Romance vol vileine dialogen

Cary Grant moet Bergman rekruteren als spion. (Trouw)

Het Filmmuseum Amsterdam zet deze zomer de Zweedse actrice Ingrid Bergman in de schijnwerpers. De koele schoonheid is in 28 klassiekers te bewonderen. Trouw belicht enkele van deze films. Aflevering 6: ’Notorious’.

Acteur Colin Firth vergeleek de dialogen in de BBC-verfilming van Jane Austens ’Pride and Prejudice’ eens met een verbale bokswedstrijd. In elegant regency-Engels gaan Firth als mr. Darcy en Jennifer Ehle als Elizabeth Bennet elkaar te lijf, met een huwelijk als onvermijdelijk slot. Maar voor het zover is slaat Elizabeth Darcy bij zijn eerste, mislukte, huwelijksaanzoek nog wel in de touwen met de mededeling dat ze hem nog geen maand kende toen ze al wist dat hij ’de laatste man ter wereld’ was met wie ze ooit zou kunnen trouwen.

Het bekijken van Hitchcocks ’Notorious’ doet onwillekeurig terugdenken aan de verbale strijd tussen Darcy en Elizabeth.

’Notorious’ was Ingrid Bergmans tweede film met de Britse regisseur en dat werd een atypische Hitchcock. ’Notorious’ is niet zozeer een thriller als wel een romantisch drama dat draait om de relatie tussen Alicia Huberman (Ingrid Bergman) en FBI-agent Devlin (Cary Grant). Alicia is de dochter van een veroordeelde Duitse nazispion, die haar schaamte over haar vader verdrinkt in een overdaad aan mannen en drank. Ondanks de perfide ideeën van haar vader is Alicia loyaal aan de Amerikaanse zaak, wat haar tot de ideale kandidaat maakt om een andere nazi, Alex Sebastian (Claude Rains), te bespioneren. Aan Devlin de taak om haar te rekruteren als spion.

Maar voor Alicia haar opdracht krijgt, worden Alicia en Devlin verliefd. Het levert onder meer een van de beroemdste filmkussen op. De Amerikaanse censuur bepaalde dat een kus niet langer dan drie seconden mocht duren. Hitchcock wist echter de regels handig te omzeilen door Grant en Bergman tussen het zoenen door te laten praten en telefoneren en creëerde zo een van de meest sensuele scènes uit de filmgeschiedenis.

Aan de romance komt een voortijdig einde als Devlin van zijn superieuren de opdracht krijgt Alicia over te halen om aan te pappen met Sebastian.

En dan kan de verbale strijd beginnen. Devlin wil of kan niet geloven dat Alicia feestbeest af is en hoopt dat ze haar liefde bewijst door de opdracht af te wijzen. Alicia wacht op haar beurt op een woord van liefde van Devlin. Als dat uitblijft, neemt ze de opdracht aan met de verbitterde woorden: „Geen woord van vertrouwen. De goot in met Alicia, waar ze hoort!”

Alicia gaat voortvarend van start en windt Sebastian moeiteloos om haar vinger. Bij een voortgangsrapportage kan ze niet nalaten om Devlin treiterig toe te voegen: „Nog een detail voor de statistieken: je kunt Sebastian aan mijn lijst met speeltjes toevoegen!” Waarop Devlin alleen reageert met een sarcastisch: „Dat is snel werk!”

Daarna is elke geheime rendez-vous een gelegenheid om elkaar verbaal in de haren te vliegen. Devlins weigering om in Alicia te geloven, kost haar uiteindelijk zelfs bijna haar leven. Bij een afspraak in een plantsoen stelt Devlin vast dat ze er ziek uitziet. De kijker weet dan al dat ze langzaam wordt vergiftigd door Sebastian die erachter is gekomen dat ze een spion is. Maar Devlin is maar al te graag bereid Alicia te geloven als ze zegt dat ze een kater heeft: „Dat is nieuws: weer aan de fles.”

Op de valreep komt Devlin tot inzicht en redt Alicia uit de moordzuchtige handen van Sebastian. En dan volgt eindelijk de lang verwachte liefdesverklaring. Een gestameld ’ik hou van je’ is voldoende om Alicia gelukzalig in zijn armen te laten wegzakken.

In 1946 was dat wellicht het toppunt van romantiek. Maar als 21ste-eeuwse kijker blijf je verbaasd en onbevredigd achter bij deze anti-climax. Hier is de man die haar letterlijk het bed van een verrader in heeft gejaagd en geen moment geloof heeft gehecht aan haar liefde. En dan is met één ’ik hou van jou’ alles vergeten en vergeven?

Bepaald geen waardige afsluiter van al die heerlijk vileine dialogen. Dat had Jane Austen beter gedaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden