Rondje puur Hollands Jaarsveld

Uitgestrekte weidevelden onder hoge wolkenluchten, slootjes en weteringen, oude hofstedes en slaperige dorpjes: Hollandser dan de Lopikerwaard kan bijna niet. En altijd is de rivier vlakbij. Tijd voor een rondje Jaarsveld.

TEKST EN FOTO¿S JOHAN NEBBELING

Lopik, het beginpunt van onze wandeling, ligt als een eiland van gele en rode baksteen in de groene zee van de Lopikerwaard. Een nieuwbouweiland: de 14.000 Lopikers wonen vrijwel allemaal in een doorzonwoning van na 1970. Het opzichtige Rabobankkantoor aan de rand van het dorp laat er geen misverstand over bestaan wie al die nieuwbouw heeft gefinancierd.

De provinciale weg scheidt de nieuwbouw van het groen. Als we die zijn overgestoken - voorzichtig, er wordt hier hard gereden - bevinden we ons meteen midden in de polder. We passeren een volkstuincomplex met de naam 'Hobbyland' en een mooie, door bomen omzoomde begraafplaats en komen uit op een bochtig achterafweggetje dat is ontkomen aan de verwoesting van de ruilverkaveling.

We treffen een coulissenlandschap dat doet denken aan de Achterhoek. Maïs- en graanveldjes, boomgaarden, houtwallen en bosschages. Een pony met twee veulens draaft een stukje met ons mee. We passeren de Landwinkel, die fruit uit eigen boomgaard verkoopt, en betreden Jaarsveld, een lieflijk gehucht dat zich koestert in de ochtendzon.

Op een driesprong doet zich het probleem voor waar we tijdens deze wandeling - en veel andere - vaker tegenaan lopen: het ontbreken van routebordjes. Geen idee waar we heen moeten, dus volgen we ons instinct. We lopen een laantje met hoge bomen in, passeren het uit 1760 daterende Huis te Jaarsveld en komen uit op de Lekdijk. Ha, we zitten goed!

Nu links- of rechtsaf? Opnieuw ontbreekt een bordje en de routebeschrijving maakt ons ook al niet wijzer. We kiezen voor rechts, maar lopen toch eerst een stukje naar links. Daar bevindt zich namelijk een monument ter nagedachtenis aan een Canadese Halifax die hier in 1943 in de rivier stortte. Op twee na kwamen alle bemanningsleden om. Hun lichamen werden nooit geborgen. De motor van hun bommenwerper wel. Die vormt nu het hart van dit indrukwekkende gedenkteken.

Over de dijk lopen we Jaarsveld uit, langs een verkreukeld wit veerhuisje. Aan onze linkerhand schittert majestueus de Lek, die hier alle ruimte krijgt. We kijken uit over brede uiterwaarden met hier en daar aanlokkelijke rivierstrandjes. Rechts ligt het rijke boerenland van de Lopikerwaard.

Bij recreatieterrein Salmsteke - een naam die verwijst naar de tijd dat de Lek nog vergeven was van deze ooit zo banale vissoort - passeren we de springschansen waar Hollandse polsstokverspringers zich meten met Friese fierljeppers. Bij de heren won dit jaar een Fries, bij de dames een Hollandse.

Aan de overzijde van het water lonkt Ameide, een popperig rivierstadje met een rijk verleden. Een overtocht met het voet- en fietsveer De Overkant maakt geen deel uit van de Ronde van Jaarsveld, maar Ameide met zijn patriciërswoningen, karakteristieke dorpspleintje en stille straatjes is een bezoekje waard. Het is bovendien een fijne plaats om 'een bakkie te doen'.

Ook Ameide kampt met de crisis: er staan veel huizen te koop en de laatste bakker en slager in het dorp hebben hun zaak gesloten. Ze zijn vertrokken naar het nieuwe winkelcentrum buiten het dorp, vertelt de veerman op de terugweg. Op zijn pont hangt ingelijst een prachtig gedicht over de Lek van Lies Coevert:

"... en we vinden een plek

om te slapen in Lopik,

in mijn droom vaart

een schip door de nacht."

Vanaf Salmsteke is het struinen geblazen door de uiterwaarden. Ooit boerenland, maar onder het beheer van Staatsbosbeheer de laatste twintig jaar veranderd in een ruig natuurgebied. We krijgen modder aan onze schoenen en moeten af en toe over een hekje stappen.

Wie daar geen zin in heeft, kan gewoon de dijk blijven volgen. Daar komt het pad door de uiterwaarden na een tijdje toch ook weer op uit. We laten de rivier, die hier naar het zuiden afbuigt en aan de einder verdwijnt, achter ons, en volgen een smal paadje dijkafwaarts. In het natuurgebiedje De Lopikerhout onderaan de dijk verrassen we zomaar een enorme buizerd. Het imposante dier strekt zijn brede vleugels en kiest met een ijzingwekkende kreet het zwerk. Even later zien we door de bomen het gebouw van de Lopikse Rabobank alweer.

Dwars door de Lopikerwaard
De Ronde van Jaarsveld is circa 9 kilometer lang. Wie dat te kort vindt, kan ook de Ronde van Lopik lopen; een wandeling van 15 kilometer die grotendeels hetzelfde parcours volgt. Start- en eindpunt van beide wandelingen liggen op het Raadhuisplein van Lopik, vanuit Utrecht onder meer te bereiken met bus 295 van Connexxion naar Schoonhoven en bus 195 van Arriva naar Rotterdam. De wandelingen zijn niet geschikt voor rolstoelers of mensen die slecht ter been zijn. Horeca is onderweg beperkt aanwezig. De Ronde van Jaarsveld en die van Lopik zijn onderdeel van een reeks wandelroutes dwars door de Lopikerwaard. Een (zeer beknopte) routebeschrijving is te vinden op de site van de gemeente Lopik: www.lopik.nl. Een overzicht van wandelroutes in dit gebied is te downloaden op www.recreatiemiddennederland.nl

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden