Rotterdam is plat als Duckstad

Rotterdam, stad zonder hart. Dit grootste cliché is waar, concludeert HP/De Tijd na een zwerftocht door de Europese culturele hoofdstad 2001. Erg te spreken over de havenstad is wandelaar Joost Niemöller niet. ,,En dan de architectuur, misschien wel Rotterdams meest vooruitspringende cultuuruiting. Organische samenhang? Me reet. Door de mix wordt alles nieuw en plat. Duckstad.''

Verder een interview met Hendrik Jan Schoo, scheidend adjuct-hoofdredacteur van De Volkskrant. De aanstaande uitgever van Vrij Nederland praat honderduit over zijn boek 'De verwarde natie, dwarse notities over immigratie'. ,,Nederland is vol. Zo, dat staat... geen provocatie, maar mijn belangrijkste argument tegen de voortgaande immigratie.''

Ook besteedt HP/De Tijd aandacht aan de EU-top, die vandaag in Nice begint. Net als Vrij Nederland, dat een essay brengt over het ontbreken van een Europees openbaar discussieplatform. Auteur Abram de Swaan schreeuwt het uit: ,,We hebben Europese intellectuelen nodig.'' Doordat er in Europa geen intellectuele netwerken zijn -en ook geen Europese tijdschriften met een brede culturele en politieke thematiek- is het volgens hem onmogelijk op Europees niveau een fatsoenlijke discussie uit de grond te stampen over de eenwording. Bovendien worden zo niet alle burgers in staat gesteld een mening te vormen en komt dus ook de inhoudelijke democratisering in gevaar. Op tops zoals in Nice belemmeren taalbarrières en de 'nationale inkadering' van de intellectuelen een gedegen overleg, meent De Swaan. Verder een interessante reportage over het 'zwartste' gymnasium van Nederland: het Rotterdamse Erasmiaans Gymnasium. Van echte integratie van de allochtone klasgenoten blijkt geen sprake te zijn. ,,De buitenlanders bij ons op school zoeken elkaar toch op in de pauze'', aldus een leerlinge.

In De Groene Amsterdammer een helder essay van Jan van der Putten over de één-partijdictatuur in China. Waarom heeft het communisme -in tegenstelling tot Rusland- in China tot dusverre overleefd? Van der Putten legt uit hoe het systeem van de 'socialistische markteconomie' werkt: het is een controlemaatschappij vol met bewakers en verklikkers. Protesten worden met een Pavlov-reflex de kop ingedrukt. De kloof tussen arm en rijk groeit. Hoewel zich voorlopig nog geen verbeteringen lijken aan te dienen, spreekt Van der Putten aan het eind van zijn artikel de hoop uit dat een jongere generatie wellicht wel de strijd aangaat met de politieke wanorde.

Waar is het einde? Dit vraagt Hervormd Nederland zich af met betrekking tot de euthanasiewet. ,,Het is Thomas Aquino tegenover Jean-Paul Sartre, schetst Tweede-Kamerlid Ross-Van Dorp (CDA) in het hoofdartikel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden