ROMANTISCH DANSEN ALS ELIZABETH I

Misschien moet je een beetje romantisch van aard zijn om te dansen als Elizabeth de Eerste, in de tweede helft van de zestiende eeuw koningin van Engeland en Ierland. Die deed dat elke morgen bij wijze van ochtendgymnastiek, en dan niks callanatic-achtigs, maar zes a zeven gaillardes, een tamelijk vermoeiende springdans.

Met 99,9 procent zekerheid kun je wel zeggen dat niemand Elizabeth 's morgens nadoet. Maar onmogelijk is het niet. Sinds kort bestaan er zelfs korte cursussen om zelf de gaillarde te leren dansen, of de pavone, de gavotte, de quadrille of de sarabande.

Verpozen

Dansdocente Vera Baris kan voor de vuist weg nog wel een stuk of tien historische dansen noemen. Behalve dat ze aan de Rotterdamse Dansakademie verbonden is, geeft ze al een jaar of vijftien les in dansen uit de barok en renaissance. En nu heeft de VVV in Brouwershaven, op Schouwen-Duiveland, Vera Baris en de historische hof- en theaterdansen ontdekt en er meteen een weekend- en midweekarrangement van gemaakt. Op die manier "kunnen belangstellenden hun artistieke scholing combineren met een aangenaam verpozen in dit rustige, fraaie gebied in en rondom de gemeente Brouwershaven met de historische kernen Dreischor en Noordgouwe en het bosrijke Schuddebeurs" - zo beschrijft de VVV de geneugten. En heel handig ook natuurlijk dat Vera Baris' Nederlands centrum voor historische dans vlakbij, in datzelfde Noordgouwe staat. Daar wordt de driedaagse cursus gegeven (in maart, mei, juni, augustus, september, november en december) en de VVV (01119 - 1940) weet dan in de buurt wel een gerieflijk onderdak te vinden.

De agenda voor de lesdagen vermeldt dat er cursussen zijn voor gevorderden, voor beginners, dat het de ene keer gaat om barokdansen en de andere keer om dansen uit de renaissance, en dat je een keer dit jaar terecht kunt voor Italiaanse en ook een keer voor Franse dansen, allebei uit de zestiende eeuw, maar dat zegt lang niet alles over de inhoud. Ten eerste, zegt mevrouw Baris, is elke groep deelnemers weer anders.

"Per keer bekijk ik wat we gaan doen. Dansen natuurlijk, maar in die veertien, vijftien lesuren laat ik ook wel eens dia's zien over kostuums uit die tijd, of vertel er iets over, of we nemen twee, drie uurtjes voor feuillenotatie, een soort notenschrift voor choreografie."

Er valt voor de tien tot vijftien deelnemers aan zo'n cursus een hoop te leren. Wie het over een menuet heeft, weet waarschijnlijk niet dat dat een verzamelnaam is voor een hele rits barokke dansen die de maatsoort gemeen hebben, maar allemaal een andere choreografie. Dat de dansen meestal Franse namen hebben, komt doordat Frans in die eeuwen de modetaal was.

"De deelnemers zijn vaak mensen die in geschiedenis of kostuums geinteresseerd zijn. Dat mag, als ze ook maar van dansen houden, want daar komen ze voor, dat blijft het voornaamste. Kunnen dansen hoorde vroeger bij de goede manieren, iedereen leerde het in de opvoeding. Je zou het in de verte kunnen vergelijken met wat kinderen nu in de disco zoeken. In de loop van de barok kwam de scheiding tussen gezelschaps- en theaterdans. De laatste heeft zich sindsdien verder ontwikkeld, de disco zou je nog als gezelschapsdans kunnen zien."

Mevrouw Baris raadt deelnemers aan makkelijke kleren en idem schoenen aan te trekken. Geen gympen natuurlijk, hoewel die wel weer handig zijn voor de warming up, waarmee alle dansdagen beginnen ( "anders krijg je blessures" ). Ze heeft wel wat historische kostuums liggen voor demonstraties, en misschien dat de deelnemers die aan het eind van de cursus tijdens de dans een keertje aan mogen, maar in de toekomst wil ze het anders: "Ik denk er hard over om kostuums in een paar maten te laten maken, maar dat moet langzaam opgebouwd worden, want het kost een hoop geld."

Zonder sprongen

Ze heeft nog een plan: speciale cursussen voor ouderen. "Dan kies ik dansen voor echt oudere mensen uit, zonder sprongen en zo. Nu doen we alles door elkaar, hoewel de indeling in beginners en gevorderden ook al goed werkt. Ik kijk gewoon wat voor mensen er komen en daar stem ik de dansen die we gaan leren, op af. Ja, er is altijd wel iemand bij voor wie het allemaal wat sneller mag, en ook wel es iemand die constant op z'n tenen moet lopen, maar dan proberen we de gulden middenweg te kiezen. Ik heb genoeg ervaring opgedaan om de mensen in te kunnen schatten, en tot nog toe gaat het goed. Een keer heb ik iemand gehad die zei: 'Ik weet niet of ik dat met mijn voeten wel kan.' Die had zelf al ontdekt dat dit dansen niets voor haar was en heeft haar geld teruggekregen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden