Weblog

Rotterdamse meesters wachten op distributie

Hoe is het met Takeshi Kitano? Is de regisseur die een paar jaar geleden nog als een Japanse keizer in Rotterdam werd ontvangen soms uit de mode? Zijn nieuwste film ‘Achilles and the Tortoise’ biedt geen reden tot kniezen. Het is een fantastische komedie met autobiografische trekjes, waarin Kitano de draak steekt met het kunstenaarschap, inclusief zijn eigen kunst.

Het verhaal begint met een jongetje dat op het spoor staat, doodgemoedereerd, pal voor een arriverende trein. Machisu staat daar om de kop van de trein te tekenen. Hij ziet geen gevaar. En dat is precies wat Kitano in zijn burleske aan de kaak stelt. Hij neemt de aan autisme grenzende obsessie van de kunstenaar in de maling. Hij volgt de levensloop van het jongetje, dat op een gegeven moment een jongeman is, en daarna een oudere man in wie we de Japanse meester zelf herkennen.

Omdat hij weinig succesvol is met zijn schilderkunst, past de schilder zich steeds aan. Zo schildert hij het ene moment in de stijl van Vincent van Gogh, en doet hij het andere moment zo fanatiek aan ‘action painting’ dat er doden vallen. Doordat er zo veel verschillende stijlen aan bod komen, is de film als een reis door de 20ste eeuwse kunstgeschiedenis. Alle schilderijen die in de film zijn te zien, en die door een galeriehouder misprijzend worden besproken, zijn door Kitano zelf gemaakt.

‘Achilles and the Tortoise’ is te zien in het programma onderdeel Spectrum. Programmeur Gert-Jan Zuilhof legt uit dat hier de meesters zijn ondergebracht die de ruggegraat vormen van het festival. Opvallend is dat we hier naast Kitano nogal wat regisseurs treffen - meesters dus - die wachten op een distributeur.

Zoals de Amerikaanse Kelly Reichardt met haar nieuwe film ‘Wendy and Lucy’, de Duitser Christian Petzold met ‘Jerichow’, de Brit Terence Davies met ‘Of Time and the City’, de Iraniër Abbas Kiarostami met ‘Shirin’ en bovenal het Argentijnse talent Lucrecia Martel die met het adembenemende ‘The Headless Woman’ niet alleen een van de beste films van 'Cannes 2008' maakte, maar ook van Rotterdam 2009'.

In de film volgen we het leven van een Argentijnse vrouw na een auto ongeluk. De zaken die hier onder het tapijt worden geschoven, echoeen op een bijzondere manier de Argentijnse verdwijningen, enkele decennia terug. Martel is een van de maestro's die een plekje verdient in het Nederlandse filmtheater.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden