Column

Roerend solidair, maar wel met de verkeerden

null Beeld

Als iedere bekeerling was de jonge vrouw roomser dan de paus. Tot hun niet geringe ergernis ('Wat denkt ze wel!') mocht ze haar medestudenten graag wijzen op hun incorrecte kleding en gedrag.

Elma Drayer

Evenmin te spreken was ze over het islamitische gehalte van de opleiding. Gemengde lessen, wist ze, zijn de Almachtige een gruwel. Gelukkig kon zij zich, dankzij haar ravenzwarte boerka, beschermen tegen masculiene blikken. Alleen haar helblauwe ogen waren door een smal kiertje te zien. Het liefst, zei ze strijdbaar, zou ze óók nog het gaasje daaroverheen slaan.

Ik ontmoette de vrouw dertien jaar geleden, toen ik op reportage was bij een islamitische lerarenopleiding. Dat ze met haar dracht nogal de aandacht trok, deed haar niets. "Iedereen heeft bepaalde belangen", zei ze. "Mijn belang ligt in het hiernamaals." Tot het zover was, leek 'zo snel mogelijk' emigreren naar een moslimland haar de beste oplossing - ver weg van haar verwaterde geloofsgenoten in Nederland. "Officieel is de islam hier toegestaan. Maar hoor ik de oproep voor het gebed in de straten? Nog altijd niet."

Nu de regering ineens ernst lijkt te maken met het zogeheten boerkaverbod moet ik regelmatig aan de vrouw terugdenken. Zou het haar deugd doen dat er zovelen zijn die zich enthousiast tegen het kabinetsvoorstel keren?

De vertrouwde bezwaren kwamen de afgelopen dagen weer in talloze varianten voorbij. We kennen in Nederland vrijheid van godsdienst. Echte tolerantie betekent dat je ook jou onwelgevallige uitlatingen tolereert. Het betreft hier een marginaal verschijnsel. De meeste boerkadraagsters kiezen er zelf voor. Straks komen ze de deur helemáál niet meer uit. En dan was er ook nog, je kon er bijna op wachten, die dominee uit Schaarsbergen over wie deze krant vorige week berichtte.

Zij is voornemens om in boerka de preekstoel op te gaan. Zo'n actie vindt ze namelijk reuze 'ludiek'. Wat het kabinet wil is daarentegen 'ridicuul en provocerend'. "Als ik 's winters op de fiets zit", zei ze, "dan heb ik ook een muts over mijn hoofd en een sjaal voor mijn neus." Dus inderdaad, zo'n ban op de boerka slaat nergens op.

Zou deze brave dominee nu werkelijk niet weten waar de islamitische vrouwenverpakking voor staat? Niet beseffen dat dit modedictaat de mensheid tracht te verdelen in twee soorten: de ene die zich onbelemmerd mag bewegen in de publieke ruimte, de andere die dat slechts onder strikte voorwaarden wordt gegund? Dat er welbeschouwd geen enkele reden is om dit perverse concept anno 2011 toe te juichen - zelfs als het vooralsnog om een handjevol vrouwen gaat, zelfs als zij de boerka vrijwillig aantrekken, zelfs als ze ons proberen wijs te maken dat hun Schepper zulks heeft bedoeld?

Twee weken geleden stond in de Volkskrant een fotoreportage over vrouwen in Afghanistan die, zoals bekend, bitter weinig te kiezen hebben. Het plan van diverse Europese landen om de boerka te verbieden, las ik, kan bij hen op brede instemming rekenen. Hun eigen sluiers zouden ze het liefst 'vandaag nog' verbranden, een algemeen verbod nog meer 'omarmen'. Helaas kunnen zij daar voorlopig alleen van dromen.

Het zijn deze vrouwen, beste dominee, die uw morele steun verdienen. U bent roerend solidair, maar met precies de verkeerden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden