Rommel

,,Voor drie kwartjes is ie de uwe meneer.'' De man achter het kraampje doelde op het verroeste koekblik dat ik vol afgrijzen in mijn handen had genomen. Ik zette het ding neer en wilde doorlopen. ,,Twee. Twee kwartjes meneer. En nog zo goed als nieuw.''

De handelaar pakte het blik met een sierlijke zwaai en probeerde het even gracieus te openen. Het deksel klemde. ,,Ja, da's van de nieuwigheid nog hè'' zei de man, terwijl hij de losgekomen roest aan zijn broek afveegde.

Hij zette het blik tussen zijn knieën en begon met rood aanlopend hoofd aan het deksel te trekken. ,,Kijk, d'r zit hier en daar wel een roestplekje op'', pufte hij. ,,Maar da's gewoon effe een kwestie van poetse, meneer.''

De man bleek er een van daden, rochelde een klodder op het blik en begon druk te boenen. ,,Ziet u: weg!'' Hij zwaaide het geval onduidelijk langs mijn neus als ware het bewezen. Hierna zette hij zijn nagels weer onder het deksel en probeerde het er af te wrikken.

Na een hoop gepuf, een dubbelgeklapte nagel en bloed, zuchtte het blik zijn laatste adem. Trots hield hij het onder mijn neus. ,,Zo goed als nieuw, meneer. Voor een kwartje.'' Walgend keek ik naar het ding; de binnenkant was bekleed met schimmel, de buitenkant met roest, spuug en bloed.

De man veegde het zweet van zijn voorhoofd en keek me glunderend aan. Als geboren zwakkeling zei ik: ,,Doet u het maar in deze plastic zak.'' Want ik raakte het voor geen goud aan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden