niet doodslaan
"In de 43 jaar die ik nu leef heb ik twee keer het gevoel gehad dat ik iemand iets aan zou kunnen doen. De eerste keer gebeurde het in familiekring, iemand zei iets over mijn vader en - afijn, ik ga het niet herhalen. Gelukkig werd ik op tijd tegengehouden. En die tweede keer... ik weet niet eens meer wanneer dat was, of waarover het ging.

"Ik ben niet zo snel te raken. Dat komt doordat ik altijd, alles, onmiddellijk relativeer. En zelf ben ik ook niet erg gewelddadig. Ik gebruik woorden, nee, humor als mijn wapen. Meestal kan degene die ik te grazen neem er zelf óók nog om lachen, maar hij zal tegelijkertijd denken: oei, het is beter als ik voorlopig even mijn mond dicht hou.

"De grappen die ik maak zijn altijd waar. Als ik Bouterse op de hak neem, kan niemand zeggen dat ik sta te liegen. In een van mijn shows vertelde ik dat Surinamers zo multifunctioneel zijn; ze zijn kapper èn fietsenmaker, leraar èn taxichauffeur... hoofdverdachte in een moordproces èn president van het land. Daar is waar, toch? Ik geloof niet dat mijn Bouterse-mopjes hem de kop kunnen kosten - al zou ik mij zeer vereerd voelen als zou blijken dat ik uiteindelijk de genadeklap heb uitgedeeld."

VII Gij zult niet echtbreken
"Als je een huwelijk goed wil houden, moet je altijd liegen tegen je vrouw. Of liegen... is ergens mee instemmen terwijl je het er eigenlijk niet mee eens bent ook liegen? Ja? Oké. Ik lieg heel vaak! Je moet namelijk kijken naar het grotere doel: keep her happy. Als zij happy is, ben ik het ook en dan is er dus geen gedoe. Natuurlijk heeft ze door dat ik niet altijd de waarheid spreek; het is een spelletje dat we al jaren samen spelen.

"Maar weet je wat het is? Vrouwen zijn veeleisend en een man geeft gewoon het antwoord waarvan hij denkt: dit zou wel eens het antwoord kunnen zijn wat mijn echtgenote nu, op dit moment, wil horen. Ga er maar eens op letten. Alle mannen doen het zo. Vrouwen pakken het heel anders aan. Die geven een eerlijk antwoord. Ook als je middenin een winkel staat. Kom je uit zo'n pashokje in je nieuwe hemd, roept zij: 'Zou je dat wel doen, met die buik?' Probeer zoiets één keer tegen je vrouw te zeggen en je hele dag is verpest."

VIII Gij zult niet stelen
"Volgens mij heb ik een eigen geluid. Zelf bedacht, geen opleiding gehad, geen techniekjes geleerd, niks. Op feestjes kon ik vroeger goed het publiek vasthouden met mijn verhalen. Toen ze me een keer vroegen of ik het ook op een podium wilde proberen, dacht ik: waarom niet?

"Ik ben er, door het vaak te doen, beter in geworden maar ik ben altijd trouw gebleven aan mezelf. Dat is belangrijk. Zo lang je bij jezelf blijft ben je ook moeilijk te bestelen. Natuurlijk maak ik wel eens een grap die al door iemand anders is gemaakt - comedians hebben doorgaans dezelfde denkwijze - maar ik heb er dan wel de Roué Verveer-draai aan gegeven.

"Toen ik een keer paar goeie grappen over de bevalling van mijn vrouw ging doen, zei iemand: 'O, een bevalling, dat is al zó vaak gedaan!' 'Klopt,' zei ik, 'maar de bevalling van mijn vrouw nog nooit.'"

IX Gij zult geen valse getuigenissen spreken tegen uw naaste
"Tien procent van wat ik op het toneel verkondig is verzonnen - ik zeg alleen niet wélke tien procent. En hier, nu, tegen jou? De volledige waarheid, brada."

X Gij zult niet begeren uws naasten huis; gij zult niet begeren uws naasten vrouw, noch zijn dienstknecht, noch zijn dienstmaagd, noch zijn rund, noch zijn ezel, noch iets dat van uw naaste is
"Ik hou van the finer things in life, ik shop bij bepaalde merken, ik ben heel trots op mijn BMW X5, maar toch: mensen die mij goed kennen, weten dat ik niet veel waarde aan materiële dingen hecht. Als mijn smartphone op de grond aan stukken valt, zul je me geen vin zien verroeren. Oké. Kapot. Niks meer aan te doen.

"Afgunst ken ik niet. Als iemand iets moois heeft, denk ik: cool. Mensen die succes hebben juich ik toe. Dat Dino (Jandino Asporaat, vriend en collega van Verveer, AV) een steeds groter publiek bereikt is toch fantastisch voor hem? Ik ondersteun hem, ik praat met hem. Ik heb al tegen hem gezegd dat hij goed op zijn gezin moet letten. Hij wil doorbreken in Duitsland, tof, maar hij moet zich realiseren dat hij zijn vrouw en kinderen veel minder vaak zal zien.

"Als jij nou straks ineens een masker van je gezicht trekt - 'Hallo, ik ben God! Had je niet gedacht hè?' - en mij de keuze geeft: ik maak je groter dan Will Smith, de hele wereld gaat om jou lachen, maar je vrienden en je gezin gaan eronder lijden, of: ik neem de comedy van je af, je wordt ambtenaar in een provinciestadje maar iedereen van wie je houdt is bij je, dan kies ik voor die tweede mogelijkheid.

"Ik wil ook helemaal geen hoofdrol spelen, ik ben een ondersteuner. Zo kom ik het best tot mijn recht. Dat weet ik gewoon. Het leven kan zo simpel zijn. Als jij geen penalty's kan nemen, waarom ga je dan bij die bal staan? Hoezo: ik doe het wel even? Je kan het niet! Ik begin er niet aan. Of ze moeten 6-0 voorstaan en mij als een soort gimmick naar die stip sturen, dat het publiek op de stoelen gaat staan - 'Roué, Roué! - en ik 'm onder luid gejuich tien meter overschiet. Begrijp je? Je wordt pas ergens succesvol in als je weet welke dingen niet voor jou bedoeld zijn."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden