Rommelige marathon vol ambitie

Theater

Volle maan Toneelgroep De Appel

"Eréndira was haar grootmoeder aan het baden, toen de wind van haar onheil opstak." Opzwepende muziek en langgerekte beelden van een woeste natuur boven een hoog plankier stuwen de tekst voort, terwijl aan de uiterste zijkanten van de video de contouren van een badkuip en een slaafs 'Ja grootmoeder' zuchtend meisje opdoemen.

In 'Voorbij de liefde' heeft regisseuse Geert de Jong twee verhalen van Gabriel García Márquez samengevoegd en gepoogd het magisch realisme van de schrijver naar theater te vertalen. Dat levert fraaie, filmische beelden op, zoals van de gedwongen prostitutie van Eréndira: zij rechts halfnaakt aan een vleeshaak hangend, terwijl van links (op video) een eindeloze reeks mannelijke silhouetten naderbij schuift.

'Voorbij de liefde' is het eerste deel van het romantische drieluik 'Volle maan', dat De Appel als een (relatief korte) marathonvoorstelling presenteert. In omgekeerde chronologische volgorde worden drie schrijvers geportretteerd via werk of achtergrond: Colombiaan Gabriel García Márquez (20ste eeuw), de Zwitsers/Russische Isabelle Eberhardt (19de eeuw), de Duitser Friedrich von Schiller (18de eeuw).

Drie totaal verschillende schrijvers met even verschillende stijlen. Wat hen en/of hun personages bindt, volgens eindregisseur David Geysen, is vrijheidsdrang. Dat eerste zie je in de voorstelling terug en aan dat vrijheidsmotief is altijd wel een mouw te passen. Maar een dramatisch natuurlijke eenheid kun je kennelijk niet opdringen.

Als je na de eerste dinerpauze in de zandkleurige ambiance terechtkomt van een in mannenkleren en Noord-Afrikaanse woestijnen rondreizende Eberhardt, is de verbinding met het eerdere magisch realisme geheel verdwenen. En als na de dessertpauze de romantiek in volle omvang verschijnt met de door zijn eigen verleden dolende geest van Schiller en een als dirigent optredende regisseur, is de breuk met het voorgaande wederom compleet.

Afzonderlijk zijn de stukken evenmin bevredigend. 'Voorbij de liefde' is mooi, zoals de link naar Brechts 'Moeder Courage' als Eréndira grootmoeders badkuip voortzeult, maar raakt niet. Mede doordat de twee verhalen niet dwingend zijn verweven, overheerst de theatrale verbeelding, blijft die schoonheid op afstand.

In 'Isabelle Eberhardt, rekoefeningen' laat Judith de Rijke vier actrices weliswaar energiek met gegevens jongleren, maar het titelpersonage als karakter blijft vaag. In 'Schiller opus' is de muziektheatrale symboliek vooral opgelegd. 'Volle maan' is kortom ambitieus gerommel. Het lijkt of De Appel verslaafd is geraakt aan marathon als presentatievorm.

Hanny Alkema Appeltheater t/m 12-5. Info: www.toneelgroepdeappel.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden