Romantische komedie met burleske trekjes

Regie: Robert B. Weide. Met Simon Pegg, Kirsten Dunst. In 15 bioscopen.

Jann Ruyters

’Als een onenightstand die resulteert in een achtling’ schijnt Vanity Fair-hoofdredacteur Graydon Carter te hebben opgemerkt na het verschijnen van de memoires van voormalig medewerker Toby Young. De Britse journalist besloot na oneervol ontslag in een boek alles te vertellen over zijn twee jaar durende carrière bij de beroemdste Amerikaanse glossy. Net zoals Lauren Weinberger alles vertelde over Vogue in ’The Devil Wears Prada’, maar dan met meer Brits understatement en ongein.

Hoofdredacteur Carter mag nog een keer diep zuchten, want na de memoires is er nu ook nog de verfilming van die memoires. Gelukkig voor hem, maar jammer voor ons is iedere scherpte over braafheid, tamheid en celebrity-geilheid in de kringen rond het glossy roddelblad uit de film verdwenen.

’How To Lose Friends & Alienate People’ is in filmvorm geen satire meer, maar een komedie, een romantische komedie zelfs, met burleske trekjes, zoals een chihuahua-hondje dat een stenen beeld op zijn hoofd krijgt, een vrouw met een penis, een leuk meisje dat over haar nek gaat op iemands schoot, en de voortdurende verrukking van een morsige Londense starsucker met een zwak voor foute films (’Con Air!’) die zich in New Yorks glitterende jetset beweegt als de spreekwoordelijke olifant in een winkel vol Versace.

Simon Pegg speelt die Engelsman, journalist Sidney Young, die zijn carrière begint bij het verantwoorde Londens ’Postmodern review’, en dan zowaar door Clayton Harding (ofwel Graydon Carter gespeeld door een lauwe Jeff Bridges) wordt uitgenodigd om auteur te worden van ’Sharp’s Magazine’ (ofwel Vanity Fair). Waarom weet niemand, Young niet, en de toeschouwer ook niet. De uitsloverige Young kan geen vrienden verliezen, noch van zich vervreemden, want hij is direct al niet zulk heel goed gezelschap. De wereld van Sharp’s Magazine is juicy genoeg om je aandacht vast te houden, en Youngs spetterende aankomst in NYC is veelbelovend, maar dat ’love-interest’ Kirsten Dunst zich uiteindelijk overgeeft aan deze onooglijke, niet geestige Britse überpuber wil er toch echt niet in.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden