Romario de splijtzwam werkt rusteloos voort

EINDHOVEN - Bijna vier jaar zit Romario de Souza Faria nu bij PSV. Sinds hij met wollen wanten en een dikke maillot in het Philips Stadion verscheen, heeft PSV 127 competitiewedstrijden gespeeld. Romario was er in die serie welgeteld 45 keer niet bij. In de 83 hele en onvolledige beurten die hij wel meemaakte, scoorde hij 76 maal; een schitterend moyenne dat voortdurend rond bijna-een heeft geschommeld. Maar dat is dan ook meteen het enige positieve dat over de Braziliaanse miljonair in Brabantse dienst valt te melden.

Jaren lang al is Romario een splijtzwam binnen PSV. Tot ergernis van zijn collega's beschikt hij over vele privileges. Die collega's kunnen hem wel schieten, want Romario is in zijn gedrag een klein kind, dat permanent misbruik maakt van zijn voorrechten. 'Hij heeft iedereen hier al eens belazerd', zo luidt de even bekende als eendrachtige constatering van vooraanstaande PSVspelers. Erwin Koeman komt de eer toe dat hij al vroeg heeft gesproken, waar anderen zwegen. "Zo kan het niet langer met Romario" , zei Koeman in de lente van 1991. Op 21 april van dat jaar verloor PSV onverwacht de uitwedstrijd bij Sparta. Romario was die dag weer eens humeurig. Op de middag van het 's avonds gespeelde duel in Rotterdam-West stapte hij op PSV's trainingscomplex De Herdgang monter uit zijn Mercedes, om zich enkele minuten later met onduidelijke rugklachten terug te trekken. "Veel pijn" , zei hij slechts; het twee woorden-zinnetje, dat op De Herdgang beroemd en berucht is geworden. "Veel pijn" , maar meestal kon de medische staf van PSV geen serieuze blessure ontdekken bij de profvoetballer met de laagste pijngrens ter wereld. Vaak werden blessures alleen maar waargenomen door Romario's prive-fysiotherapeut, Nilton Petrone. Lastig was en is wel, dat deze Braziliaanse wonderdokter zijn spreekuur in Rio de Janeiro houdt. Om de halverklap is Romario naar die geneesheer gevlogen. Vervolgens kwam hij bijna nooit op tijd terug, maar altijd wist Petrone wel te vertellen dat de PSV-medici niet goed bij hun hoofd waren. Wat een sukkels, die Hollanders.

Wanstaltig

Dat het met Romario volledig uit de hand is gelopen, mag zich bovenal het bestuur van PSV, manager/secretaris Kees Ploegsma incluis, aantrekken. De clubleiding is in wezen verstrikt geraakt in het wanstaltige transferstelsel. Die miljoenenhandel in voetballers heeft PSV weliswaar een plaats aan de top gebracht, maar in de kwestie-Romario is er sprake van een averechts effect. Mede dank zij Philips Brazilie is naar schatting tien miljoen gulden in de onberekenbare vogel geinvesteerd. Hoe weinig hij ook speelt (vorig seizoen slechts dertien competitiewedstrijden) en hoe zeer zijn naam bij de topclubs in Italie en Spanje al is besmet, PSV schijnt er nog altijd van uit te gaan dat Romario een handelswaarde van zeker een miljoen of vijftien vertegenwoordigt. Romario en diens in Italie wonende manager Giovanni Branchini beseffen dat maar al te goed. Zij hebben PSV als het ware in hun greep. De leiding van PSV moet niet te lastig worden, want dan zou Romario er zo maar mee kunnen stoppen. De leiding van PSV moet naar Romario luisteren en vooral niet aan zijn privileges tornen. De leiding van PSV, kortom, moet niet zeuren en om boetes wordt door Romario en Branchini smakelijk gelachen. Boetes? Die worden niet eens betaald! Men kan er in zekere zin om lachen - dat zo'n klein nukkig Braziliaantje een heel bedrijf bespeelt en uitspeelt - maar zijn medespelers zijn er langzamerhand gestoord van geworden. Voetbal is nu eenmaal een teamsport. Zeker aan de top is er bij de clubs intern altijd sprake van een zekere hierarchie, maar Romario wekt af en toe de indruk dat hij professional is in een individuele tak van sport. Bovendien staat hij volledig buiten de groep. Men respecteert hem om zijn unieke goals. Voor het overige wordt Romario genegeerd alsof hij een besmettelijke ziekte heeft.

Het pleit beslist niet voor de daadkracht bij de leiding van PSV, dat de trammelant rond Romario in de loop der jaren een structureel karakter heeft gekregen. Romario mocht vrijwel ongestraft bij trainingen wegblijven, Romario mocht vrijwel ongestraft tijdens een Amsterdam-toernooi het hoofdstedelijke nachtleven induiken terwijl zijn collega's werden verplicht bijeen te blijven, Romario mocht vrijwel ongestraft obscene gebaren maken naar de zich buitengewoon slap opstellende Bobby Robson, Romario mocht vrijwel ongestraft steeds weer (veel) te laat uit Rio terugkeren. En nu dan, na zijn zoveelste wangedrag, roept Romario dat hij de schorsing voor twee competitiewedstrijden 'niet accepteert'. Dat typeert de sfeer van lachwekkende verhoudingen. Romario heeft met niemand iets te maken en in Eindhoven lak aan iedereen. Zo kan het gaan wanneer je als spelerzonder-een-promille-verantwoordelijkheidsgevoel, terdege beseft dat een slappe werkgever jou op zeker 15 miljoen heeft ingeschat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden