Rottend stro maakt het water van de vijver helder

Het stro moet in een netje worden gepropt. © Jörgen Caris

De lentezon wekt ook de algen in de vijver. Hardnekkig vullen ze het water. Een baal biologisch stro uit Schotland biedt uitkomst.

Als je het mij vraagt is er geen mooier jaargetijde dan het vroege voorjaar, wanneer de planten weer tot leven komen. Al wil ik best toegeven dat er ook nadelen aan kleven, want onkruiden zien eveneens hun kans schoon. Die haasten zich kriskras door borders en moestuin, op de voet gevolgd door draadalgen die niet weten hoe rap ze de vijver moeten vullen.

Ik ben waarschijnlijk niet de enige die zich net als vorig jaar en alle jaren daarvoor afvraagt hoe je die groene vijverdrab weg kunt krijgen, liefst op zo'n manier dat het nooit meer terugkomt. In voorgaande jaren ontdeed ik me van het spul door een stokje om een pluk algen heen te draaien en ze zo het water uit te trekken. Best een handige manier, maar snel gaat het niet en doeltreffend is het evenmin, want de groene slijmslierten blijven terugkomen.

Dit jaar wordt alles anders, want ik denk dat mijn vijver de hele zomer algenvrij zal zijn. Dat komt omdat er iets in mijn vijver drijft waar ze niet tegen bestand schijnen te zijn. Ik ontdekte het op een tuinbeurs, waar tussen de loungestoelen, aquatubs en betonnen schuttingen met baksteenmotief opeens de kraam van De Tuinheeren opdook, specialisten in zeer hoogwaardig tuingereedschap. Naast die kraam lag een stapel strobaaltjes, ingepakt in plastic. Op mijn vraag waar dat stro voor diende vertelde een der tuinheeren - de andere was ziek thuis gebleven - dat het bestemd was voor de vijver.

Het stro in de baaltjes is gerststro. Dat dit algen tegengaat, wisten de mensen eeuwen geleden al - in de Middeleeuwen deden ze gerststro in de putten om het water helder te houden. In de loop der tijd raakte dat gebruik in de vergetelheid, totdat een Engelse boer het een tijdje geleden bij toeval herontdekte. Nu wordt gerststro, onder het toeziend oog van de Aquatic Plant Management Group in Reading, op biologische wijze gekweekt in Schotland. "Deze strobalen zijn de restanten van een kleine whiskystokerij die onbespoten producten levert", vertelt tuinheer Louis Decae. "In Nederland wordt stro bespoten en dat werkt niet, want dan komen de bacteriën niet vrij."

Bij ieder strobaaltje wordt een netje geleverd waar het stro losjes in moet, maar een sinaasappelnetje of panty werkt natuurlijk net zo goed. Heb je het stro in het netje gepropt en dat aan beide kanten dichtgeknoopt, dan laat je de stroworst in de vijver zakken. Je kunt hem verzwaren met een steen, zolang je maar zorgt dat hij niet dieper komt te liggen dan 40 centimeter onder het wateroppervlak.

In het water begint het gerststro te rotten en dan komt er een proces op gang waar bacteriën en schimmels bij betrokken zijn. Vervolgens komen er chemische stoffen vrij die de algengroei afremmen (wie precies wil weten hoe een en ander in zijn werk gaat en niet bang is voor een flinke hap natuur- en scheikunde, verwijs ik naar het internet). De snelheid waarmee het stro begint te rotten wordt voor een groot deel bepaald door de temperatuur van het water. Hoe warmer dat is, hoe sneller het gaat. Het stro blijft een maand of zes werkzaam. Zodra het begint te stinken is het uitgewerkt en moet het uit de vijver worden gevist.

Het stro werkt louter preventief. Als er dus al algen op het water drijven op het moment dat je de baaltjes er in legt, dan blijven de algen daar rustig liggen. Daarom kun je de stroworst het best in het voorjaar of in de herfst in de vijver leggen, als het water koud is en de algen er nog niet of niet meer zijn.

Omdat de meeste algen bovenop het water liggen en niet er in, wordt de hoeveelheid stro die je nodig hebt niet bepaald door de inhoud van de vijver, maar door de oppervlakte ervan. Voor een vijver van 3 bij 2 meter heb je genoeg aan één strobaaltje. Gebruik je de juiste hoeveelheid, dan heeft het rottende stro geen nadelige invloed op de beestjes die in de vijver leven. Integendeel zelfs. Op plekken waar het stro ligt, neemt het aantal ongewervelde diertjes spectaculair toe. Daar kunnen de vissen van profiteren en dat doen ze ook, want in een 'strovijver' groeien ze harder en zijn ze gezonder dan in een vijver zonder stro. Afgezien van de toename van eetbare hapjes komt dat ook omdat er meer licht in de vijver kan komen als er geen algen zijn.

Een paar dagen geleden heb ik de strobaaltjes hoopvol in mijn vijver laten zakken. Als ze echt gaan doen wat de Tuinheeren en de gebruiksaanwijzing beloven, heb ik voortaan geen last meer van algen.

En nu maar hopen dat er binnenkort ook zoiets komt tegen kroos.

Info: www.detuinheeren.nl

© Jörgen Caris
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden