Robin van Persie verdrijft de grafstemming uit De Kuip

Feyenoordspeler Robin van Persie viert de overwinning met zijn ploeggenoten.Beeld ANP Pro Shots

Als na een uur zielloos voetbal een ranke verschijning zich losweekt uit de dug-out komt er eindelijk wat leven in De Kuip, dat op deze zondagmiddag lange tijd meer wegheeft van een graftombe dan van een voetbaltempel. 

Misschien komt het door de herdenking van de overleden clublegende Beer Kreijermaat of door het nieuws dat speaker Peter Houtman met hartproblemen in het ziekenhuis is opgenomen.

Maar als verloren zoon Van Persie aan zijn warming-up begint, schudden de Feyenoord-fans hun lethargische houding van zich af en overstemmen ze eindelijk het luidruchtige uitvak dat de teruggekeerde Rotterdammer op typische Haagse wijze uitmaakt voor ‘ouwe lul’. Want zo gaat dat in Nederland.

De ophanden zijnde invalbeurt van Oranjes topscorer aller tijden is op dat moment precies de impuls die deze wedstrijd nodig heeft, al kun je je afvragen of Van Persie niet eerder ingebracht had kunnen worden gezien het uiterst lage tempo dat deze editie van Feyenoord-ADO Den Haag karakteriseert.

Plichtmatigheid

De plichtmatigheid waarmee de spelers over het veld hobbelen, doet pijn aan de ogen. Het nonchalante optreden van Malacia, het totale gebrek aan durf bij Larsson, het treuzelen van keeper Jones; als je niet beter zou weten, zou je niet geloven dat hier de regerend - en binnenkort aftredend - kampioen aan het werk is, zoveel gaat er fout binnen de Rotterdamse geledingen. Het afwachtende ADO blijft in die fase makkelijk overeind en verprutst in de persoon van Becker nog een levensgrote kans op de openingsgoal. Onder afkeurend gefluit zoeken de acteurs de kleedkamer op, een Oscar zit er dit jaar niet in.

Pas na rust wordt de deadlock doorbroken, met dank aan Vilhena, de middenvelder die lange tijd op weinig fatsoenlijks te betrappen valt, maar vlak na rust de bal achter Zwinkels kopt. De achterstand noopt ADO Den Haag tot het verlaten van de verdedigende stellingen, maar op offensief gebied heeft de formatie van trainer Groenendijk bar weinig te bieden. Immers scoort weliswaar (en juicht als ex-Feyenoorder niet), maar op dat moment staat de thuisclub al met 2-0 voor nadat Berghuis eindelijk eens een gericht schot heeft afgevuurd.

Troef

Uit angst voor een nieuwe deceptie, na het puntenverlies tegen Ajax en FC Utrecht, laat Van Bronckhorst zijn troef nog even warmlopen, na de bevrijdende treffer van Toornstra is de kust veilig voor Van Persie en mag hij welgeteld acht minuutjes meehobbelen. Onder luid gejuich van het publiek, of hij er zelf ook zoveel plezier aan beleefd, moet betwijfeld worden. “Het zei genoeg dat Van Persie laat werd ingebracht,” aldus Groenendijk. “We zaten tot ver in de tweede helft nog in de wedstrijd en hadden twee grote kansen op 2-2.”

Maar na de goal van Toornstra is er geen enkel beletsel meer voor een mini-optreden van Van Persie die veertien jaar na zijn laatste competitiewedstrijd in De Kuip zijn rentree maakt voor het thuispubliek. Natuurlijk ontbeert de aanvaller nog scherpte en ritme, maar in dit soort tempoloze potjes is elke minuut dat hij niet speelt, eigenlijk een belediging voor de vedette van weleer.

Misschien kan hij woensdag, als PSV de opponent is in de kwartfinale van de KNVB-beker, een wat grotere rol van betekenis spelen. Uitschakeling zou niet alleen een definitieve grauwsluier over een al grotendeels verloren seizoen trekken, maar ook over de terugkeer van de verloren zoon.

Van Persie: ‘Ik voel me elke dag sterker worden’

Natuurlijk hoorde hij de spreekkoren die opwelden uit het uitvak. “Ouwe lul, riepen ze, hè. Haha, daar kan ik wel om lachen. Laten we het Haagse humor noemen. Zo gaat dat in Nederland.”

Robin van Persie is terug op het oude nest, en de opwinding is groot. Als hij alleen al aanstalten maakt om in te vallen, raakt het publiek in vervoering. “Prachtig om mee te maken, ook daarom ben ik teruggekomen. Moest ik dan in Dubai gaan voetballen? Lekker terug in eigen land, heerlijk. Ik ben en blijf een liefhebber, hè? Ga elke dag blij naar de training.”

Maar dat de verwachtingen hooggespannen zijn, dat weet de 34-jarige aanvaller ook wel. Hij ziet het niet als een last. “Ik ga hier keihard m’n best doen, maar we doen het rustig aan, stapje voor stapje. Ik heb weleens eerder in mijn carrière meegemaakt dat ik te snel weer te veel wilde. Vergeet niet dat ik vijf maanden lang geen serieuze wedstrijd heb gespeeld. Maar ik voel me wel elke dag sterker worden.”

Voorlopig is de voormalige speler van Arsenal, Manchester United en Fenerbahçe niet voor niets teruggekomen. “Ik geniet op de trainingen, zie goede dingen om me heen. Ik dring me ook niet op bij m’n medespelers als de man die alles al meegemaakt heeft. Breng dingen op een relaxte manier. Als speler ben ik hier, als teamgenoot die mijn ervaringen wil delen. Ze hoeven niet maar me op te kijken.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden