Rotterdam wil Co's meisje weer zien touwtjespringen

1988, de sloop van 'Meisje' is begonnen. Beeld -

Voor de derde keer wordt gepleit voor herstel van een kunstwerk van Co Westerik. Nu door zijn zoon.

'Het touwtje springende meisje', een schildering van de onlangs overleden kunstenaar Co Westerik, kan straks zomaar weer op een Rotterdamse muur prijken. Zoon Willem Westerik pleit ervoor om als eerbetoon aan zijn vader het in 1988 gesloopte kunstwerk van zeventien meter hoog opnieuw te schilderen. Het voorstel kreeg een warm onthaal van het stadsbestuur. Het CBK Rotterdam gaat de haalbaarheid van dit plan onderzoeken.

Op de dag dat in oktober 1988 de sloperskogel een gat ramde in het gele jasje van het meisje, rouwde Rotterdam. De stad treurde om het onvermijdelijke verlies van het werk dat voor velen de vrolijke tegenhanger was van dat andere icoon: Zadkine's 'Verwoeste stad'. Westerik kreeg in 1976 de opdracht om de akelige blinde muur van het politiebureau aan het Haagseveer aan te kleden. Tijdelijk, want het bureau stond op de nominatie gesloopt te worden.

Diepgang

"Niemand had verwacht dat Rotterdammers deze muurschildering, misschien wel de beroemdste van Nederland, in hun hart zouden sluiten", zegt Siebe Thissen van het CBK Rotterdam, dat over kunst in de openbare ruimte gaat. "Het was eigenlijk een reliëf. Het lichaam van het meisje had hij met cement op de muur aangebracht. Dat had hij met gele verf beschilderd, waardoor het diepgang kreeg. Het was een heel bijzonder werk."

Volgens Thissen is het het derde verzoek om heroprichting. Steeds lag stadgenoot Westerik dwars. In een interview met dagblad Het Vrije Volk, vlak voor de sloop, zei hij dat hij er niet over piekerde ergens anders een kopie te maken. "Dat kan natuurlijk niet. Ik wil wel een touwtjespringende jongen maken, maar geen meisje." Volgens Thissen heeft de kunstenaar dat nog eens herhaald in 2013. "Hij zei letterlijk: 'Never again a rope springing girl'. Voor ons was dat duidelijke taal."

Toen in 1986 de datum bekend werd waarop het politiebureau tegen de vlakte zou gaan, maakte een actiegroep zich sterk voor behoud van het kunstwerk. Uit een enquête op de Coolsingel bleek dat een grote meerderheid dit idee steunde. Er kwamen plannen om het als een fresco van de muur te pellen. Anderen stelden voor om de muur in stukken te zagen. Geen van deze kostbare voorstellen haalde het bij het krap bij kas zittende gemeentebestuur. Westerik voelde zich gevleid door de aandacht, maar legde zich ook bij de feiten neer. "Het is nooit een schildering voor de eeuwigheid geweest."

Slopersbal

Daar is zijn zoon Willem het niet mee eens. Hij was er dertig jaar geleden getuige van dat de slopersbal zijn treurige werk deed. Geschokt was hij. De brokstukken van de beschilderde muur die hij destijds voor zijn vader meenam, liggen nog in het atelier, zei hij onlangs in het Algemeen Dagblad. Het kunstwerk is volgens hem niet moeilijk te reproduceren: er zijn nog werktekeningen.

Thissen van het CBK wil nu eerst van de familie van Westerik horen wat zij echt willen. "Als zij het willen doorzetten, komt de vraag op waar het moet komen. Ik zou bedrijven die een muur beschikbaar hebben van minstens 25 meter hoog, graag willen uitnodigen om zich te melden. En dan moeten we nog kijken wie het wil betalen", zegt Thissen.

Lees ook:

Co Westerik (1924-2018) gaf een eigen draai aan het alledaagse

Van meet af aan had Co Westerik, die op 10 september is overleden, een voorkeur voor het buitenproportionele. Zijn werk draait om alledaagse dingen, zoals zijn voetzool, grassprieten of de vacht van een hond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden