Rol van favoriet verlamt Huizinga

PARIJS - Als underdog is Mark Huizinga tot alles in staat; in de rol van favoriet bleek de judoka verlamd. Chris de Korte zag zijn pupil op voorhand in Parijs als wereldkampioen het podium bestijgen, maar de realiteit was een roemloze afgang tegen de verre van onverslaanbare Cubaan Yosvane Despeigne in de eerste ronde.

Op het moment dat ook de hoop op een herkansing was vervlogen, greep De Korte naar de macht van de overname: van een zwakke positie een sterk wapen maken. Zoals hij zijn hele carrière lang al gewend zegt te zijn negatieve zaken in positieve krachten om te zetten. “In de aanloop naar de Olympische Spelen is dit voor Mark niet onvoordelig. Het veroorzaakt mogelijk de drang om er nog een schepje bovenop te doen. Ik zeg niet dat deze nederlaag daarvoor nodig was, maar hij kan geen kwaad. Dit is een gezonde deuk, als je van een deuk wilt spreken.”

Het is een opvatting die niet overeenkwam met die van Huizinga. Zoals de totale analyse achteraf van beiden verre van spoorde, van detail tot en met grote lijn. De tweevoudig Europees kampioen in de categorie -86 kilogram, zei zo een van zijn twee voornaamste titels in te willen ruilen voor de mondiale eer. “De WK is toch weer een stapje hoger, nu is het weer twee jaar wachten.” En liefst drie tot de Spelen van Sydney, het voornaamste doel.

Daar zal de Vlaardinger in de nieuwe gewichtsklasse -90 kilo uitkomen, een overstap die De Korte als positief aanmerkt maar die Huizinga met enige zorg tegemoet ziet. “Voor mij is dat ongunstig. Ik kan maar met veel moeite naar 88 kilo groeien. Misschien dat extra gewicht er in de toekomst langzaam bijkomt.” De verhoging van de klassen die na de WK wordt ingevoerd, is een handreiking aan de krachtpatsers, die in het krachthonk hun spiermassa laten groeien en de techniek naar de achtergrond schuiven. Dat kan onvoordelig uitpakken voor de prachtjudoka Huizinga, die drijft op techniek, snelheid, wendbaarheid en improvisatie. In vorm is Huizinga een lust voor het oog. Daarom was het treurig dat uitgerekend hij in de val liep van sluipmoordenaar Despeigne, die hij vorig jaar tweemaal zonder moeite had geworpen, onder meer op de Spelen.

De Nederlander komt altijd moeizaam op gang in zijn eerste partij, om in het verloop van een toernooi uit te groeien tot de grootheid zoals hij alom wordt erkend. Gisteren had Huizinga meteen het gevoel dat er iets mis was. “Despaigne had niet zo'n hele moeilijke tegenstander hoeven zijn. Hij is van hetzelfde gewicht als ik, maar hij leek me extra zwaar en krachtig te zijn geworden. Daardoor leek ikzelf veel minder sterk. Normaal gesproken kom ik makkelijk door zijn pakking heen, maar hij was zo sterk dat hij me gewoon afhield. Hij viel niet aan, hij graaide alleen naar m'n been en eenmaal had hij succes.”

Huizinga was in Palais Omnisport niet in topvorm, waardoor de zwakte die hij voelde mogelijk geen suggestie was maar werkelijkheid, zoals hij zelf min of meer aangaf. In de zomer deed hij veel training in het krachthonk om gewicht en spierkracht te vermeerderen. “Maar de laatste anderhalf tot twee maanden ben ik weer meer judotraining gaan doen. Daarbij ligt het accent op duurtraining en daarmee houd je die extra spiermassa niet vast.”

Daarbij kwam tijdens de WK natuurlijk die verandering van rol. Tweemaal -in '96 en '97- schoot hij als underdog door naar de Europese titel; tijdens de Spelen in Atlanta verloor hij evenals gisteren in de eerste ronde, zij het tegen een aanmerkelijk betere tegenstander, de latere olympisch en gisteren wereldkampioen Jeon. Via de herkansing kreeg Huizinga destijds alsnog het verdiende brons in handen; een mogelijkheid die gisteren werd afgesneden, doordat Despeigne op weg naar de halve finales sneuvelde. “Ik kwam voor het eerst met veel zelfvertrouwen naar een titeltoernooi; ik beschouwde mezelf als een van de favorieten. Voor mijn gevoel was ik daar ontspannen onder, maar misschien is de benadering van de underdog beter.”

De outsider die niets heeft te verliezen, zo voelde Edith Bosch zich ook toen ze naar Parijs afreisde. Maar eenmaal op de mat vond dit pas zeventienjarige talent in haar tomeloze ambitie ineens dat ze wel degelijk veel had te verliezen. Daarmee kwamen de zenuwen, maar ze handhaafde zich desondanks voor Nederlandse begrippen bovengemiddeld. In de klasse -66 kilo werd ze zevende van de wereld, eenzelfde resultaat als routinier Karin Kienhuis een dag in de -72 eerder behaalde. En dat was zeker niet oneervol, ze verloor in de derde ronde van de latere kampioene Kate Howey. Het is een lichtpuntje voor de in mineur verkerende Nederlandse judoploeg, die gisteren naast Huizinga ook Edwin Steringa (-78) en Nancy van Stokkum (-61) snel van het toneel zag verdwijnen.

Hoe jong ze ook is, over haar toekomst èn de situatie binnen het nationale judo heeft Bosch een even breedvoerige als uitgesproken mening. Als Europees en wereldkampioene, won ze bij de junioren alles en ook op seniorentoernooien boekte ze goede resultaten. Onlangs in Bonn versloeg ze de Europees kampioene. Om straks in de nieuwe -70 categorie te kunnen concurreren met de meer ervaren en krachtige Claudia Zwiers (derde op de Spelen; wegens zwangerschap tijdelijk gestopt) en Kienhuis, heeft ze drie kilo extra spieren nodig. “Daar heb ik anderhalf jaar voor nodig, maar ik kan bij de junioren nog even mee. Met Claudia en Karin in een klasse wordt het een zware dobber. Dat geeft niet, laat ze maar komen. Ik wil er keihard voor werken. Ik train met jongens die me vaak op m'n kont gooien en zo af en toe zie ik in Japan alle hoeken van de mat. Daar word ik keihard van. We hebben in Nederland veel judoka's met talent, maar ze gooien het weg omdat ze na de junioren niet genoeg meer doen voor hun sport. Daardoor is er in veel klassen te weinig concurrentie.”

De MEAO-studente uit Den Helder peinst er niet over zich aan te sluiten bij een van de gevestigde sportinstituten. Een aanbod van Cor van der Geest om bij Kenamju te komen, sloeg ze beleefd af. “Heel lief van Cor hoor, maar daar traint Claudia Zwiers ook. Ik word daar natuurlijk alleen maar misbruikt om Claudia nog beter te maken.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden