Recensie

Roger Waters: een stem vol wanhoop en ingehouden woede

Roger Waters - Is this the life we really want? Beeld Trouw

Roger Waters
Is this the life we really want? (Columbia/Sony)

Afgelopen week verspreidden beelden van een repetitie van Roger Waters zich als een griepvirus over het internet. ‘Trump is a pig’ stond in koeieletters over de gehele breedte van het podium geschreven. Het vat de thematiek van ‘Is this the life we really want?’ vrij accuraat samen - Waters’ eerste soloalbum in vijfentwintig jaar. 

Gelukkig vermijdt de Pink Floyd-bassist scheldkanonnades. We horen de president in een speech vol wartaal, maar zijn naam wordt nergens genoemd. De kritiek gaat bovendien ver voorbij het Witte Huis: geweld, de financiële wereld, vrouwenhaat, racisme. 

Waters maakt de grote thema’s invoelbaar door telkens van perspectief te wisselen. Hij laat een liefdesliedje eindigen in een bomexplosie, kruipt in de huid van een vluchteling en, waarom niet, van God zelf.

Op de indringende titeltrack komt alles samen. Met een stem vol wanhoop en ingehouden woede somt Waters op wat er volgens hem allemaal mis is met onze wereld. De muzikale ondersteuning - loodzware strijkers, spaarzame piano in het lage register, opvallend opgewekte drums - zwelt aan naarmate het lied zijn einde nadert, zodat Waters’ parlando-zang uiteindelijk haast één wordt met het instrumentarium. Dat komt toch harder aan dan zo’n weinig constructieve slogan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden