Rode stipjes bij pabo-studente werden niet serieus genomen

Eind juni vorig jaar ontdekte een Groningse pabo-studente her en der op haar lichaam roodachtige stipjes. Zijzelf nam het eerst lakoniek op, maar haar moeder wist van iemand met een soortgelijk verschijnsel en die lag inmiddels doodziek in het ziekenhuis.

Toen er ook nog blauwe vlekken kwamen en het tandvlees van de studente bovendien ging bloeden, maakte de moeder zich echt ongerust. Maar de eigen huisarts was er niet. Ze moesten te rade gaan bij een vervanger. Deze stond gisteren in Groningen voor het tuchtcollege. Hij moest zich verantwoorden, omdat de studente en haar moeder zich onvoldoende serieus genomen voelden.

Toen de dochter de praktijk van de waarnemer belde en aan de assistente vertelde van de stipjes en het bloedend tandvlees, hield deze de boot af. Na overleg met de dokter liet de assistente weten dat de studente met haar tandvleesprobleem het beste naar de tandarts kon gaan.

De moeder ontstak daaropin woede. Ze belde de waarnemer hoogstpersoonlijk en eiste bloedonderzoek van haar dochter. In plaats van haar inderdaad naar het ziekenhuis te sturen of de studente thuis te bezoeken, liet de waarnemer echter weten dat de jonge vrouw 's middags op het spreekuur mocht komen.

De moeder werd dat te veel. Zij herhaalde haar eis: een verwijzing naar het ziekenhuis. Maar toen werd het de waarnemer ook te bar. Er ontstond een ruzieachtige sfeer. Hij oordeelde dat de aard van de kwaal nog wel een dag uitstel toeliet. Het consult werd nóg een dag uitgesteld.

Voor straf, meenden de studente en haar moeder. De laatste gooide daarop de hoorn op het telefoontoestel. Vervolgens belde zij het Martini-ziekenhuis in Groningen. Daar kon de studente meteen terecht.

De internist constateerde een ernstig tekort aan bloedplaatjes. Trombopenie komt vrij vaak voor bij jonge mensen. Het is (meestal) een auto-immuunziekte die fataal kan aflopen. Bijna een maand moest de studente in het ziekenhuis blijven.

De dochter reageerde gisteren tamelijk stoïcijns op het feit dat de waarnemer een heel andere lezing gaf dan zijzelf en haar moeder. En ook van de gevolgen was zij niet ondersteboven. “Ik was wel wat op achter met de studie, maar ik ben nu wel weer bij. Het was even hard werken”, zei de studente gisteren na afloop van de zitting van het tuchtcollege.

Maar haar moeder stond zowat te stikken van woede over de leugens van de waarnemer. Deze had voor de collega's in het tuchtcollege gezegd dat hij door de eisen en de voortvarendheid van de moeder niet aan een diagnose was toegekomen. Hij geen andere klachten gehoord dan over het bloedend tandvlees. “Misschien was ik ook wel kribbig en ben ik te kort geschoten in de communicatieve sfeer, maar medisch-inhoudelijk klopte mijn behandeling. Iemand die tandvleesklachten heeft, stuur je door naar de tandarts, anders zou ik een ernstige kunstfout hebben gemaakt.”

Dat de moeder hem vanaf de publieke tribune toesiste dat hij loog, liet de voorzitter van het tuchtcollege niet toe. Dan had de advocate van de dochter de moeder maar als getuige moeten dagvaarden. En dat was niet gebeurd “omdat het voor het college zo wel duidelijk was wat voor jokkebrok de waarnemer is”.

Maar de moeder was er niet gerust op. Zij kondigde gisteren meteen aan in hoger beroep te zullen gaan, indien er geen maatregel tegen de waarnemer volgt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden