Rondemiss ziet Wiggins niet staan

Bradley Wiggins zat 190 kilometer gevangen in een eenzame, zinloze solo. Zelf wist hij niet precies waarom. Het draaide uit op een massasprint, Tom Boonen won.

Rond de winnaar van de dag, Tom Boonen, verdrongen fotografen en cameramensen zich toen Bradley Wiggins bijna vier minuten later alleen de streep passeerde. Als laatste van de dag. De Engelsman had de etappe gekleurd met een monsterontsnapping. Bloemen, kussen en subtiele knipoogjes van rondemissen leverden het hem niet op. Hoogstens wat publiciteit voor zijn Franse sponsor.

Niemand hoefde hem te vertellen dat het geen zin had gehad om het moederziel alleen op te nemen tegen het peloton. Na twee kilometer was hij al gedemarreerd. Hij hoopte dat een paar andere romantici uit het peloton hem zouden vergezellen. Maar ze bleven lafjes hangen in het peloton, dat de hele eerste week van de Tour een opmerkelijke apathie liet zien. Het is modern wielrennen, zegt men. Weinig ploegen zien nog brood in de zinloosheid. Krachten sparen is het devies. Vandaag immers verandert de Tour radicaal van karakter. In een Tour zonder vedetten denken er velen kans te maken. En sprinters hebben andere wensen in vlakke etappes.

Bijna niemand wil nog in een ontsnapping, maar het hele peloton wil een ontsnapping. Die creëert rust in de gelederen. Wiggins nam de verantwoordelijkheid. Voor de publiciteit, werd geschamperd. Zie hem daar fietsen, de strijder voor een schone sport. Een enkeling zocht vertwijfeld naar de betekenis. Wilde hij op de sterfdag van zijn illustere landgenoot Tom Simpson, die gisteren veertig jaar geleden mede door doping stierf op de Mont Ventoux, een boodschap overbrengen? Of was het een teken van liefde aan zijn vrouw? Ze was gisteren jarig.

Tot de bodem hoefde hij niet te gaan om voorop te blijven. Dat het peloton hem even zelfs 17.30 minuten voorsprong toestond, was eerder cynisch dan verontrustend. De meute achter hem flaneerde tussen de Goudkust en de kippenstreek van Frankrijk. Zelf hield hij zich een tijd lang bezig met een studie van het publiek. Hij zag in slaperige dorpjes een lange rij rolstoelen vol bejaarden, even weggerukt uit hun monotone bestaan in het tehuis. Bakkers zag hij op de drempels van hun winkels staan, slagers ook. In de oogstrelende natuur zag hij, de stedeling uit Londen, mensen in de hitte staan klappen voor hem. Hij maakte zich vooral zorgen over hen, of ze wel genoeg zouden drinken. Zelf koesterde hij de verkoelende wind die hij zelf veroorzaakte.

Hij doodde de tijd door met zijn ploegleider te praten over statistieken. Wiggins is een man van cijfers, dol op historische feiten. De ploegleider moest hem teleurstellen. Hij zou niet in de recordboeken komen. De tijden van Albert Bourlon zijn voorbij. Hij won in 1947 na een solo van 253 kilometer zelfs de etappe tussen Carcassonne en Luchon. Wiggins dacht niet eens aan winnen. Dit was geen opstand tegen de onvermijdelijke gang van de geschiedenis, hij zat gewoon gevangen. Meer dan een voetnoot in de 104-jarige historie van de Tour zou het niet opleveren. Eigenlijk was hij een baanrenner, wat deed hij hier, de proloogspecialist? Inderdaad, vrijdag de dertiende.

In de finale wachtte het peloton zo lang mogelijk om hem te pakken. Gunden ze hem nog even de reclame? Of puur sadisme? Het kon Wiggins niet schelen. Hij keek eens onder zijn arm door, zag het veelkoppige monster achter zich. Aleksandre Vinokoerov maakte voor de camera nog een kruis voor zijn gezicht, en een snijdende beweging langs zijn keel. Ze hadden hem anders wel een mooi hersteldagje gegeven. Zeven kilometer voor het einde werd Wiggens vermorzeld door een grommend beest, aangestuurd door de rekenmeesters in hun volgauto’s.

Nee, vertelde hij in Bourg-en-Bresse, het was geen eerbetoon aan Simpson geweest. Noch aan zijn vrouw. Hij had 190 eenzame kilometers voorop gereden, maar wist niet waarom. Hij voelde zich gelukkig.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden