Rolmodellen op meerdere fronten

hockey | Kate Walsh en Helen Richardson wonnen in Rio olympisch goud en waren de eerste getrouwde teamsporters die dat kunstje flikten. Nu spelen de Britten samen bij Bloemendaal.

Hoe het is om een rolmodel te zijn? Het hockey-echtpaar Kate Walsh (36) en Helen Richardson (35), dit seizoen actief voor Bloemendaal, kijkt elkaar even ietwat zoekend aan. Aan de koffietafel in het clubhuis van Bloemendaal valt voor het eerst een stilte op deze koude voorjaarsavond.


Een rolmodel zijn ze. De Britse hockeysters, die in 2013 met elkaar trouwden, beseffen dat terdege. Maar die voorbeeldfunctie belichamen ze op meerdere manieren, dus ja, welk rolmodel, lachen ze. Allereerst is er hun sport, hockey, waarin ze vorig jaar succesvol waren door verrassend goud te winnen op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. In een zinderende finale, inclusief shoot-outs, werd het Nederlands elftal verslagen. "Die finale heeft behoorlijk wat losgemaakt in Groot-Brittannië", vertelt Richardson vanachter een blikje chocomel. "Alle speelsters van het nationale team pendelen nog steeds tussen scholen en bedrijven om onze boodschap te verkondigen."


Het is een boodschap van geloof en vertrouwen, vervolgt Walsh. Want dat waren de belangrijkste elementen om Oranje vorig jaar van de troon te stoten. "Sport begint met vertrouwen", zegt de verdedigster. "Voor ons is dat een fascinerend proces geweest. Als ik terugkijk naar mijn beginjaren als hockeyster, waarin ik verlegen en onzeker was, had ik nooit durven dromen om ooit olympisch goud te winnen. Maar het kan. Als je maar blijft geloven. Ons geloof nam alsmaar toe nadat we de EK-finale van 2015 wonnen van Nederland."


Die ervaring brachten Walsh en Richardson in september mee naar Bloemendaal, dat de ambitie heeft om het vrouwenteam net zo succesvol te maken als de mannenafdeling. Eenvoudig is dat niet. Bloemendaal houdt momenteel slechts één team onder zich in de hoofdklasse. Zondag werd teleurstellend gelijkgespeeld tegen HDM (0-0). Van Walsh en Richardson wordt verwacht dat ze sturing geven aan het jonge team van coach Teun de Nooijer. Ook wat dat betreft fungeren ze als voorbeeld. Walsh: "Voor ons is het een mooie uitdaging om het team verder te ontwikkelen. Dat zien we als onze taak. Op trainingen hameren we er voortdurend op dat je moet trainen zoals je speelt."


Hun uitstapje voelt als het begin van een nieuw leven. Walsh stopte als international, Richardson zinspeelde eerder al op een afscheid. "Het is alsof we nu iets meer controle over ons eigen leven hebben", zegt Richardson. Walsh voegt toe: "Het voelt voor mij een beetje als een bevrijding. De afgelopen zeventien jaar heb ik alles in dienst gesteld van de sport. Bij alles wat ik deed - slapen, eten, drinken en vrije tijd - dacht ik aan mijn sport. Daardoor hebben we best veel familiedingen gemist." Dat is nu anders. Walsh en Richardson maakten eind vorig jaar bijvoorbeeld een trip langs Japan, Nieuw-Zeeland en Canada. Richardson: "Het is niet zo dat ons leven nu totaal anders is, want de lifestyle die hoort bij topsport hebben we ons eigen gemaakt, maar de druk is er een beetje vanaf. Dat voelt goed."


Walsh en Richardson, die de eerste getrouwde teamsporters waren die olympisch goud wonnen, vormen ook privé een rolmodel. Zeker na de olympische hockeyfinale, die door tien miljoen Britten werd bekeken en zorgde voor ruim tienduizend nieuwe (vooral vrouwelijke) leden bij de Britse hockeybond, werden ze omarmd vanwege hun seksuele geaardheid en hun openheid daarover. "We hebben enorm veel reacties gekregen", vertelt Richardson. "Veel meisjes en vrouwen stuurden ons berichten, waarin ze vertelden dat ons verhaal hen kracht gaf om hun coming-out te beleven of - als ze dat al gedaan hadden - om zichzelf beter te accepteren. Ik realiseerde me dat het voor sommigen nog steeds zwaar kan zijn als je niet durft te erkennen wie je werkelijk bent."


Walsh knikt instemmend. "Het is niet zo dat wij actief campagne voeren of zoiets. We leven gewoon ons leven en proberen uit te stralen dat het leven met zo veel verschillende groepen en zo veel verschillende mensen juist heel bijzonder is. We moeten accepteren dat iedereen anders is. Dat maakt het leven juist zo mooi."


Vervolgens lopen ze naar buiten. Een nieuwe training wacht.

undefined

Teun de Nooijer als inspirator

Voor Kate Walsh en Helen Richardson was het een belangrijke reden om te kiezen voor hockeyclub Bloemendaal: oud-speler Teun de Nooijer, record-international met 453 caps, is er sinds dit seizoen coach van het eerste vrouwenteam. "Voor ons is het, ondanks dat we al wat ouder zijn, mooi om van iemand als Teun te leren", stelt Richardson. "Hij was een speler van wereldklasse, van wie ik erg heb genoten."


De Nooijer, die vorig jaar stopte als teammanager bij voetbalclub AZ, hoopt zich met Bloemendaal te handhaven in de hoofdklasse. De club houdt momenteel alleen Pinoké onder zich. Zondag wacht het uitduel tegen SCHC, dat tweede staat in de competitie.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden