Rood Van Vossen treft vooral Twente

ENSCHEDE - Wat konden ze het gistermiddag samen goed vinden, Twente-coach Hans Meyer en Feyenoord-trainer Leo Beenhakker. “Ik ben dik tevreden”, vond de Duitser. “Dan kunnen we snel naar huis”, vulde zijn Rotterdamse collega aan. Eén schamel puntje (uitslag: 1-1) voegden de twee teams slechts aan hun tot dusver imponerende totaal toe. Toch viel uit beide kampen geen winstwaarschuwing te noteren.

Beenhakker was allang blij dat de knauw van dinsdag (de sensationele Uefa Cup-uitschakeling tegen VfB Stuttgart) in het nieuwe Twentse stadion behoorlijk was verwerkt. Daarom hanteerde hij voor de afwisseling een afwijkend rekenmodel. De Feyenoord-index bleef onverminderd gunstig, want, zo zei Don Leo, “we hebben van onszelf gewonnen.” De trainer kon ook moeilijk aanspraak maken op meer dan een puntendeling, want tot op tweederde van de wedstrijd ging zijn elftal gebukt onder de superioriteit van de agressievere Tukkers.

Niemand in het stadion keek er van op toen Jan Vennegoor of Hesselink (hij kopte perfect na een voorzet van Dennis Hulshoff) in de 63e minuut de score opende. Feyenoord had op dat moment een rampzalig kwartier achter de rug, waarin de kansen voor de Twentespitsen zich hadden opgestapeld. Een kwartier ook waarin Beenhakker aan de zijlijn hoofdschuddend en met driftige gebaren probeerde te redden wat er te redden was. “De druk was immens. We kregen geen bal meer aan de benen”, had hij gezien.

Ondanks - of misschien wel juist dankzij - scheidsrechter René Temmink wist Feyenoord die achterstand alsnog te repareren. Het was dat ene moment, kort na de openingstreffer, waarover na afloop het meest werd nagekaart. De hoofdpersoon in het drama heette Peter van Vossen. In de 65e minuut besloot de arbiter de Feyenoorder weg te sturen, nadat Twente-verdediger Jörg Sobiech stuiterend naar de grond was gegaan.

Van Vossen begreep er helemaal niets van. In de gang naast de kleedkamer bleef de linkerspits dat ene zinnetje maar herhalen: “Ik heb hem niet geraakt.” Het gedrag van zijn tegenstander had Temmink zand in de ogen gestrooid, was de lezing van Van Vossen. “Ik probeerde Sobiech op te jagen en zette een onschuldige tackle in. Het leek allemaal veel erger dan het was, omdat mijn tegenstander zo hoog opsprong. Ik ben nog aan hem gaan vragen, waarom hij zo overdreven deed. Nu word ik afgeschilderd als een schopper, terwijl ik niet eens weet hoe het moet.”

De Zeeuw heeft inderdaad een nagenoeg schoon strafblad. In zijn hele carrière kreeg hij één keer rood. Van Vossen: “In het tweede van Ajax heb ik ooit iemand een beetje weggeduwd toen ik na een doelpunt snel de bal uit het net wilde vissen. Maar dit? Het is ongelooflijk, zoals deze hele week trouwens ongelooflijk is. Eerst Stuttgart, dan de uitverkiezing voor Oranje en nu die kaart. Van zulke weken moet je er als voetballer niet te veel krijgen.”

Anders dan bij het geval Jean-Paul van Gastel kan de KNVB ditmaal niet uit de voeten met de tv-beelden van het memorabele fragment. Die bewezen allerminst dat Temmink het bij het rechte eind had. Misschien was bij de scheidsrechter in de eerste helft al een alarmbel gaan rinkelen toen de Feyenoorder onbesuisd een sliding had ingezet op Jan van Halst.

Van Vossen zal het niet kwaad menen. Sinds hij in Rotterdam is neergestreken, voelt de clubman in hart in nieren zich in zijn element. Het streven om van de laatste jaren uit zijn loopbaan iets moois te maken is lovenswaardig, maar in zijn overenthousiasme (“Op het randje spelen hoort erbij, zonder strijd en kracht verlies je die pot”) heeft Van Vossen de neiging zichzelf bij tijd en wijle voorbij te lopen.

Door de rode kaart zag Leo Beenhakker zijn selectie voor de komende weken verder uitdunnen. Van Gastel moet het restant van zijn schorsing uitzitten en tot overmaat van ramp zal ook Bas Paauwe geruime tijd ontbreken. Na een botsing met Van Halst kon de laatste na het aanbrengen van een hechting het duel vervolgen. De Feyenoord-middenvelder bleef groggy liggen en werd per brancard naar de catacomben gedragen. Onderzoek in het ziekenhuis van Enschede bracht een kaakbreuk en een hersenschudding aan het licht.

Bij zoveel ellende was het punt in Enschede een lekkere goedmaker. Door de nederlaag van Ajax en het gelijkspel van Vitesse zag Feyenoord de onaantastbare positie aan kop zelfs nog een fractie verstevigd. Met dank aan FC Twente, want wat de Tukkers met elf man tegen tien uitspookten, grensde aan het waanzinnige.

“Een clevere ploeg speelt het anders uit”, moest Meyer bekennen. Wat viel er op dat moment eigenlijk ook te vrezen? Feyenoord had - op een opleving tussen de 40e en de 45e minuut na - weinig constructiefs gedaan. Julio Cruz had tegen de halffitte Karnebeek een van zijn mindere dagen, de centrale verdedigers Bert Konterman en Ferry de Haan kenden problemen bij hoge ballen en de opbouw bij Tininho en Ulrich van Gobbel was tot dan traag en onzuiver geweest. Twente verkeerde slechts in een staat van verhoogde waakzaamheid, wanneer de sprintsnelheid van Jon Dahl Tomasson en Van Vossen werd aangewend. Feyenoord had meer zorgen. Vooral de Belg Kurt van de Paar - wat bezielde Anderlecht toen het deze spelmaker liet gaan? - combineerde er lustig op los.

Het elftal van Meyer raakte door de numerieke meerderheid echter geheel stuurloos. Weg waren de stormlopen op het doel van Dudek, verdwenen waren het pressievoetbal en de snelle combinaties. FC Twente dacht met voorzichtige achterwaartse schuivertjes de resterende minuten door te komen en kreeg de straf die het verdiende. Aan de gelijkmaker kwam zelfs geen Feyenoorder te pas. Bij een hoekschop viel de bal precies tussen de centrale verdedigers André Karnebeek en Erik ten Hag. De laatste wijzigde met zijn achterhoofd de baan van het projectiel en gaf zo zijn doelman Sander Boschker het nakijken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden