Verkiezingen 2016

Romney of Giuliani? Trump moet kleur bekennen

Gekozen president Donald Trump en de Republikeinse presidentskandidaat uit 2012 Mitt Romney na hun meeting in het clubhuis van de Trump National Golf Club (Bedminster, New Jersey) op 19 november. Beeld REUTERS

Kellyanne Conway, de blonde, altijd glimlachende campagneleider, nu adviseur, van Donald Trump, verscheen zondag opeens tot de tanden gewapend in het praatprogramma 'State of the Union' van CNN. Ze nam het woord 'verraad' in de mond over een beslissing die haar baas Donald Trump mogelijk op het punt staat te nemen: de voordracht van Mitt Romney als minister van buitenlandse zaken.

Natuurlijk zou ze Trumps keuze respecteren, zei Conway. Maar ze benadrukt nu al een paar dagen, op Twitter en nu op de televisie, hoe luid de protesten klinken uit de aanhang die Trump president maakte.

Die aanhang heeft alle recht om verbaasd te zijn. Commentatoren in de media beschreven het mogelijke ministerschap van Trumps felste criticus als een meesterzet. Trump zou daarmee een duidelijk bewijs leveren dat hij als president niet de lichtgeraakte en rancuneuze persoon wil zijn die we als kandidaat leerden kennen.

De gevestigde orde in de partij, die zo zwaar klop van hem kreeg tijdens de voorverkiezingen en nu in het gareel moet lopen, zou via Romney een belangrijke stem krijgen in het regeringsbeleid. Maar juist dat is moeilijk te verkroppen voor al diegenen die geloofden dat Trump 'het moeras zou droogleggen', in goed Nederlands: de zwijnenstal uitmesten.

Hun alternatief is voorlopig Rudy Giuliani, de ex-burgemeester van New York, die Trump aan zich verplichtte door zelfs op het dieptepunt, toen de opname bekend werd waarin hij opschepte over het ongevraagd betasten van vrouwen, de kandidaat te blijven verdedigen. Maar Giuliani is nauwelijks het type van de diplomaat, en heeft op zijn talrijke buitenlandse reizen geld verdiend aan allerlei landen waarmee hij straks moet onderhandelen

Kellyanne Conway, de adviseur van Donald Trump. Beeld AFP

Advies van familie

Een week geleden waren de berichten nog dat Trump 'neigde' naar Romney, op advies van een deel van zijn staf. Een ander deel voert daar nu dus openlijk oppositie tegen. Inmiddels verluidt uit Trumps omgeving dat hij donderdag op Thanksgiving Day aan het traditionele diner met vrienden en familie nog om adviezen vroeg over de benoeming.

Met zijn keuze geeft Trump straks een belangrijk signaal af. Tot nu toe heeft hij bij de belangrijkste posten die hij invulde, meestal gekozen voor trouwe aanhangers die ook hervormers willen zijn: de rechtse senator Jeff Sessions als minister van Justitie, de in dienst van Obama gefrustreerd geraakte generaal Mike Flynn als veiligheidsadviseur en de rijke activist Betsy DeVos als minister van onderwijs.

Meer in de sfeer van het compromis was de benoeming van Nikki Haley, de gouverneur van South Carolina en aanvankelijk ook een criticus, tot ambassadeur bij de Verenigde Naties. Maar het belang van die post - Haley krijgt zitting in het kabinet - haalt het niet bij die van minister van buitenlandse zaken.

Met die benoeming laat Trump zien waar hij werkelijk staat: ten opzichte van de vele landen waarmee Amerika belangrijke relaties heeft, tegenover de partij waarin hij de macht heeft overgenomen, en tegenover de achterban die hem op het schild heeft gehesen. Een keuze voor Giuliani zou een duidelijke keuze zijn voor die achterban, en belanghebbenden in Washington en vele buitenlandse hoofdsteden van een laatste illusie beroven.

Generaals

Het is natuurlijk ook nog mogelijk dat Trump de kool en de geit spaart, en een ander als minister kiest. De naam van David Petraeus is genoemd, en die van senator Bob Corker uit Tennessee.

Een benoeming van Petraeus zou ook weer typisch Trump zijn. De veelgeprezen generaal viel diep toen hij deed waar Hillary Clinton voortdurend van werd beschuldigd: staatsgeheimen in gevaar brengen, in zijn geval omdat hij ze deelde met iemand met wie hij een verhouding had. Kennelijk is dat nu opeens geen bezwaar meer.

Helemaal bijzonder zou het zijn als Trump ook, zoals hij heeft laten doorschemeren, ex-generaal James Mattis als minister van defensie vraagt. Traditioneel is voor die post juist altijd iemand aangezocht die niet uit de krijgsmacht afkomstig is, om te benadrukken dat die altijd in dienst staat van de burgerregering. Maar Trump, die door zijn vader in het rechte spoor werd gezet door hem op een 'militaire school' te doen, vindt het nu 'misschien nu wel tijd voor een generaal' op die post.

Trump lijkt iemand te zijn die graag zijn toehoorders blij maakt. Daarom sloeg hij extreme taal uit tijdens verkiezingsbijeenkomsten, maar was hij veel milder toen hij op bezoek was bij de redactie van de New York Times. Zijn overtuiging dat martelen helpt, en op terreurverdachten moet worden toegepast, verdween als sneeuw voor de zon, vertelde hij bij die laatste gelegenheid, nadat generaal Mattis hem had verteld dat een biertje en een rokertje aanbieden veel beter werkt.

Dat was een goed advies van Mattis. Maar het is ook zorgelijk: mogelijk zitten er straks twee generaals op topposities in het kabinet, met een president die graag aanneemt wat generaals zeggen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden